II SA/Bd 468/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Asesor WSA Anna Klotz ( spr.) Protokolant Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi Mariusza K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2005r. nr [...] w przedmiocie dostarczenia ekspertyzy stanu technicznego oddala skargę Mariusz K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2005r., Nr [...]. Na mocy tego rozstrzygnięcia organ II instancji działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks Postępowania Administracyjnego ( tekst jednolity : Dz.U z 1980r. Nr 9, poz. 26 z poźn. zm.) uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. z dnia [...] 2005r. w części dotyczącej terminu wykonania nakazanych czynności i wyznaczył nowy termin na ich wykonanie do dnia [...] 2005r i jednocześnie utrzymał w mocy pozostałą część zaskarżonego orzeczenia. Mariusz K. złożył zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w A. z dnia [...] 2005 r. znak [...], nakładające na będących w upadłości Lecha W., Ignacego P. i Eugeniusza S., reprezentowanych przez Syndyka Masy Upadłości - Pana Marka W., oraz na Pana Mariusza K., Panią Danutę K., Pana Wojciecha Ż., Panią Bożenę Ż., Panią Danielę S. i Pana Zdzisława L. - udziałowców w nieruchomości położonej w A. przy ul. [...], dz. 1/2, obowiązek dostarczenia w terminie do [...] 2005 r. ekspertyzy stanu technicznego i nt. zarysowań, pęknięć i rozwarstwień (w szczególności narożnika południowo-wschodniego) budynku jw. Z akt sprawy wynika, że w trakcie czynności kontrolnych, przeprowadzonych w dniu [...] 2004 r. na nieruchomości przy ul. [...] w A, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w A. stwierdził nieodpowiedni stan techniczny znajdującego się tam budynku mieszkalnego. Stwierdzono m. in. brak opaski oraz brak odprowadzenia wody opadowej na zewnątrz budynku. Stwierdzono także, w szczególności w narożniku budynku, szereg zarysowań, pęknięć poziomych i skośnych a także rozwarstwień muru (szczeliny), widocznych w poziomie piwnic, parteru oraz pierwszego piętra. Ponadto stwierdzono zawilgocenie ścian i poddasza, co jest konsekwencją złego stanu izolacji dachu i wykonanej na nim blacharki. Biorąc pod uwagę bezpieczeństwo mieszkających w przedmiotowym budynku osób ,organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji uznał, że o dalszych losach obiektu winna zadecydować ekspertyza techniczna. W wyniku wniesionego zażalenia organ odwoławczy stwierdził, że rozstrzygnięcie wydane w I instancji jest zgodne z przepisami prawa. Zawarte w nim zarzuty dotyczą innych, nie związanych ze sprawą, roszczeń cywilnych. Skarżący w zasadzie nie sprzeciwia się nakazowi przedstawienia ekspertyzy technicznej stanu ww. budynku, lecz nie godzi się na poniesienie kosztów jej opracowania, którymi, jak sugeruje, winni być obciążeni ci, co doprowadzili obiekt do obecnego stanu. Organ II instancji powołał się na art. 8lc ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. Nr 207 z 2003 r., poz. 2016, z późno zm.), zgodnie z którym organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć w drodze postanowienia, na właścicieli obiektu, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz, zgodnie z ww. artykułem, ponoszą osoby zobowiązane do ich dostarczenia. Z kolei przepisy, które pozwalają organowi nadzoru budowlanego na wyegzekwowanie tego obowiązku nie uzależniają jego wykonania od możliwości finansowych współwłaścicieli budynku. Odmowa przez jednego ze współwłaścicieli, poniesienia kosztów na sfinansowanie nałożonego obowiązku nie może stanowić argumentu do zmiany zaskarżonego postanowienia. Organ w końcowej części uzasadnienia stwierdził, że postanowieniem z dnia [...] 2005 r. nałożono obowiązek dostarczenia ekspertyzy na wszystkich współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości, w związku z czym do współwłaścicieli należy porozumienie w sprawie wspólnego udziału w sfinansowaniu opracowania nakazanej ekspertyzy. Wszelkie roszczenia z tytułu pogorszenia się stanu technicznego spornego obiektu oraz ewentualnego podziału kosztów opracowania ww. ekspertyzy mogą być rozstrzygane na drodze postępowania sądowego z powództwa cywilnego. W skarze do Sądu , skarżący podtrzymuje zarzuty zawarte wcześniej w zażaleniu. On sam nie chce ponosić kosztów ekspertyzy, gdyż to nie z jego przyczyn doszło do pogorszenia stanu budynku. W dniu rozprawy do protokołu oświadczył, przyczyną pęknięć są działania sąsiadów. Ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego poparł skargę. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U Nr 153 , poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej dokonywaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd oceniając stan faktyczny i prawny w niniejszej sprawie nie stwierdził naruszenia przepisów prawa. Wyrok Sądu oddalający skargę z uwagi na jej niezasadność znajduje swoje umocowanie w przepisach prawa. Zgodnie z art. 61 ustawy prawa budowlanego właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 tej ustawy. Tak więc obowiązek sformułowany w art. 61 p.bud. doznaje częściowej konkretyzacji także w przepisach prawa materialnego zawartych w innych niż p.bud. aktach normatywnych (w zw. z art. 5 ust. 2 p.bud.) Normatywnym uzupełnieniem i uszczegółowieniem art. 61 wyżej cyt. przepisu są przepisy art. 62 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym właściwy organ - w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego części, mogącego spowodować zagrożenie: życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska - nakazuje przeprowadzenie kontroli w terminie, o którym mowa w ust. 1, a także może żądać przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu lub jego części. Tak więc, by dokonać oceny, czy stan, o którym mowa w art. 62 ust. 3 ustawy z 1994 r. - Prawo budowlane, występuje, należy przeprowadzić postępowanie wyjaśniające celem dokonania konkretnych ustaleń zarówno co do rodzaju obiektu budowlanego, jego stanu technicznego, ewentualnych zagrożeń wynikających z tego stanu - i dopiero po wnikliwej ocenie dokonanej w aspekcie wskazanych przepisów prawnych podjąć stosowne decyzje tymi przepisami przewidziane, tj. przeprowadzenie kontroli bądź wykonanie ekspertyzy ( vide: wyrok NSA IV SA 1622/97, LEX nr 47838, wyrok NSA IV SA 167/97, LEX nr 47197). W świetle powyższego, skoro organ pierwszej instancji stwierdził w wyniku przeprowadzonej kontroli zły stan budynku, który zagrażał bezpieczeństwu życia i zdrowia, miał obowiązek zażądać od współwłaścicieli przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu. Natomiast co do zarzutów skarżącego Sąd wyjaśnia, że przepisy prawa nie przewidują wyłączenia współwłaściciela, który nie przyczynił się do złego stanu obiektu. W tym stanie rzeczy skarga jest niezasadna. Dlatego Sąd działając na mocy art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddali skargę.