II SA/Bd 500/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. L. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia odrzucić wniosek. Wojewoda [...] decyzja z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] którą orzeczono o wymeldowaniu A. L. z dotychczasowego miejsca pobytu stałego. Powyższa decyzja została doręczona skarżącej w dniu 12 marca 2013r. wraz z pouczeniem o przysługującym jej prawie wniesienia w terminie 30 dni skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Skarga została złożona osobiście przez skarżącą w siedzibie organu w dniu 12 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 11 czerwca 2013 r. odrzucił powyższą skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu. Odpis postanowienia został skarżącej doręczony w dniu 20 czerwca 2013 r., co zostało przez nią potwierdzone własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (patrz. k 12 akt sadowych). Pismem z dnia 10 lipca 2013 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu należało odrzucić. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Jednocześnie art. 87 § 2 i § 4 p.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oraz równoczesnego z wnioskiem dokonania czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W pierwszej kolejności należało zatem zbadać kwestię terminowości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, od tego bowiem zależy możliwość jego merytorycznego rozpoznania. W ocenie Sądu, w opisanym stanie faktycznym nie można uznać, że skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do dokonania czynności w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Z akt sprawy wynika, iż postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi zostało odebrane przez skarżącą w dniu 20 czerwca 2013 r. Należy zatem przyjąć, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 20 czerwca 2013 r. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu wnosi w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zatem 7-dniowy termin o którym mowa w zacytowanym art. 87 § 1 upłynął bezskutecznie w dniu 27 czerwca 2013 r. Wobec ustalenia, że skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi po terminie, na podstawie art. 88 p.p.s.a. wniosek należało odrzucić.