II SA/Bd 529/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) Asesor WSA Mirella Łent Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Teresy K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia umorzyć postępowanie Na oryginale właściwe podpisy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] 2004 r. nr [...], wydaną po rozpoznaniu odwołania Teresy K. od decyzji Kierownika Rejonowego Ośrodka Pomocy Społecznej [...] z dnia [...] 2004 r. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego na częściową opłatę energii elektrycznej – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, orzekając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 2, art. 4 ust. 1, art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 29.11.1990 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity: Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 z późn. zm.). Na powyższą decyzję Teresa K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę, w której wskazała na swoją trudną sytuację materialną i zdrowotną. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy te sprawują w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd bada, czy przy podejmowaniu decyzji administracyjnej nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego lub procesowego. Wskazać należy, iż materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 29.11.1990 r. o pomocy społecznej (cyt. powyżej). Z dniem 1 maja 2004 r. ustawa ta utraciła moc. Wchodząca natomiast w tym dniu w życie ustawa z dnia 12.03.2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593) zawiera w art. 149 zapis, zgodnie z którym z dniem jej wejścia w życie wygasają decyzje wydane na podstawie ustawy z dnia 20.11.1990 r. o pomocy społecznej, z wyjątkiem decyzji ściśle określonych ustawą, do których decyzja będąca przedmiotem rozpoznania nie należy. Oznacza to, że zaskarżona przez Teresę K. decyzja wygasła z mocy prawa (ex lege), co jest równoznaczne z tym, że od dnia 1 maja 2004 r. wyeliminowana została z obrotu prawnego. Powoduje to bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu przepisu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) i prowadzi do umorzenia postępowania na podstawie tego właśnie przepisu. Odmienne stanowisko, dopuszczające możliwość merytorycznego orzekania w niniejszej sprawie, doprowadziłoby do tego, że w zależności od kierunku rozstrzygnięcia zawartego w wyroku, Sąd utrzymywałby w mocy albo uchylałby decyzję, która wcześniej wygasła. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.