II SA/Bd 498/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.D. i A.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w prawo własności postanawia: odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r., znak: [...] utrzymało w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r. znak: [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] września 2009 r. znak: [...], którą odmówiono przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w prawo własności. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że skarżący A.D. zaskarżoną decyzję odebrał w dniu 3 stycznia 2014 r., natomiast skarżącej D.D. doręczono ww. decyzję w trybie tzw. "doręczenia zastępczego". Następnie skarżący w dniu 9 kwietnia 2014 r. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (data nadania w urzędzie pocztowym – 9 kwietnia 2014 r., co wynika z pieczątki znajdującej się na kopercie k. 3 akt sądowych). Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu, jako wniesiona po terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie termin ten został przekroczony. Z akt sprawy wynika bowiem, iż zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżący odebrał w dniu 3 stycznia 2014 r. (potwierdzenie odbioru dołączone do decyzji - k. nr 23 akt administracyjnych organu II instancji). Skarżącej zaś decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego doręczono w trybie tzw. "doręczenia zastępczego". Z analizy akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję z dnia [...] grudnia 2013r., skierowana do skarżącej, awizowana była po raz pierwszy w dniu 20 grudnia 2013 r. z powodu niemożności jej doręczenia. Powtórne awizo przesyłki miało miejsce w dniu 30 grudnia 2013 r. Zaakcentować trzeba, że doręczenie zaskarżonej decyzji stronie dokonane zostało w oparciu o przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), dalej w skrócie: k.p.a. Podkreślić zatem należy, że z uwagi na treść mającego zastosowanie w sprawie art. 44 k.p.a., doręczenie zastępcze zaskarżonej decyzji nastąpiło w dniu 3 stycznia 2014 r. (piątek), to jest z upływem 14-dniowego okresu przechowywania przez pocztę awizowanej przesyłki. Zgodnie bowiem z art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43, poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę. Z mocy z kolei art. 44 § 2 k.p.a., zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Na podstawie art. 44 § 3 k.p.a., w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Zgodnie zaś z art. 44 § 4 k.p.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Doręczenie, o którym mowa w art. 44 k.p.a., jest tzw. doręczeniem zastępczym; formuła przepisu "doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1" oznacza fikcję prawną doręczenia. Bez względu na to, czy pismo rzeczywiście w ten sposób doszło do rąk adresata, przyjmuje się prawdziwość twierdzenia o doręczeniu (por. G. Łaszczyca, Komentarz do art. 44 k.p.a.). W rozpatrywanej sprawie z uwagi na zastępcze doręczenie decyzji w dniu 3 stycznia 2014 r., ostatni dzień terminu przewidzianego dla wniesienia skargi upłynął bezskutecznie z dniem 3 lutego 2014 r., tj. w poniedziałek, ponieważ ostatni – trzydziesty dzień terminu przypadał na niedzielę 2 lutego 2014 r. Zgodnie bowiem z art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Sama zaś skarga wniesiona została dopiero w dniu 9 kwietnia 2014 r. (data nadania w placówce pocztowej). Wyjaśnienia również wymaga, że nie mogło odnieść skutku pismo skarżącego z dnia 1 lutego 2014 r., w którym poinformował organ, że D.D. znajduje się za granicą, a jej planowany powrót przypada na początek marca, bowiem powyższe nie miało wpływu na skuteczność dokonanego doręczenia. Z uwagi na to, że w rozpatrywanej sprawie termin przewidziany dla wniesienia skargi nie został dochowany, na podstawie 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę należało odrzucić.