II SA/Bd 481/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. F. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Bydgoszczy w sprawie ze skargi K. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 23 lutego 2023 r. nr SKO-4203/31/2023 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić wniosek Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2023 r., sygn. akt II SA/Bd 481/23 tut. Sąd oddalił skargę K. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 23 lutego 2023 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu, radca prawny J. Ż., złożyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Zarządzeniem z dnia 29 lipca 2024 r. Sąd stwierdził, że opinia została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 lipca 2024 r. sąd przesłał skarżącemu odpis opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej z pouczeniem o – wynikającym z art. 177 § 1 w zw. z art. 177 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz.935, dalej: "p.p.s.a.") – trybie złożenia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 15 września 2024 r. Skarżący wniósł "o przywrócenie terminu dla prawidłowego złożenia odwołania w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Bydgoszczy od decyzji Prezydenta Miasta Bydgoszcz cofającej mi niesłusznie uprawnienia do prowadzenia pojazdów mechanicznych". W wykonaniu zarządzenia z dnia 24 września 2024 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do wypowiedzenia się w przedmiocie ww. pisma skarżącego. W odpowiedzi pełnomocnik skarżącego oświadczyła, że stanowisko w sprawie zajęła w opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej z dnia 4 lipca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Bydgoszczy należało uznać za niedopuszczalny, gdyż przedmiot wniosku nie pozostaje w zakresie właściwości sądu administracyjnego. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267). W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 2a i § 3). Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Wynika z niego, że sąd administracyjny nie sprawuje ogólnego nadzoru nad prowadzeniem postępowania administracyjnego, lecz kontroluje działalność organów administracji jedynie w zakresie prawidłowości wydawanych przez te organy aktów oraz bezczynności tych organów. Zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie należy do właściwości sądów administracyjnych i nie podlega rozpoznaniu przez sąd, lecz organ administracyjny. Skarga wniesiona na akt lub czynność niewymienione w powyższym katalogu podlega odrzuceniu, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z mocy art. 64 § 3 p.p.s.a. regulacje zawarte w art. 58 § 1 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio także w postępowaniu, które zostało zainicjowane wnioskiem. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z 64 § 3 p.p.s.a. odrzucił wniosek jako niedopuszczalny.