II SA/Bd 515/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Ł. i R. Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 17 kwietnia 2015 r., E. i R. Ł złożyli skargę na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia [...] marca 2015 r., nr[...], wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, a więc w jej interesie leży wykazanie, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Nie wystarczy więc jedynie wskazanie, że wykonanie decyzji przyniesie skarżącemu oczywistą niepowetowaną szkodę. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia wręcz jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 15 lutego 2011 r., sygn. akt I FSK 63/2011 LexPolonica nr 2462008 oraz z dnia 18 maja 2004 r., sygn. FZ 65/04 - niepubl.). Skarżący w żaden sposób nie uzasadnili wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wskazali żadnych okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Skarżący w uzasadnieniu skargi podnieśli jedynie ogólne merytoryczne zarzuty dotyczące przedmiotowej decyzji. Podkreślić przy tym należy, że Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie bierze pod uwagę zarzutów dotyczących naruszenia prawa przez zaskarżony akt, bowiem nie stanowią one przesłanek do wstrzymania wykonania tego aktu. Przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowią zamknięty katalog. W niniejszej sprawie Sąd, analizując zarówno wniosek skarżących, jak również biorąc z urzędu pod uwagę okoliczności decydujące o wstrzymaniu wykonania decyzji stwierdził, że przesłanki warunkujące orzeczenie wstrzymania zaskarżonego aktu nie zachodzą. Znaczna szkoda majątkowa jak również niemajątkowa, o której mowa w art. 61 § 3 cyt. ustawy, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie zachodzi możliwość ewentualnego przywrócenia do stanu pierwotnego. Nie ma bowiem podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki, bowiem w razie uwzględnienia skargi przez Sąd uiszczona kwota podlegać będzie zwrotowi. Zgodnie z art. 152 P.p.s.a. w przypadku uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to natomiast traci moc z chwilą uprawomocnienia wyroku. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 cyt. ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.