II SA/Bd 512/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Sędzia WSA Grażyna Malinowska - Wasik Sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant Magdalena Gadecka po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2005r. sprawy ze skargi Krzysztofa M. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] 2005r. nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej oddala skargę II SA/Bd 512/05 UZASADNIENIE Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. orzeczeniem z [...] 2005 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania Krzysztofa M., uchyliła orzeczenie nr [...] Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [....] 2005 r. w sprawie uznania Krzysztofa M. za zdolnego do czynnej służby wojskowej - kategoria zdrowia "A" w części przez zmianę ustaleń w zakresie pkt 9 orzeczenia i ustalonego w pkt 1 rozpoznania na : przebytą chorobę Scheuermanna ze skrzywieniem prawostronnym kręgosłupa w odcinku lędźwiowym niewielkiego stopnia nieznacznie upośledzającym sprawność ustroju § 34 p. 1, a w pozostałym zakresie utrzymała zaskarżone orzeczenie w mocy. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano m.in., że Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. wydała orzeczenie nr [...] w dniu [...] 2005 r. mocą którego uznała Krzysztofa M. za zdolnego do czynnej służby wojskowej. W toku postępowania odwoławczego poborowy został przebadany przez lekarza reumatologa. Przedstawił on w czasie badań komisyjnych rtg kręgosłupa piersiowego i lędźwiowego. Lekarz badaniem ustalił: skargi na bóle kręgosłupa piersiowego i lędźwiowego od ok. 10 lat. Przedmiotowo dyskretne ograniczenie ruchomości w odcinku lędźwiowo krzyżowym. Poza tym układ kostno - stawowy bez zniekształceń. Lekarz ten rozpoznał zespół bólowy objawowy na podłożu niewielkiej skoliozy prawostronnej kręgosłupa lędźwiowego i ustalił, że narząd ruchu jest sprawny. Jednocześnie RWKL wyjaśnia, że choroba Scheuremanna jest niezbyt rzadko spotykanym zaburzeniem kostnienia kręgów dotyczącym ok. - młodzieży w wieku tuż po pokwitaniu i proces ten kończy się z chwilą ukończenia procesu kostnienia kręgów w wieku ok. 22-24 lat. Wskazano także, że pierwszorazowe badanie poborowego wykonała Powiatowa Komisja Lekarska w B., która w 1998 r. ustaliła kategorię zdrowia "A". od tego okresu czasu poborowy nie przedstawił dokumentacji z leczenia, świadczącej o innym stanie zdrowia. Przedstawiona dokumentacja wskazuje na pewne rozbieżności w zakresie oceny stanu zdrowia poborowego dokonane przez lekarza badającego reumatologa na zlecenie RWKL, jak również przedstawione przez poborowego, ale istotą sprawy jest ogólna sprawność i wydolność niezbędna dla potrzeb kwalifikacji orzeczniczych w zakresie stopnia zdolności do czynnej służby wojskowej. Wynik badania lekarza reumatologa i lekarza ortopedy badających poborowego daje podstawę do przyjęcia, że stan zdrowia poborowego uzasadnia do uznania go za zdolnego do czynnej służby wojskowej, a przedstawiona przez niego dokumentacja znalazła wyraz w rzeczeniu TWKL. RWKL uchyliła orzeczenie TWKL w części ze względu na błąd pisarski zawarty w nazwie choroby jak również ze względu na ustalenie dodatkowe przez lekarza reumatologa badającego na zlecenie RWKL Krzysztof M. wniósł skargę na powyższe orzeczenie. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, podnosząc zarzut naruszenia przepisów postępowania, a mianowicie przepisów o postępowaniu dowodowym K.p.a., zwłaszcza przepisów art. 75 § 1 i 77 § 1 i 3 K.p.a. W uzasadnieniu skargi podniósł, że już w odwołaniu od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej kwestionował sposób przeprowadzenia badania i wydania orzeczenia bez przeprowadzenia bardziej szczegółowych badań. Zdjęcia rtg kręgosłupa zostały ocenione przez lekarza badającego przy udziale lekarzy radiologów w drodze telefonicznej. Narusza to przepisy o postępowaniu dowodowym. W ocenie skarżącego, jeżeli badany przedstawił dokumentację lekarską uzasadniającą dokonanie bardziej szczegółowych i specjalistycznych