II SA/Bd 498/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.Ł. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R.Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie. R. Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania. W skardze zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jak wynika z przedłożonego przez skarżącą urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, prowadzi ona wraz z mężem wspólne gospodarstwo domowe osiągając dochód ze świadczeń emerytalno-rentowych w łącznej wysokości [...] zł, przy czym z emerytury skarżącej dokonywane jest comiesięczne potrącenie komornicze w wysokości [...] zł. Skarżąca wskazała, że wraz z mężem są właścicielami mieszkania o powierzchni [...] m², nie deklarując przy tym żadnego innego majątku i oszczędności. Skarżąca podniosła również, że mąż jej przebył amputację nogi, konsekwencją czego jest konieczność kosztownego leczenia, rehabilitacji i zakupu protezy. Z przedstawionej przez skarżącą kserokopii wyroku Sądu Rejonowego VII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 lutego 2012r., wydanego w sprawie VII U 799/11 wynika, że małżonek skarżącej od dnia [...] grudnia 2010r. zaliczony zostaje do osób niepełnosprawnych w stopniu znacznym. Postanowieniem z dnia 2 lipca 2012r. oddalono wniosek o przyznanie skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, W złożonym sprzeciwie skarżąca zakwestionowała wyżej wskazane rozstrzygnięcie, wskazując na koszty ponoszone w związku z inwalidztwem małżonka. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. Nr 270, dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Na wstępie należy zauważyć, iż przesłanki przyznania przez Sąd prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym określono w art. 246 § 1 p.p.s.a., zgodnie, z którym przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie natomiast częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 2 p.p.s.a.). Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne do uwzględnienia wniosku, spoczywa na zainteresowanym. To strona bowiem powinna we wniosku wykazać, że istnieje przesłanka pozytywna dla przyznania prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być sporządzony rzetelnie i powinny w nim się znaleźć wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę w tym zakresie. Jak wynika z informacji zawartych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe osiągając łączny dochód ze świadczeń emerytalno-rentowych w łącznej wysokości [...]zł brutto. Wskazać przy tym należy, iż z powyższej kwoty konieczne jest odliczenie kwoty [...]zł miesięcznie, tytułem potrącenia komorniczego. W związku z powyższym kwota, jaką posiada miesięcznie do dyspozycji skarżąca wraz z małżonkiem to [...]zł, co oznacza [...] zł na każdą z osób. Wskazać należy, iż kwota ta nieco niższa jest od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, które od dnia 1 styczna 2012r. wynosi 1.500 zł, co wynika z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2012 r. (Dz. U. Nr 192 poz. 1141), wydanego na podstawie art. 2 ust. 5 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. Nr 200, poz. 1679 ze zm.). W sprawie niniejszej, oprócz comiesięcznych wydatków ponoszonych przeciętnie w każdym gospodarstwie domowym, wziąć należy pod uwagę inne konieczne wydatki związane przede wszystkim z inwalidztwem małżonka skarżącej, w tym pokrycie kosztów leczenia i rehabilitacji osoby niepełnosprawnej. Powyższe oznacza, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co jest warunkiem przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zwrócić uwagę należy, że skarżąca co prawda wnioskowała o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie na jej rzecz adwokata, wskazać jednak należy, że skarżąca, a także jej małżonek są osobami osiągającymi stały, comiesięczny dochód, nie można wobec czego uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co jest jedyną przesłanką przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zwrócić uwagę należy, że skarżąca nie wskazała, jaki jest koszt comiesięcznych lekarstw, wizyt lekarskich i rehabilitacji małżonka, nie wskazała ponadto, żadnych konkretnych wydatków ponoszonych czy to w związku z inwalidztwem męża, czy to z koniecznością spłaty ewentualnych zaciągniętych kredytów, pożyczek, czy innych zobowiązań. Uznać zatem należy, iż konieczność opieki nad mężem będącym osobą niepełnosprawną generuje duże wydatki, co sprawia, że skarżąca z pewnością nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, jednocześnie, biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie można na ich podstawie stwierdzić, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W związku z powyższym, uznając częściową zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o przyznaniu wnioskodawczyni prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, oddalając jednocześnie wniosek w pozostałym zakresie.