II SA/Bd 489/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) Protokolant Małgorzata Kraus po rozpoznaniu w dniu 19 października 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Tadeusza M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2004 r. Nr [...] w przedmiocie pomocy w formie posiłków postanawia umorzyć postępowanie Na oryginale właściwe podpisy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] 2004 r. nr [...], wydaną po rozpoznaniu odwołania Tadeusza M. od decyzji Kierownika Rejonowego Ośrodka Pomocy Społecznej [...] w B. z dnia [...] 2004 r., mocą której odmówiono udzielenia pomocy w formie posiłków – utrzymało w mocy zaskarżona decyzję, orzekając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w związku z art. 2 ust. 4 oraz art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 29.11.1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64 z 1998 r., poz. 414 ze zm.). Na powyższą decyzję Tadeusz M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie także poprzedzającej ją decyzji Kierownika Rejonowego Ośrodka Pomocy Społecznej [...] w B. Uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że stwierdzono jego uprawnienie do korzystania z pomocy społecznej, więc nie można odmówić jej udzielenia, tłumacząc ten fakt przyznaniem jednorazowego zasiłku celowego w wysokości 50 zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy te sprawują w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd bada czy przy podejmowaniu decyzji administracyjnej nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego lub procesowego. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.). Z dniem 1 maja 2004 r. wymieniona ustawa straciła moc. Wchodząca natomiast w tym dniu w życie ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593), zawiera w art. 149 zapis, zgodnie z którym, z dniem jej wejścia w życie wygasają decyzje wydane na podstawie ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej, z wyjątkiem decyzji ściśle określonych ustawą, wśród których są decyzje przyznające świadczenia na podstawie art. 16 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r., to jest przyznające pomoc w postaci jednego gorącego posiłku dziennie. Podkreślić w tym miejscu należy, że zaskarżona decyzja, ani poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, nie przyznawały skarżącemu świadczenia w postaci gorącego posiłku, lecz odmówiły jego przyznania. Oznacza to, że zaskarżona decyzja wygasła z mocy prawa (ex lege), co jest równoznaczne z tym, że od dnia 1 maja 2004 r. wyeliminowana została z obrotu prawnego. Powoduje to bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu przepisu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) i prowadzi do umorzenia postępowania na podstawie tego właśnie przepisu. Odmienne stanowisko, dopuszczające możliwość merytorycznego orzekania w niniejszej sprawie, doprowadziłoby do tego, że w zależności od kierunku rozstrzygnięcia zawartego w wyroku, Sąd utrzymywałby w mocy albo uchylałby decyzję, która wcześniej wygasła. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji postanowienia.