II SA/Bd 511/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. I. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego przymusowe zatrudnienie postanawia umorzyć postępowanie I. I. wniósł skargę na postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego przymusowe zatrudnienie. W toku postępowania sądowego Sąd postanowieniem z dnia [...] listopada 2007r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, a w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, umorzył postępowanie, bowiem strona skarżąca działanie organu w sprawach z zakresu powszechnego obowiązku obrony jest ustawowo zwolniona od obowiązku uiszczania kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1 lit. f ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W dniu 18 grudnia 2008 roku skarżący ponownie wniósł o ustanowienie adwokata wskazując na trudną sytuacje materialną swojej rodziny. Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2008 r. referendarz sądowy oddalił przedmiotowy wniosek wskazując, iż skarżącemu został już w toku postępowania przyznany pełnomocnik z urzędu. Pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. I. I. wniósł od ww. postanowienia sprzeciw domagając się sprawiedliwego rozpoznania jego sprawy oraz poinformował Sąd, że wystąpił do Okręgowej Rady Adwokackiej o zmianę pełnomocnika. Rada odmówiła wyznaczenia innego adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 243 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W stanie faktycznym sprawy I. I. ma przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Jednocześnie, w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przyznane prawo pomocy nie zostało skarżącemu prawomocnie cofnięte. W tej sytuacji wniosek skarżącego z dnia 18 grudnia 2008 roku o ustanowienie adwokata jest bezprzedmiotowy, gdyż strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego z urzędu. Zgodnie z art 242 § 2 p.p.s.a. ustanowienie adwokata lub radcy prawnego stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków adwokata. W niniejszej sprawie skarżącemu wyznaczono adwokata. Cofnięcie pełnomocnictwa przez skarżącego nie daje uprawnienia do skutecznego ubiegania się o ponowne prawo pomocy w postaci ustanowienia innego pełnomocnika. Udzielenie pełnomocnictwa odbywa się w ramach wewnętrznej relacji między mocodawcą i pełnomocnikiem. Celem udzielenia pełnomocnictwa jest zapewnienie stronie profesjonalnej pomocy w należytym reprezentowaniu jej interesu. Taką możliwość i jednocześnie realizację zasadniczego celu, któremu służy udzielenie pełnomocnictwa daje przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Skoro strona ma przyznane takie prawo, to ewentualne wypowiedzenie pełnomocnictwa konkretnemu adwokatowi nie daje podstaw do ponownego przyznania prawa pomocy w tym zakresie, skoro nie zostało usunięte z obrotu poprzednio przyznane. Wobec powyższego Sąd, orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 244 § 1 i art. 245 § 1 i 2 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.