II SA/Bd 466/19

WyrokWSA w Bydgoszczy2019-09-10

Skład orzekający: Anna Klotz, Jerzy Bortkiewicz, Grzegorz Saniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił przyznania płatności związanej do powierzchni uprawy pomidorów, nie wzywając rolnika do uzupełnienia braków formalnych wniosku w postaci niekompletnej umowy dostawy?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ administracji publicznej naruszył przepisy postępowania, w szczególności art. 23 ust. 1 ustawy o płatnościach, nie wzywając rolnika do uzupełnienia braków formalnych wniosku w postaci niekompletnej umowy dostawy. Zaniechanie to uniemożliwiło rolnikowi uzupełnienie braków w terminie pozwalającym na merytoryczne rozpoznanie wniosku, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. W związku z tym, sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję.
Stan faktyczny
Rolnik złożył wniosek o przyznanie płatności do powierzchni uprawy pomidorów, dołączając do niego jedynie pierwszą stronę umowy dostawy. Organ pierwszej instancji odmówił przyznania płatności, a organ odwoławczy utrzymał tę decyzję w mocy, uznając umowę za niekompletną. Rolnik w skardze podniósł, że nie został poinformowany o brakach formalnych wniosku i że aplikacja e-WniosekPlus nie przesłała poprawnie umowy. Sąd administracyjny uznał, że organ naruszył przepisy postępowania, nie wzywając rolnika do uzupełnienia braków.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Starszy sekretarz sądowy Jakub Jagodziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2019 r. sprawy ze skargi P.G. na decyzję [...] Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję [...] Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] Decyzją z dnia [...] marca 2019r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, na podstawie art. 5-6 i art. 24 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1312), odmówił przyznania P. G. płatności do powierzchni uprawy pomidorów – 2018, przyznając jednocześnie beneficjentowi Jednolitą Płatność Obszarowa - 2018 w wysokości 4.770,64 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 23,30 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego, płatność za zazielenienie - 2018 w wysokości 3.201,76 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 15,64 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego, płatność redystrybucyjną - 2018 w wysokości 1.317,95 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 6,44 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego, płatności do powierzchni uprawy buraków cukrowych - 2018 w wysokości 3 691,13 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 18,03 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego oraz przyznając kwotę z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości 60,56 zł. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności na rok 2018 do jednolitej płatności obszarowej wynosiła 10,44 ha. Tyle samo wyniosła powierzchnia stwierdzona. Początkowa kwota jednolitej płatności obszarowej wyniosła 4 793,94 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego. Kwota przyznanej jednolitej płatności obszarowej po uwzględnieniu wszystkich pomniejszeń wyniosła 4 770,64 zł. Powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności na rok 2018 do płatności za zazielenienie wynosiła 10,44 ha. Tyle samo wyniosła powierzchnia stwierdzona. Początkowa kwota płatności za zazielenienie wyniosła 3.217,40 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego. Kwota przyznanej płatności za zazielenienie po uwzględnieniu wszystkich pomniejszeń wyniosła. 3 201,76 zł. Powierzchnia kwalifikowana do płatności dodatkowej (redystrybucyjnej) wynosiła 7,44 ha. Początkowa kwota dla płatności dodatkowej wynosiła 1.324,39 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego. Kwota przyznanej płatności dodatkowej po uwzględnieniu wszystkich pomniejszeń wyniosła 1317,95 zł. Powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności na rok 2018 do płatności związanej do powierzchni upraw buraków cukrowych wynosiła 2,48 ha. Tyle samo wyniosła powierzchnia stwierdzona. Początkowa kwota płatności związanej do powierzchni upraw buraków cukrowych wynosi 3.709,16 zł. Kwota ta została pomniejszona ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego. Kwota przyznanej płatności związanej do powierzchni upraw buraków cukrowych po uwzględnieniu wszystkich pomniejszeń wyniosła 3.691,13 zł. Powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności