II SA/Bd 509/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 16 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 sierpnia 2008 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia : odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę J. C. wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy, z uwagi na wadliwą wysokość uiszczonego przez profesjonalnego pełnomocnika - wpisu sądowego o charakterze stałym. Pismem z dnia 25 sierpnia 2008 r. pełnomocnik skarżącego – radca prawny B. L. B. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie żądając jego uchylenia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy do merytorycznego rozpoznania, przy czym uzasadnieniem tego żądania mandatariusz uczynił luźne rozważania na temat kwalifikacji przedmiotu sprawy w kontekście obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, bez przywołania jakiejkolwiek podstawy prawnej uzasadniającej zajęte stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych. Zasadniczy problem w rozpatrywanej sprawie, niezależnie od zarzutów podniesionych w zażaleniu, wymagający rozważenia w pierwszej kolejności, dotyczy dopuszczalności zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi. Znaczenie tego problemu wynika przede wszystkim z tego, że w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) w sposób zasadniczo odmienny zostały ukształtowane środki zaskarżania orzeczeń wydanych przez sąd pierwszej instancji, którymi są skarga kasacyjna i zażalenie. Przepis art. 173 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyraźnie stanowi, że od wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Nie nasuwa wątpliwości, że postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Prowadzi to do wniosku, że na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi przysługuje skarga kasacyjna na podstawie art. 173 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2004 r., OZ 120/04, opublikowane [w:] Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych 2004, Nr 2, poz. 34). Wymagania ustawowe skargi kasacyjnej, która jest środkiem zaskarżenia bardziej sformalizowanym, obejmują między innymi przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie (art. 174 p.s.a.). O ile więc niespełnienie wymagań wymienionych w pierwszej kolejności, przepisanych dla pism w postępowaniu sądowym, stanowi brak, który może zostać uzupełniony w trybie art. 49 p.s.a. w związku z art. 193 p.s.a., to niespełnienie wymagań szczególnych, przewidzianych li tylko dla skargi kasacyjnej wymienionych w art. 176 p.s.a. po wyrazie "oraz" nie podlega sanacji. Już na tle art. 3933 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2000 r., które odpowiadało treści obecnie obowiązującemu w sprawach sądowoadministracyjnych art. 176 p.s.a., ukształtowało się bogate orzecznictwo Sądu Najwyższego. Już na tle art. 3933 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2000 r., które odpowiadało treści obecnie obowiązującemu w sprawach sądowoadministracyjnych art. 176 p.s.a., ukształtowało się bogate orzecznictwo Sądu Najwyższego. W orzecznictwie tym podkreślono, że braki kasacji w zakresie elementów konstrukcyjnych powodują, iż kasacja dotknięta jest brakiem istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym do usuwania braków formalnych i w związku z tym podlega odrzuceniu a limine jako niedopuszczalna (por. postanowienia SN: z 6 grudnia 1996 r., II UKN 24/96, OSNAPiUS 1997 r., nr 13, poz. 242; z 11 marca 1997 r., III CKN 13/97, OSNC 1997 r., nr 8, poz. 114, z 3 kwietnia 1997 r., I PKN 57/97, OSNAPiUS nr 24, poz. 495; Dlatego też sporządzenie i wniesienie zażalenia na orzeczenie wojewódzkiego sądu administracyjnego, od którego przysługuje skarga kasacyjna, a nie zażalenie, wywołuje ten skutek, że zażalenie takie jest niedopuszczalne Z przytoczonych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, stosownie do art. 178 w związku z art. 176 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.