II SA/Bd 489/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w [...] z dnia [...] marca 2014 r. w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] marca 2014 r. skarżący K. B. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w [...] z dnia [...] marca 2014 r., mocą której za rażące naruszenie przepisów art. 116 § 1 pkt 1 i art. 116a pkt 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz.U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 ze zm., powoływana dalej jako kkw) wymierzono skarżącemu łączną karę dyscyplinarną w postaci udzielenia widzeń w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt z osobą odwiedzającą przez 2 miesiące. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Aresztu Śledczego w [...] wniósł o oddalenie ww. skargi, jednocześnie wskazując, że skarżący został pouczony o możliwości zaskarżenia ww. decyzji z dnia [...] marca 2014 r. w trybie art. 7 kkw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej powoływanej jako ppsa). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Stosownie do art. 3 § 3 ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. W myśl natomiast art. 4 ppsa sądy administracyjne rozstrzygają również spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu skarżący uczynił decyzję z dnia [...] marca 2014 r., którą to Dyrektor Aresztu Śledczego w [...] wymierzył skarżącemu łączną karę dyscyplinarną w postaci udzielenia widzeń w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt z osobą odwiedzającą przez 2 miesiące. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 1 § 1 kkw, wykonywanie orzeczeń w postępowaniu karnym, w postępowaniu o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe i w postępowaniu w sprawach o wykroczenia oraz kar porządkowych i środków przymusu skutkujących pozbawieniem wolności odbywa się według przepisów kkw, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z treścią art. 7 § 1 kkw skazany może zaskarżyć do sądu decyzje organów postępowania wykonawczego wymienionych w art. 2 pkt 3-6 i 10 ustawy, z powodu ich niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Organami postępowania wykonawczego wymienionymi w art. 2 pkt 5 są: dyrektor zakładu karnego, aresztu śledczego, a także dyrektor okręgowy i Dyrektor Generalny Służby Więziennej albo osoba kierująca innym zakładem przewidzianym w przepisach prawa karnego wykonawczego oraz komisja penitencjarna. Stosownie do treści art. 7 § 2 kkw skargi rozpoznaje sąd właściwy zgodnie z art. 3 kkw. W sprawach dotyczących odbywania kary pozbawienia wolności, kary aresztu, kary porządkowej, środka przymusu skutkującego pozbawienie wolności, wykonywania orzeczenia o warunkowym przedterminowym zwolnieniu oraz środka zabezpieczającego polegającego na umieszczeniu w zakładzie zamkniętym sądem właściwym jest sąd penitencjarny. Jak wynika zatem z treści przytoczonych przepisów właściwym do rozpatrzenia skargi osadzonego na decyzję dyrektora aresztu śledczego w sprawach dotyczących odbywania kary aresztu jest sąd penitencjarny, a nie sąd administracyjny. Z uwagi na powyższe Sąd stwierdzając, że zaskarżona decyzja Dyrektora Aresztu Śledczego w [...], nie podlega kontroli sądów administracyjnych, o której mowa w art. 3 pppsa, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa przedmiotową skargę odrzucił.