II SA/Bd 53/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Wójta Gminy O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2004r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia odrzucić skargę. II SA/Bd 53/05 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] 2004r. nr [...] Wójt Gminy O. ustalił dla Grzegorza i Marty K. opłatę adiacencką w wysokości 15 000 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości – działek o nr. od [...], powstałych na skutek podziału działki nr [...] położonej w N. W uzasadnieniu organ wskazał uchwaloną przez Radę Gminy O. uchwałą z dnia [...] 2003r. nr [...] stawkę procentową opłaty adiacenckiej z tytułu podziału nieruchomości, która wyniosła 30% różnicy wartości nieruchomości przed i po podziale. Skarżący złożyli odwołanie od decyzji organu I instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. Nie kwestionując zasadności opłaty adiacenckiej z powodu podziału nieruchomości, nie zgadzali się na określoną wielkość wzrostu wartości ich nieruchomości i wnieśli o zmniejszenie opłaty po uwzględnieniu istotnych uwag dotyczących ustalenia wartości nieruchomości w operacie szacunkowym. W uzasadnieniu podnieśli, że operat nie uwzględniał utrudnionego dojazdu do trzech działek: nr [...] z powodu ich gorszej lokalizacji, nie uwzględniono także niekorzystnych warunków zabudowy działek nr [...] z powodu przebiegu przez ten teren linii energetycznej. Ponadto działka pod drogę nie była zbywalna i jej wartość odpowiadała wartości gruntu przed podziałem, a przyjęta do porównania po podziale nieruchomość posiadała ponad trzykrotnie mniejszą powierzchnię od nieruchomości wycenianej, czego nie uwzględniono w operacie. Decyzją z dnia [...] 2004r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z przepisem art.98a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, jeżeli w wyniku podziału nieruchomości dokonanego na wniosek właściciela wzrośnie jej wartość, wójt może ustalić w drodze decyzji, opłatę adiacencką z tego tytułu. Wysokość stawki procentowej opłaty ustala, w drodze uchwały, rada gminy w wysokości nie większej niż 50% różnicy wartości nieruchomości, a takie ustalenie może nastąpić w terminie 3 lat, od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna. Zdaniem organu odwoławczego ocena operatu szacunkowego, pod kątem prawidłowości jego sporządzenia nie należała do właściwości Wójta Gminy O., ani do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Oceny prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego, zgodnie z art.157 ustawy o gospodarce nieruchomościami, mogła dokonać jedynie organizacja zawodowa rzeczoznawców majątkowych. Wójt Gminy O. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zarzucając organowi drugiej instancji naruszenie przepisów art.157 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zdaniem skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze bezprawnie orzekło na podstawie art.157, znowelizowanego przez art.1 pkt 105 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. (Dz.U. z 2004r. nr 141, poz. 1492). W dniu wydania uchylonej decyzji, tj. [...] 2004r. art.157 wskazanej ustawy posiadał inne brzmienie, niż obowiązujące od [...] 2004r. Ponadto organ odwoławczy wydając decyzję w dniu [...] 2004r. i doręczając ją dopiero dnia [...] 2004r. w sposób szczególny dopuścił się naruszenia art.35 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wskazano, że w powyższej sprawie zachodzi tożsamość osoby występującej jako organ orzekający w pierwszej instancji w postępowaniu administracyjnym oraz jako strona wnosząca skargę do Sądu. Stroną w postępowaniu administracyjnym nie może być organ powołany z mocy prawa do wydania decyzji administracyjnej w sprawie objętej postępowaniem. Stanowi to kumulację uprawnień władczych organu i uprawnień strony, która jest niedopuszczalna prawnie. Ponadto zaskarżona decyzja wydana została dnia [...] 2004r., a więc już w czasie obowiązywania znowelizowanej ustawy. Organ drugiej instancji podniósł również, iż zarzut naruszenia przepisu art.35 k.p.a. był nietrafny, ponieważ zgodnie z art. 36 k.p.a. strona została powiadomiona o przyczynach zwłoki i wskazano jej nowy termin załatwienia sprawy jako szczególnie skomplikowanej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez rozpoznawania zawartych w niej zarzutów. Zgodnie z treścią art.32 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stronami w postępowaniu przed sądem administracyjnym są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Przepis art.50 wymienionej wyżej ustawy wymienia podmioty posiadające legitymację skargową, w tym – każdego, kto ma w tym interes prawny. Należy w związku z tym stwierdzić, że gmina, jako jednostka samorządu terytorialnego wyposażona w osobowość prawną, może być podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi w rozumieniu powołanego wyżej przepisu, pod warunkiem, że wykaże , iż ma w tym interes prawny. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 3 czerwca 1996r.orzekł, że interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się tym, iż działa on we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. Wskazuje na to również J. P. Tarno w komentarzu do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004). Podmiotem takim nie jest organ jednostki samorządu terytorialnego powołany do rozstrzygania, w drodze decyzji administracyjnych, w sprawach indywidualnych. Wójt Gminy O., wydając decyzję brał udział w postępowaniu administracyjnym jako organ pierwszej instancji. Tym samym, zgodnie z art.32 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie może on być stroną postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z powyższym na podstawie art.58 § 1 pkt 6 wskazanej wyżej ustawy (Dz. U. nr 153, poz. 1270) skarga podlega odrzuceniu.