II SA/Bd 48/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi D.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2012r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia pozostawić wniosek bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 11 czerwca 2013 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pozostawił bez rozpoznania wniosek D.M. o przyznanie prawa pomocy złożony w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2012r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało z uwagi na niezłożenie formularza PPF w wyznaczonym siedmiodniowym terminie na jego złożenie. Od zarządzenia z dnia 11 czerwca 2013 r. skarżący wniósł sprzeciw. W uzasadnieniu podał, że ma problemy ze zdrowiem. Ponadto wskazał, że nie otrzymał żadnego formularza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a." wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór wniosku został określony w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Niezachowanie określonego w art. 252 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 257 tej ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., ONSAiWSA 2008/5/74, ZNSA 2008/5/123, Prok.i Pr.-wkł. 2008/11/54). Jeżeli wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony przez osobę fizyczną na urzędowym formularzu, przesyła się stronie formularz w celu jego wypełnienia ( § 2 ust. 3 rozporządzenia ), co też w przedmiotowej sprawie nastąpiło. Pozostawienie bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, przewiduje art. 257 p.p.s.a. W myśl tego przepisu pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania ma miejsce, gdy strona złożyła wniosek w innej formie niż na urzędowym formularzu. Rygor przewidziany w art. 257 p.p.s.a. ma charakter zobiektywizowany, a termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku jest terminem ustawowym. Jego przekroczenie musi powodować więc skutek w postaci zastosowania przez sąd rygoru przewidzianego w powyższym przepisie. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego nie otwiera stronie dodatkowego terminu do złożenia wniosku na wymaganym formularzu. W konsekwencji, rozpoznanie zgodnie z przepisem art. 260 p.p.s.a., sprawy przez sąd nie oznacza otwarcie dla strony nowego, dodatkowego terminu do dokonania czynności procesowej, o spełnienie której była już wzywana. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawił bez rozpoznania.