na rok 2018 do płatności związanej do powierzchni uprawy pomidorów wynosiła 0,44 ha. Powierzchnia działek rolnych stwierdzona w toku prowadzonego postępowania wynosiła 0,00 ha. Organ wskazał, że we wniosku rolnik zadeklamował działki rolne [...], [...], na których wskazano grupę upraw P - pomidory, jednak dołączony załącznik [...] nie kwalifikuje się do przyznania płatności. Ze względu na niedołączenie do wniosku o przyznanie płatności związanej do powierzchni uprawy pomidorów płatność została odmówiona. Organ przyznał również wnioskodawcy płatność z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej w wysokości 60,56 zł. W odwołaniu wniesionym od powyższej decyzji P. G. zwrócił się o naliczenie mu płatności związanej do powierzchni uprawy pomidorów. Wskazał za pośrednictwem aplikacji e-wniosek, że nie została poprawnie przesłana umowa kontraktacji pomidorów. Odwołujący się zwrócił uwagę, że wyprodukowane przez niego pomidory zostały odebrane przez Stowarzyszenie Producentów Owoców i Warzyw "K." w Ś., na potwierdzenie czego załączył fakturę i umowę dostawy. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2019r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, na podstawie art. 3 ust. 1, 2 i 3, art. 15 ust. 4, art. 21 i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2018 r., poz. 1312), § 9 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. poz. 352, ze zm.), art. 13 ust. 1 i 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z dnia 20.06.2014 r., str. 48, ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał, na treść § 9 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, który reguluje wymagania w przypadku ubiegania się o przyznanie płatności związanej do powierzchni uprawy pomidorów, podkreślając konieczność załączenia do wniosku umowy, o której mowa w art. 15 ust. 4 pkt 1 lit. a lub b ustawy o płatnościach, lub jej kopię potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez wskazane podmioty. Organ wskazał również, że jak stanowi art. 21 ust. 1 ustawy o płatnościach, wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja, przy czym termin ten - w myśl art. 21 ust. 2 ustawy - nie podlega przywróceniu. Natomiast Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, działając na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy o płatnościach, zarządził, że w roku 2018 wnioski o przyznanie płatności bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu składa się w terminie do dnia 15 czerwca - rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 maja 2018 r. w sprawie przedłużenia terminu składania wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu w 2018 r. (Dz. U. poz. 897). Organ przywołał ponadto art. 13 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z dnia 20.06.2014 r., str. 48, ze zm.), dotyczący zmniejszenia płatności za każdy dzień roboczy, podkreślając, że w myśl akapitu trzeciego art. 13 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014, jeśli opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny, a beneficjentowi nie przyznaje się pomocy lub wsparcia. W związku z powyższym organ stwierdził, że dokumenty stanowiące o kwalifikowalności do otrzymania danej pomocy finansowej należało w roku 2018 złożyć w terminie określonym na składanie wniosków, czyli do dnia 15 czerwca. Producenci rolni mogli również takie dokumenty przedkładać w terminie 25 dni kalendarzowych po terminie składania wniosków, czyli do dnia 10 lipca, z tym zastrzeżeniem, że płatność w ramach określonego schematu pomocowego zostanie pomniejszona o 1% za każdy dzień roboczy opóźnienia. Dokumenty złożone po dniu 10 lipca 2018 r. uznaje się za niedopuszczalne. Organ wskazał, że odwołujący się, ubiegając się we wniosku o przyznanie płatności na rok 2018 o płatność związaną do powierzchni uprawy pomidorów, był zobowiązany do tego, aby wraz z wnioskiem złożyć umowę kontraktacji pomidorów, czyli dokument potwierdzający uprawnienie producenta rolnego do otrzymania wskazanej płatności w roku 2018. Jak natomiast wynika z danych zawartych w aplikacji eWniosekPlus, do wniosku o przyznanie płatności na rok 2018 odwołujący się dołączył pierwszą stronę Umowy dostawy nr [...] umowy kontraktacyjnej na wyprodukowanie i dostawę pomidorów zawartej dnia 12.04.2018 r., a zatem dokument ten nie stanowi umowy, o której mowa w art. 15 ust. 4 pkt 1 lit. a lub b ustawy o płatnościach. Wobec przedłożenia przez producenta rolnego niekompletnej umowy potwierdzającej kontraktację zgłoszonego we wniosku do płatności areału 0,44 ha pomidorów, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR był zobowiązany do tego, aby w decyzji Nr [...] z dnia [...].03.2019 r. odmówić przyznania płatności do powierzchni uprawy pomidorów, co w ocenie organu odwoławczego dokonane zostało prawidłowo. Odnosząc się do argumentów zawartych w odwołaniu, organ podkreślił, że począwszy od kampanii 2018 producenci rolni składają wnioski o przyznanie płatności bezpośrednich za pomocą elektronicznego formularza wniosku (aplikacja eWniosekPlus) zamieszczonego na stronie internetowej ARiMR. Producenci mają stały dostęp do tej aplikacji w zakresie dotyczącym składanych przez nich wniosków, dlatego też mogą na bieżąco sprawdzać poprawność złożonych deklaracji, jak również wnosić stosowne zmiany i korekty do wniosku w wymaganych do tego terminach. Odwołujący się miał zatem, w ocenie organu, możliwość sprawdzenia w aplikacji eWniosekPlus, czy wszystkie dokumenty stanowiące załączniki do wniosku zostały złożone prawidłowo. P. G. w skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2019r. nr [...]. Skarżący podniósł, że do wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dołączył materiał graficzny - dokument o nazwie [...], stanowiący umowę do płatności cukrowej oraz dokument o nazwie [...], stanowiący umowę do płatności do pomidorów. Przez niedoskonałość aplikacji e-WniosekPlus oraz trudnościami wynikającymi z dostarczenia informacji o umowach i powierzchniach działek referencyjnych, nie została poprawnie przesłana umowa kontraktacji pomidorów. Skarżący wskazał, że [...].05.2018 wycofał złożony wniosku za pośrednictwem e-WniosekPlus, natomiast [...].05.2018 r. za pośrednictwem e-WniosekPlus ponownie złożył wniosek o przyznanie płatności na rok 2018 o numerze: [...]. Do wniosku skarżący ponownie załączył wyżej wymienione załączniki. W ocenie skarżącego, na podstawie art. 64 § kpa, powinien zostać wezwany do uzupełnienia braków formalnych w trakcie rozpatrywania wniosku. Nie został poinformowany o brakach, więc uważał, że wniosek jest kompletny. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji i podtrzymując argumentację zawartą w jej treści. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2017.2188 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2018.1302), dalej jako "ustawa p.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym jak i procesowym. Nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na podstawie art. 135 p.p.s.a. Sąd podejmuje także środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego ARMIR z dnia [...] kwietnia 2019r. , nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...] Nr [...] z dnia [...].03.2019 r. w sprawie przyznania P. G. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2018, w ramach której stronie odmówiono przyznania płatności do powierzchni uprawy pomidorów - 2018. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie ww. decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2019r. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej w części decyzji, Sąd stwierdził, iż narusza ona przepisy postępowania, tj. art. 23 ust 1 ustawy o płatnościach, a w konsekwencji art. 3 ust 2 pkt 1 tej ustawy, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a stwierdzone uchybienia dotyczą również decyzji ją poprzedzającej. Ustalony przez organ stan faktyczny, na tle którego zapadło zaskarżone rozstrzygnięcie nie jest sporny. Pierwszy wniosek skarżącego o przyznanie płatności na rok 2018 wpłynął do organu [...] maja 2018r. Wniosek ten został wycofany w dniu [...] maja 2018r. Po czym w dniu [...] maja 2018r. skarżący złożył kolejny wniosek. W potwierdzeniu przyjęcia wniosku zawarta została informacja, że w przypadku gdy we wniosku stwierdzono braki formalne, to ich uzupełnienie jest możliwe do dnia 10 lipca 2018r. Do wniosku strona dołączyła jako załącznik m.in. niepełną umowę dostawy, wyprodukowania i dostarczenia pomidorów nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018r., składającą się jedynie z pierwszej strony. Strona nie została poinformowana przez organ o brakach formalnych wniosku. Odmawiając przyznania płatności do powierzchni uprawy pomidorów organ podkreślił, że wnioskodawca nie dołączył do wniosku pełnej umowy dostawy, a jedynie jej pierwszą stronę. Kompletny dokument złożono dopiero wraz z wniesionym odwołaniem od decyzji w dniu [...] marca 2019r., czyli jak twierdzi organ, po upływie nieprzywracalnego terminu do składania wniosków o przyznanie płatności. Określając ramy prawne sprawy należy przywołać przede wszystkim art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2018 r., poz. 1312, ze zm.), zgodnie z którym Płatność związana do powierzchni uprawy pomidorów jest przyznawana rolnikowi: 1) jeżeli zawarł: a) umowę na uprawę pomidorów, w której rolnik zobowiązuje się do wytworzenia i dostarczenia podmiotowi, którego przedmiot działalności obejmuje przetwarzanie owoców i warzyw, określonej ilości pomidorów z określonej powierzchni gruntów, a podmiot ten zobowiązuje się te pomidory odebrać w umówionym terminie, zapłacić za nie umówioną cenę i je przetworzyć, lub b) umowę z: – grupą producentów rolnych, której jest członkiem, lub – grupą producentów owoców i warzyw, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno (Dz. U. z 2016 r. poz. 58, z 2017 r. poz. 624 i 1503 oraz z 2018 r. poz. 650), której jest członkiem, lub – organizacją producentów uznaną na podstawie rozporządzenia nr 1308/2013, której jest członkiem, lub – zrzeszeniem organizacji producentów uznanym na podstawie rozporządzenia nr 1308/2013, do którego należy organizacja producentów, której jest członkiem, w której rolnik zobowiązuje się do wytworzenia i dostarczenia grupie, organizacji lub zrzeszeniu określonej ilości pomidorów z określonej powierzchni gruntów, a grupa, organizacja lub zrzeszenie zobowiązują się te pomidory odebrać w umówionym terminie, zapłacić za nie umówioną cenę i przeznaczyć te pomidory do przetworzenia; 2) do powierzchni uprawy pomidorów, lecz nie większej niż powierzchnia gruntów określona w umowie, o której mowa w pkt 1 lit. a lub b. W myśl natomiast § 9 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu (Dz. U. z 2015 r., poz. 352, ze zm.) tiret piąte, dołącza się umowę, o której mowa w art. 15 ust. 4 pkt 1 lit. a lub b ustawy, lub jej kopię potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez notariusza albo upoważnionego pracownika Agencji, albo odpowiednio przez: a) podmiot, o którym mowa w art. 15 ust. 4 pkt 1 lit. a ustawy, albo b) grupę producentów rolnych, grupę producentów owoców i warzyw, organizację producentów albo zrzeszenie organizacji producentów, o których mowa w art. 15 ust. 4 pkt 1 lit. b ustawy. Wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja (art. 21 ust 1 ustawy o płatnościach), jednakże w 2018 roku termin ten został wydłużony do dnia 15 czerwca 2018 r. w drodze Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 maja 2018 r. w sprawie przedłużenia terminu składania wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu w 2018 r. (Dz. U. z 2018r., poz. 897). Zgodnie z art. 13 ust. 1 Rozporządzenia (UE) Nr 640/2014, z wyjątkiem przypadków siły wyższej i nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w art. 4, złożenie wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność na podstawie niniejszego rozporządzenia po ostatecznym terminie złożenia wniosku ustalonym przez Komisję na podstawie art. 78 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 prowadzi do zmniejszenia o 1 % za każdy dzień roboczy kwot, do których beneficjent byłby uprawniony, gdyby wniosek został złożony w terminie. Bez uszczerbku dla jakichkolwiek szczególnych środków wprowadzanych przez państwa członkowskie odnośnie do konieczności składania dokumentów uzupełniających w należytym terminie, aby umożliwić planowanie oraz przeprowadzenie skutecznych kontroli, pierwszy akapit stosuje się również do wniosków o wsparcie, dokumentów, umów oraz innych deklaracji, które należy przedstawić właściwym organom, jeśli takie wnioski o wsparcie, dokumenty, umowy lub deklaracje stanowią o kwalifikowalności do danej pomocy lub wsparcia. W tym przypadku zmniejszenie płatności będzie dotyczyło kwoty wypłacanej w ramach przedmiotowej pomocy lub wsparcia. Jeśli takie opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny, a beneficjentowi nie przyznaje się pomocy lub wsparcia. Należy zatem przyjąć, iż w 2018 roku ostateczny termin składania wniosków mijał 10 lipca, z tym, że złożenie wniosku po 15 czerwca skutkowało pomniejszeniem płatności o 1 % za każdy dzień roboczy opóźnienia. Z powyższych przepisów wynika niewątpliwie obowiązek rolnika ubiegającego się o przyznanie płatności związanych do powierzchni upraw pomidorów dołączenia do wniosku dokumentu umowy dostawy oraz dokonanie tej