II SA/Bd 515/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 1 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Wojewody Kujawsko – Pomorskiego z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. W dniu 10 lipca 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynął urzędowy formularz PPF, w którym P. M. wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody Kujawsko – Pomorskiego z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. W uzasadnieniu żądania skarżący podniósł, iż posiada dochody w wysokości ok. [...] zł, związane z zatrudnieniem w zakładzie karnym, w którym przebywa, część których zajęta jest przez komornika na rzecz spłaty alimentów. Skarżący wskazał, iż z wyżej wymienionej kwoty do dyspozycji pozostaje mu [...] zł miesięcznie Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 17 lipca 2009 r. oddalono wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Od powyższego postanowienia P. M. wniósł w dniu 27 lipca 2009r. sprzeciw, wskazując, iż związany z alimentami dług wynosi ponad [...] tys. zł, zajęcie komornicze na jego rzecz stanowi 40% wynagrodzenia. Skarżący wskazał ponadto, iż nie ma gwarancji wykonywania pracy w zakładzie karnym, w każdym momencie bowiem stosunek pracy może zostać wypowiedziany. Podkreślił również, iż co miesiąc potrącana jest mu nieznana wcześniej kwota na tzw. "żelazną kasę", ponadto opłaca składki związane z polisą na życie. Jest również zobowiązany do świadczenia na rzecz byłej żony, co zostało orzeczone wyrokiem rozwodowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Na wstępie należy zauważyć, iż przesłanki przyznania przez Sąd prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym określono wart. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie, z którym przyznanie tego przywileju w zakresie częściowym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne do uwzględnienia wniosku, spoczywa na zainteresowanym. To strona bowiem powinna we wniosku wykazać, że istnieje przesłanka pozytywna dla przyznania prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być sporządzony rzetelnie i powinny w nim się znaleźć wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę w tym zakresie. Analiza podanych przez wnioskodawcę okoliczności pozwala na stwierdzenie, że wykazał on zasadność swego żądania. Wysokość miesięcznego dochodu skarżącego wynosi ok. [...] zł, z czego 40% stanowi pokrycie długu alimentacyjnego, pozostałe stałe i zmienne wydatki powodują dalsze obniżenie jego dochodu do kwoty ok. [...] zł na miesiąc. W takiej sytuacji strona bez wątpienia nie posiada środków pieniężnych na opłacenie kosztów sądowych, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.