II SA/Bd 5/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.), po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego p o s t a n a w i a Umorzyć postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej Pismem z dnia [...] M. Z. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewody, skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji dotyczącej nakazania rozbiórki budynku gospodarczego (zatytułowano jako wniosek o wznowienie postępowania). Postanowieniem z dnia [...], sygn. akt IV SA 1293/94 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 174 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania cywilnego w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja I 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (DZ.U. Nr 74, poz. 368 z 1 późn.zm.) , zawiesił postępowanie sądowe do czasu wskazania następców prawnych zmarłej zainteresowanej E. S. Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn.zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl przepisu art. 130 § 1 zd. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), sąd umorzy postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny. Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie zaistniała ustawowa przesłanka obligatoryjnego umorzenia postępowania w sprawie, bowiem zostało one zawieszone z powodu śmierci E. S. do czasu wskazania następców prawnych postanowieniem z dnia 9 grudnia 1994 r. Zgodnie z przepisem art. 33 § 1 wskazanej ustawy, E. S. była z mocy prawa uczestniczką niniejszego postępowania na prawach strony. Jednocześnie nie zaistniały przesłanki do podjęcia zawieszonego postępowania, w myśl obowiązujących przepisów. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie przepisu art. 130 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec powyższego, na podstawie tego przepisu, w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn.zm.), postanowił jak w sentencji.