II SA/Bd 526/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2009r., nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych postanawia: oddalić wniosek W dniu [...] października 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek J.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. We wniosku strona skarżąca wskazała, iż jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Czynsz za mieszkanie wynosi ogółem [...] zł z tego wnioskodawca płaci [...] zł, pozostała część jest pokrywana z tytułu dodatku mieszkaniowego. Podał, że uzyskuje pomoc finansową od przyjaciół. Posiada oszczędności w wysokości: [...] zł. Postanowieniem z dnia 23 października 2009 r. referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy stwierdzając, iż sytuacja majątkowa skarżącego pozwala mu na poniesienie kosztów sądowych, w sytuacji, gdy posiada oszczędności. Od powyższego postanowienia skarżący złożył w dniu [...] listopada 2009 r. sprzeciw, podnosząc, iż uzyskiwana pomoc od przyjaciół zmniejszyła się. W związku z czym zmuszony został wydać część swoich oszczędności na pokrycie kosztów podstawowych potrzeb życiowych tj. żywności i ubrania zimowego. Obecnie zaś jego oszczędności wynoszą [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Zatem, w świetle art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje wówczas, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Z przepisu tego wyraźnie wynika, iż jedynym kryterium, jakim kieruje się Sąd rozpatrując wniosek strony w tym przedmiocie są możliwości zarobkowe i sytuacja finansowa strony. Powołany przepis nie pozostawia również wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne do uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. Dodatkowo podkreślić należy, że celem instytucji prawa pomocy jest wsparcie tych osób, których sytuacja majątkowa jest taka, ze nie są one w stanie same ponieść kosztów toczącego się postępowania, a to pozbawiłoby je możliwości skorzystania z konstytucyjnie zagwarantowanego prawa do sądu. Tym samym ma ona charakter wyjątkowy. Z oświadczenia skarżącego wynika, że wnioskodawca co prawda jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, jednakże otrzymuje pomoc finansową od swoich przyjaciół w bliżej nieokreślonej kwocie. Ponadto posiada oszczędności. W ocenie Sądu jego sytuacja majątkowa nie pozwala na uznanie, iż nie jest on w stanie ponosić kosztów postępowania sądowego. Nadmienić należy dodatkowo, iż wskazany powyżej przepis art. 246 p.p.s.a. dotyczy strony postępowania, którą w przedmiotowej sprawie jest skarżący i nie różnicuje pozycji tejże strony z uwagi na charakter sprawy. Jednocześnie wskazać należy, że skarżący dysponuje nadwyżką finansową w postaci oszczędności. Poza tym już w kolejnym piśmie powołuje się na pomoc finansową uzyskiwaną od przyjaciół nie podając wszakże jej wysokości. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.