II SA/Bd 530/13

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2013-10-28

Skład orzekający: Małgorzata Włodarska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o uzupełnienie postanowienia sądu administracyjnego o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu może być rozpoznany na posiedzeniu niejawnym w składzie jednoosobowym?
Ratio decidendi
Wniosek o uzupełnienie postanowienia sądu administracyjnego o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu może być rozpoznany na posiedzeniu niejawnym w składzie jednoosobowym, zgodnie z odpowiednim stosowaniem przepisów PPSA dotyczących uzupełniania wyroków, w tym art. 157 § 2 i § 3 oraz art. 166 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Pełnomocnik skarżącego, z uwagi na brak kontaktu ze stroną, nie był w stanie wskazać podstaw prawnych żądania. Sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania. Następnie pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie postanowienia o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, wskazując, że postanowienie Sądu nie zawierało takiego rozstrzygnięcia. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Uzupełniono postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 września 2013 r. poprzez nadanie dotychczasowej sentencji numeru porządkowego "I." oraz dodanie w sentencji pkt II. przyznającego radcy prawnemu M. A. kwotę 295,20 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 września 2013 r. w sprawie ze skargi S. K. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie II SA/Bd 1117/12 postanawia uzupełnić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 września 2013 r. poprzez nadanie dotychczasowej sentencji numeru porządkowego "I." oraz dodanie w sentencji pkt II. o następującym brzmieniu: "przyznać od Skarbu Państwa – z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy – na rzecz radcy prawnego M. A. kwotę 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć i 20/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu". Pismem z dnia [...] maja 2013 r. S. K. wniósł o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygnaturze II S.A./Bd1117/12. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 16 lipca 2013 r. zostało skarżącemu przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Pismem z dnia [...] września 2013 r. pełnomocnik skarżącego, w odpowiedzi na wezwanie Sądu, wyjaśnił, iż z uwagi na brak kontaktu ze skarżącym nie jest wstanie wskazać podstaw prawnych żądania wznowienia postępowania ani kiedy skarżący dowiedział się o istnieniu okoliczności uzasadniającej wznowienie postępowania. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości ani w części. W dniu 26 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę S. K. o wznowienie postępowania sądowego. W ustawowym terminie, pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie powołanego wyżej postanowienia o rozstrzygnięcie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik wskazał, że mimo złożonego wniosku w tym przedmiocie, postanowienie Sądu nie zawiera rozstrzygnięcia w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 zez m.), dalej powoływanej również jako ppsa, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Zgodnie z art. 166 ppsa do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zatem, jeżeli sąd nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według ustawy powinien był zamieścić z urzędu, strona może w terminie czternastu dni żądać uzupełnienia postanowienia w tym zakresie. Zgodnie z art. 157 § 3 orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Zatem stosując odpowiednio ten przepis, w przypadku rozpatrywania wniosku o uzupełnienia postanowienia wydanego w składzie jednoosobowym na posiedzeniu niejawnym przyjąć należy, iż orzeczenie dotyczące takiego wniosku może przyjąć formę postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym w składzie jednoosobowym. Wskazać należy, że na podstawie art. 250 p.p.s.a. pełnomocnik ustanowiony w ramach pomocy prawnej ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, w niniejszym przypadku zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c cyt. rozporządzenia, za udział w posterowaniu przed sądem pierwszej instancji w sprawach niewymienionych w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a i b, minimalnie przysługuje pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 240 zł. Sąd nie znalazł w przedmiotowej sprawie podstaw do podwyższenia wynagrodzenia Stosownie do brzmienia § 2 ust 3 ww. rozporządzenia Sąd podwyższył należne koszty udzielonej pomocy prawnej o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło