II SA/Bd 467/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Szulc (spr.) Sędziowie sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz sędzia WSA Tomasz Wójcik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 29 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] Komendant Miejski Policji w B. odmówił J. K. wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy za lata 2010-2012 (91dni). Od powyższej decyzji skarżący wniósł odwołanie wnosząc o uchylenie decyzji z dnia [...]. Postanowieniem z dnia [...]. Komendant Wojewódzki Policji w B. działając w oparciu o przepis art. 134 w zw. z art. 141 § 2 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020r. poz. 256 ze zm.) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Powyższe postanowienie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 20 stycznia 2021r. Pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 22 lutego 2021r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na powyższe rozstrzygnięcie podnosząc, że z odwołaniem spóźnił się jeden dzień i nie był tego świadomy, gdyż pomylił datę odbioru pisma od listonosza. Nadmienił również, że był bardzo chory i nie był świadomy swojej pomyłki. Końcowo skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w celu ubiegania się o należne mu wyrównanie. W odpowiedzi na skargę organ w pierwszej kolejności wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na wniesienie skargi z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019r., poz. 2325 - dalej "p.p.s.a.") wynika, że zaskarżone postanowienie winno ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Wskazać jednak w tym miejscu należy, że w pierwszej kolejności sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzą przesłanki do jej odrzucenia, wymienione w art. 58 § 1 p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu wniesienia skargi (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy lub prawomocne jej osądzenie (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a), oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Stwierdzenie wystąpienia którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Jak wynika z akt spawy organ w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu. Zgodnie art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z kolei w myśl art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Termin, o którym mowa w § 1 i 2, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi (art. 53 § 4 p.p.s.a.) Przepis art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy stanowi natomiast, iż Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, czyli po upływie trzydziestu dni liczonych od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że zaskarżone postanowienie skutecznie doręczono stronie skarżącej w dniu 20 stycznia 2021r., zatem termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 21 stycznia 2021 r. i upłynął z dniem 19 lutego 2021r. Jak wynika z akt sprawy, skarga została nadana w placówce pocztowej bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w dniu 22 lutego 2022r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego Sąd informuje, że rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania należy do właściwości organu odwoławczego tj. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.