II SA/Bd 528/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 5 października 2009 r. w sprawie ze skargi B. S. na decyzję [...] Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich postanawia: uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 listopada 2009 r., przywrócić termin do wniesienia zażalenia. Pismem z dnia 15 lipca 2009 r. B. S. złożył wniosek o ponowne przeprowadzenie postępowania w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że postępowanie sądowoadministracyjne zostało zakończone wydaniem postanowienia, które nie ma powagi rzeczy osądzonej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 lipca 2009 r. skarżący został wezwany w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do wskazania na jakiej podstawie prawnej opiera skargę o wznowienie postępowania oraz do wykazania, że skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu. W pismach uzupełniających z dnia 31 lipca 2009 r. oraz 6 sierpnia 2009 r. B. S. stwierdził, że pismo z dnia 15 lipca 2009 r. nie jest skargą o wznowienie postępowania lecz wnioskiem o ponowne przeprowadzenie postępowania. Ponadto użył podobnej argumentacji jak w uzasadnieniu pisma z dnia 15 lipca. Następnie zarządzeniem Sędziego z dnia 3 września 2009r. skarżący został wezwany do wskazania, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku z dnia 15 lipca 2009r. bez rozpoznania na podstawie art. 46 § 1 pkt 2 w zw. z art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późno zm., zwanej dalej ppsa), którego orzeczenia Sądu żąda wzruszenia wraz z podaniem daty jego wydania oraz sygnatury akt sprawy. W piśmie z dnia 16 września 2009r. skarżący oświadczył, że nie żąda wzruszenia żadnego orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania. Uznając, że skarżący nie wskazał zakresu przedmiotowego sprawy, Przewodniczący Wydziału w dnia 5 października 2009 r. zarządził na podstawie art. 49 § 2 ppsa pozostawić wiosek z dnia 15 lipca 2009 r. bez rozpoznania z uwagi na nie udzielenia przez skarżącego odpowiedzi w wyznaczonym terminie. Odpis wskazanego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 października 2009 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o zażaleniu został doręczony skarżącemu w dniu 19 października 2009 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 255). Pismem z dnia 22 października 2009 r. skarżący wysłał, za pośrednictwem polskiego urzędu pocztowego (data wysłania: 27 października 2009 r.), zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 października 2009 r. o pozostawieniu wniosku z dnia 15 lipca 2009 r. bez rozpoznania. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na postawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, odrzucił zażalenie skarżącego na w/w zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 października 2009 r. z uwagi na uchybienie siedmiodniowego terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wyjaśnił, iż przesyłkę zawierającą kwestionowane zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem doręczono skarżącemu w dniu 19 października 2009 r., siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upływał zatem z dniem 26 października 2009 r., tymczasem zażalenie skarżący wniósł w dniu 27 października 2009 r., a więc z uchybieniem terminu do jego wniesienia, wynoszącym jeden dzień. Odpis wskazanego postanowienia z dnia 30 listopada 2009 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o zażaleniu został doręczony skarżącemu w dniu 11 grudnia 2009 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 268). Pismem z dnia 15 grudnia 2009 r., nadanym w polskim urzędzie pocztowym w dniu 16 grudnia 2009 r., uzupełnionym pismem z dnia 15 lutego 2010 r., skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 30 listopada 2009 r., domagając się jego uchylenia oraz przywrócenia terminu do złożenie zażalenia (z dnia 22 października 2009 r.) na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 października 2009 r. o pozostawieniu wniosku z dnia 15 lipca 2009 r. bez rozpoznania. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, iż uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło z przyczyn niezależnych od niego, albowiem skarżący jako osoba starsza – osiemdziesięcioletnia, schorowana, posiadająca orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, będąca w dniu doręczenia mu przesyłki zawierającej przedmiotowe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w trakcie dwutygodniowej karencji (od dnia 16 października 2009 r.) po zastrzyku przeciw grypie, co spowodowało w jego ocenie jeszcze większe osłabienie fizyczne i umysłowe, pomylił datę odbioru w/w przesyłki i mylnie zanotował, iż nastąpiło to w dniu 20 października 2009 r. zamiast prawidłowo w dniu 19 października 2009 r., co potwierdza wysłane przez niego do Sądu zażalenie z dnia 22 października 2009 r., w którym wskazuje on, iż odwołuję się od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 października 2009 r. doręczonego mu w dniu 20 października 2009 r. Skarżący zaznaczył, iż po zastrzyku przeciw grypie pojawiły się działania niepożądane w postaci m.in. podwyższonej temperatury do 39 stopni i osłabienia organizmu, wzmocnione prawdopodobnie przyjmowaniem innych leków, które stale zażywa w związku z chorobami na które cierpi. Zdaniem skarżącego, jego zły stan zdrowia w okresie dostarczenia mu przedmiotowej przesyłki, spowodował niezawinione uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl zaś art. 87 § 1 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ponieważ odpis postanowienia z dnia 30 listopada 2009 r. odrzucającego zażalenie skarżącego z dnia 22 października 2009 r. został doręczony B. S. w dniu 11 grudnia 2009 r., należy przyjąć iż w tym też dniu skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 października 2009 r. o pozostawieniu wniosku z dnia 15 lipca 2009 r. bez rozpoznania, co w ocenie Sądu w okolicznościach przedmiotowej sprawy należy potraktować jako dzień ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Skoro zatem skarżący złożył następnie w dniu 16 grudnia 2009 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 października 2009 r. o pozostawieniu wniosku z dnia 15 lipca 2009 r. bez rozpoznania, należy uznać, iż złożył on wniosek o przywrócenie terminu w ustawowym terminie 7 liczonym od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie brak dokonania w terminie czynności wniesienia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 października 2009 r., która to czynność mogła być w ocenie Sądu skutecznie dokonana, uwzględniając wiek i stan zdrowia skarżącego, tylko w sytuacji pełni sił fizycznych i psychicznych strony, nastąpił bez jego winy. Skarżący uprawdopodobnił zły stan zdrowia w okresie doręczenia mu przesyłki zawierającej przedmiotowe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału, w stopniu pozwalającym przyjąć, iż rzeczywiście osłabienie związane z grypą i przyjmowane przez niego leki mogły spowodować, po pierwsze pomyłkę w zanotowaniu dnia odbioru przesyłki, po drugie zaś brak możliwości wcześniejszego wysłania zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 października 2009 r. Ze względu na powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ppsa oraz art. 195 § 2 ppsa, postanowił jak w sentencji.