II SA/Bd 500/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia 1. odrzucić skargę, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika A.L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej powoływanej jako p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest dochowanie trzydziestodniowego terminu liczonego od odbioru przez stronę skarżącą decyzji drugiej instancji. Natomiast zgodnie z przepisem art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (o czym skarżąca została prawidłowo pouczona przez organ). Wobec tego tylko czynność nadania skargi do Wojewody [...] można traktować jako spełniającą powyższe warunki. Zaskarżona decyzja została doręczona osobiście skarżącej w dniu 12 marca 2013r. Termin trzydziestodniowy na wniesienie skargi upływał, zatem w stosunku do skarżącej z dniem 11 kwietnia 2013 r. Jak wynika z akt sprawy skarga została złożona osobiście w siedzibie organu w dniu 12 kwietnia 2013 r. (k. 2 akt sądowych), a więc z uchybieniem terminu. Wobec powyższego Sąd uznał, iż skarga została wniesiona z uchybieniem terminu i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę odrzucił. O odmowie przyznania prawa pomocy orzeczono na podstawie art. 247 p.p.s.a.