badań, to Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska winna skierować go na specjalistyczne badania. W drodze telefonicznej nie prowadzi się postępowania dowodowego. Do skargi dołączył kserokopie badań lekarskich z okresu poprzedzającego zaskarżone orzeczenie oraz po wydaniu tego orzeczenia, z których wynika konieczność całkowicie odmiennego spojrzenia na jego stan zdrowia. Ani tych poprzednich badań ani tego z kwietnia 2005 r. Rejonowa Komisja Wojskowa nie rozważyła, co uzasadnia zarzut, że cały materiał dowodowy nie został należycie oceniony i uwzględniony. Tym samym uzasadnienie decyzji nie odpowiada wymogom K.p.a. W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy stwierdził, co następuje; Skarga nie jest zasadna. Problematykę przeznaczenia, powoływania i pełnienia służby wojskowej reguluje ustawa z dnia 21 listopada 19967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 205 ze zm.). Zgodnie z jej art. 30a ust. 2 orzeczenie o zaliczeniu danej osoby do jednej z kategorii zdrowia, właściwe komisje lekarskie wydają na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do odpowiedniego rodzaju służby wojskowej, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w razie potrzeby również obserwacji szpitalnej. Zasadę tą powtarza przepis § 14 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595). Zgodnie z § 23 tego rozporządzenia wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia, rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie. W rozpatrywanej sprawie Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska skorzystała z tej możliwości i skierowała skarżącego na dodatkowe badanie lekarskie. Zapoznano się ze zdjęciami rtg kręgosłupa i przeprowadzono dodatkowe badanie reumatologiczne. Zarzut o ocenie zdjęcia w drodze telefonicznej nie jest trafny. Ze zdjęciem zapoznała się Komisja i to ona wydaje orzeczenie. RWKL ustaliła telefonicznie w jaki sposób reumatolog dokonał oceny stanu kręgosłupa. Nie jest trafny zarzut, że Komisja nie oceniła wszystkich dokumentów. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Komisja zapoznała się z dokumentacją "cywilną" , a przede wszystkim, co istotne z punktu widzenia zarzutu nieocenienia całości materiału dowodowego, omówiła te rozbieżności. Należy podzielić pogląd, że dane z dokumentacji różniły się w szczegółach z wynikami badań komisyjnych. Należy także podzielić pogląd, że istotą sprawy jest ogólna sprawność i wydolność niezbędną dla potrzeb kwalifikacji orzeczniczych w zakresie stopnia zdolności do czynnej służby wojskowej. W tym zakresie Sąd nie stwierdził, aby ocena tych zdolności nosiła cechy dowolności. Wręcz odwrotnie, oparta jest ona na badaniu podmiotowym i przedmiotowym, a nieco odmienne ustalenia dotyczące stanu zdrowia poborowego omówiono w uzasadnieniu orzeczenia. Stąd nie można podzielić poglądu skarżącego, że uzasadnienie nie odpowiada wymogom K.p.a. oraz że naruszono przepisy o postępowaniu dowodowym, Należy mieć na uwadze, że badania stanu zdrowia poborowego odbywa się nie pod kątem np. zdolności do pracy, ale pod kątem zdolności do odbywania służby wojskowej. Jest to zatem specyficzne postępowanie, regulowane szczegółowo przez cytowane wyżej rozporządzenie MON z 25 czerwca 2004 r., przy czym każdy rodzaj rozpoznanego schorzenia ma swój odpowiednik w kategorii zdrowia, nie pozostawiając organom orzekającym swobody w kwalifikacji schorzenia do poszczególnych kategorii zdrowia. Komisja rozstrzyga samodzielnie, czy potrzebne są dalsze badania lekarskie. W rozpatrywanej sprawie przeprowadzono dodatkowe badania i żądanie przeprowadzenia dalszych badań, tylko dlatego, że ich wynik nie odpowiada oczekiwaniom skarżącego, nie jest uzasadnione. Sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy i nie prowadzi, co do zasady, własnego postępowania dowodowego. O ile po wyroku Sądu ujawnią się nowe, nie znane dowody, to może to być podstawą wznowienia postępowania, albo też żądania skierowania na nowe badania. Uzasadnia to, na mocy art. 151 ustawy z dnia 31 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalenie skargi.