II SA/Bd 482/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2006 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie pozwolenia wodnoprawnego postanawia odrzucić skargę Pismem złożonym w dnia 4 kwietnia 2006 r. (data stempla pocztowego k. 11) działający w imieniu skarżącego radca prawny P. Ł. złożył skargę na wymienioną w sentencji decyzję Wojewody [...], doręczoną skarżącemu w dniu 6 marca 2006 r. Skarga została przekazana Sądowi w dniu 4 maja (data stempla pocztowego k. 14). Wpisu od powyższej skargi nie uiszczono (k. 24). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem wniesionej skargi jest rozstrzygnięcie dokonane w sprawie pozwolenia wodnoprawnego. Sprawę należy zatem zakwalifikować jako sprawę z zakresu gospodarki wodnej, co stosownie do § 2 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193; zm. wynikająca z Dz. U. z 2006 r. Nr 45 poz. 322) skutkuje koniecznością uiszczenia wpisu stałego w wysokości 300 zł. Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późno zm.), zwanej dalej p.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W pierwotnym tekście przywoływanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. znajdował się § 5 ust. 2, zgodnie z którym wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie w sposób określony w ust. 1 tegoż paragrafu (tzn. do kasy lub na konto sądu), po przekazaniu skargi sądowi. Jednakże mocą wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. cytowany § 5 ust. 2 został uznany za niezgodny z art. 221 p.p.s.a. oraz z art. 2 Konstytucji. Wyrok ten został opublikowany w dniu 17 marca 2006 r. (Dz. U. Nr 45, poz. 322); z tymże dniem § 5 ust. 2 stracił moc (art. 190 ust. 3 Konstytucji). Począwszy zatem od dnia 17 marca 2006 r. w przypadku wnoszenia skargi przez radcę prawnego lub adwokata Sąd nie jest zobowiązany, po przekazaniu mu skargi przez organ administracji, do wzywania radcy lub adwokata o uiszczenie należnego wpisu. Aby uniknąć konsekwencji opisanych wart. 221 p.p.s.a. adwokat lub radca prawny powinien wnosząc skargę, bez oddzielnego wezwania Sądu, w terminie do wniesienia skargi - uiścić wpis stały w kasie lub na konto bankowe Sądu. Po utracie mocy obowiązującej § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia z przyczyn praktycznych w większości przypadków należy się liczyć z trudnościami w zastosowaniu się do wymogu § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia tj. obowiązku wskazania przy wpłacie sygnatury akt sądowych. Nawet bowiem jeżeli skarga zostanie złożona organowi natychmiast po doręczeniu zaskarżanej decyzji, organ ma 30 dni na przekazanie jej Sądowi. W rezultacie skarga w większości przypadków trafi do Sądu po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Trudność ta zdaniem Sądu nie może podważyć skutku prawnego utraty mocy obowiązującej § 5 ust. 2 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. Mając na względzie nową sytuację prawną powstałą w wyniku wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. radca lub adwokat - w przypadku kiedy skarga nie została przekazana jeszcze do Sądu, a tym samym sprawa nie została oznaczona sygnaturą sądową - uiszczając w terminie do wniesienia skargi wpis stały powinien zaznaczyć, w związku ze skargą na jaką decyzję (jakiego organu, z jakiego dnia, o jakim numerze) wpis ten jest wnoszony. Ponieważ w przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, że wpis stały nie został uiszczony - skarga, stosownie do art. 221 p.p.s.a - podlegała odrzuceniu.