II SA/Bd 491/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jarzembski, Sędziowie Sędzia NSA Wiesław Czerwiński ( spr. ), Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik, Protokolant Arkadiusz Skomra, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 października 2005r. sprawy ze skargi Włodzimierza K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] 2005 Nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich oddala skargę II SA/Bd 491/05 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] 2005r. nr [...] wydaną w trybie ponownego rozpatrzenia sprawy (art. 127 § 3 K.p.a.) Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych uchylił decyzję własną z dnia [...] 2004r. Nr [...] o odmowie przyznania Włodziemirzowi K. uprawnień kombatanckich oraz przyznał uprawnienia kombatanckie z tytułu osadzenia w hitlerowskim obozie w Łodzi na 1 miesiąc (art. 5 ustawy). W podstawie prawnej decyzji wskazano na przepisy art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. Nr 42, poz. 371 z 2002r.) i § 6 pkt 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 września 2001r. w sprawie określenia miejsc odosobnienia, w których były osadzone osoby narodowości polskiej lub obywatele polscy innej narodowości (Dz. U. z 2001r. Nr 106, poz. 1154). W uzasadnieniu decyzji wskazano, że z zebranych w sprawie dowodów wynika, że zainteresowany przebywał w hitlerowskim obozie w Łodzi. Ponadto Instytut Pamięci Narodowej - Delegatura w B. potwierdził fakt wysiedlenia miejscowości Lepne. Uzasadnia to przyjęcie za udowodnione faktu pobytu w obozie w Łodzi przy ul. [...]. Obóz ten wymieniony jest w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z 20 września 2001r. w sprawie określenia miejsc odosobnienia, w których były osoby narodowości polskiej lub obywatele polscy innej narodowości (Dz. U. z 2001r. Nr 106, poz. 1154- § 6 pkt 6). Włodzimierz K. złożył skargę na powyższą decyzję. Wniósł o uzupełnienie decyzji przez zapis: "Niniejsza decyzja staje się wiążąca od dnia [...] 2004r." Bezsporne jest, że zaskarżoną decyzję Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych uchylił swoją własną decyzję z dnia [...]. 2004r. stwierdzając, że pobyt strony w obozie był uzasadniony. Jednakże decyzja ta nie zawiera zapisu w przedmiocie terminu początku jej obowiązywania. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że decyzja jest aktem kreującym uprawnienia kombatanckie. Oznacza to, że uprawnienia te nie przysługują od daty złożenia wniosku lecz od daty decyzji potwierdzającej uprawnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Rację ma Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wskazując, że wydana w sprawie decyzja jest aktem kreującym uprawnienia kombatanckie. Ściślej rzecz biorąc decyzja potwierdza działalność kombatancką, a uprawnienia są jej pochodną. Art. 22 ust. 1 ustawy z 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2002r. Nr 371 ze zm.) wskazuje, że o spełnieniu warunków, o których mowa w art. 21 orzeka Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Słowo "orzeka" należy rozumieć w ten sposób, że decyzja kreuje uprawnienia kombatanckie. Uprawnień tych nie nabywa się z mocy ustawy. Ustawa określa niezbędne warunki i wymogi, które muszą być spełnione, aby wydać pozytywną dla strony decyzję. W nauce prawa rozróżnia się decyzje deklaratoryjne i konstytutywne. Decyzje deklaratoryjne potwierdzają uprawnienia lub obowiązki wynikające z przepisów prawa, natomiast decyzje konstytutywne tworzą uprawnienia lub obowiązki. Decyzja o nadaniu uprawnień kombatanckich należy do decyzji konstytutywnych. Oznacza to, że uprawnienia te powstają z chwilą uprawomocnienia się decyzji. W rozpatrywanej sprawie decyzja została wydana w trybie odwoławczym. Od decyzji wydanej przez organ odwoławczy nie przysługuje odwołanie, co oznacza, że decyzja ta jest ostateczna (art. 127 § 1 i 16 § 1 K.p.a.). Uprawnienia kombatanckie przysługują zatem od 30 marca 2005r. Żądanie uzupełnienia decyzji w kierunku wskazanym w skardze nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa. Uzasadnia to na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalenie skargi.