czynności we właściwym terminie. Jednakże dla pełnego obrazu sprawy niezbędnym jest także przywołanie art. 23 ust. 1 ustawy o płatnościach, według którego w przypadku, gdy wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu nie czyni zadość wymaganiom innym niż wskazane w art. 64 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, kierownik biura powiatowego Agencji, niezwłocznie po otrzymaniu tego wniosku, informuje rolnika o stwierdzonych brakach oraz o skutkach ich nieusunięcia w terminie, w jakim można dokonać poprawek zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 1 pkt 1, chyba że ten termin upłynął. Przepisu art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. W przypadku nieusunięcia braków, o których mowa w ust. 1, w terminie, w jakim można dokonać poprawek zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 1 pkt 1, wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu jest rozpatrywany w zakresie, w jakim został prawidłowo wypełniony oraz na podstawie dołączonych do niego prawidłowych dokumentów (art. 23 ust. 2 ustawy). Na gruncie kontrolowanej sprawy nie budzi wątpliwości okoliczność, iż strona złożyła wniosek w terminie – w dniu [...] maja 2018r., załączając do niego m.in. niepełną, bo zawierającą pierwszą stronę umowy dostawy. Strona nie została poinformowana przez organ o brakach formalnych wniosku w postaci załączenia niepełnej treści umowy. Zdaniem Sądu w sytuacji, gdy złożony w terminie wniosek dotknięty był brakiem formalnym w postaci braku wszystkich stron dołączonego do niego załącznika – umowy, organ był zobowiązany zastosować art. 23 ust 1 ustawy o płatnościach, a w konsekwencji niezwłocznie po otrzymaniu tego wniosku, poinformować rolnika o stwierdzonych brakach oraz o skutkach ich nieusunięcia w terminie, w jakim można dokonać poprawek. Adresatem w/w przepisu jest organ administracji publicznej – tj. kierownik biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Organ ten zobowiązany jest na jego podstawie do formalnego sprawdzenia wniosku i niezwłocznego poinformowania rolnika o stwierdzonych brakach oraz o skutkach ich nieusunięcia w stosownym terminie. W niniejszej sprawie organ zaniechał dokonania powyższej czynności i nie powiadomił strony o wadliwości dołączonego do wniosku załącznika. Uchybienie art. 23 ust. 1 ustawy o płatnościach miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem uniemożliwiło wnioskodawcy uzupełnienie stwierdzonych braków w terminie pozwalającym na pełne, merytoryczne rozpoznanie wniosku. Mając na względzie, że wniosek został złożony [...] maja 2018r. nie budzi wątpliwości Sądu, że niezwłoczne (czyli dokonane bez zbędnej zwłoki) poinformowanie strony przez organ o stwierdzonych brakach, dałoby możliwość ich uzupełnienia przed upływem wydłużonego terminu do składania wniosków. Nadto wskazać należy, że omawiany brak wniosku można zaliczyć do braków oczywistych, które można stwierdzić już w trakcie pierwszej kontroli prawidłowości wniosku oraz jego załączników. Brak wszystkich stron umowy można bowiem stwierdzić na etapie kontroli formalnej wniosku sprowadzającej się do sprawdzenia kompletności danego załącznika. Podkreślenia wymaga, iż strona nie uchybiła obowiązkowi dołączenia do wniosku niezbędnego załącznika, jakim jest umowa dostawy, a jedynie załącznik ten, dołączony do wniosku zawierał braki w postaci pominięcia kilku stron tego dokumentu. Stwierdzone przez Sąd zaniechanie organu skutkowało naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 23 ust. 1 ustawy o płatnościach, a w konsekwencji art. 3 ust 2 pkt 1 tej ustawy, zgodnie z którym organ administracji publicznej stoi na straży praworządności. Powyższe miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem uniemożliwiło stronie uzupełnienie braków wniosku w terminie umożliwiającym jego merytoryczne rozpoznanie. Strona nie może natomiast ponosić negatywnych konsekwencji zaniechań organu, polegających na niewykonaniu objętych przepisami prawa obowiązków organu do konkretnego zachowania (podjęcia czynności) bez zbędnej zwłoki. W konsekwencji powyższego organ ponownie rozpoznając sprawę zobowiązany będzie odnieść się merytorycznie do wniosku strony w zakresie przyznania płatności do powierzchni uprawy pomidorów – 2018 z uwzględnieniem znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy kompletnej umowy dostawy nr [...]. Z powyższych względów na podstawie art. 135 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło