II SA/Bd 538/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Asesor WSA Anna Klotz Protokolant Agnieszka Jagiełłowicz po rozpoznaniu w dniu 20 września 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi J. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2005r. nr [...] w przedmiocie przedłożenia inwentaryzacji budowlanej wraz z oceną techniczną oddala skargę W dniu 14 grudnia 2004 r. J. S. wystąpił do Starosty T. z pismem w sprawie uciążliwości wynikającej z funkcjonowania Zakładu Masarskiego w Ś. przy ul. O. W wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego ustalono, że sprawa dotyczy utwardzenia kostką typu polbruk terenu zakładu wzdłuż granicy z działką J. S., od budynku masami do ul. O. Postanowieniem z dnia [...] 2004 r. nr [...] Starosta T. działając na podst. art. 65 § 1 K.p.a. przekazał do rozpatrzenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w T. wg właściwości skargę J. S. wraz z protokołem z oględzin terenowych. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. w wyniku przeprowadzonego postępowania decyzją z [...] 2005 r. nr [...] nakazał Z. i J. M. przedłożenie w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w T. inwentaryzację budowlaną wraz z oceną techniczną wykonanego utwardzenia kostką betonową, od bramy wjazdowej z ulicy do granicy z działką o nr ewidencyjnym [...], na terenie działki o nr ewidencyjnym [...] znajdującej się w Ś. przy ul. O. Jednocześnie zakreślono termin - 30 czerwca 2005 r., do którego należy przedłożyć wymaganą dokumentację z zastrzeżeniem, że powinna być sporządzona przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane oraz zawierać wymagane odrębnymi przepisami pozwolenia, uzgodnienia i opinie. Podstawą wydania tej decyzji, od strony faktycznej, było ustalenie dokonane na podstawie materiału dowodowego zebranego w sprawie, iż na działce nr [...] będącej własnością Z. i J. M. wykonano roboty budowlane polegające na utwardzeniu powierzchni gruntu na przedmiotowej działce. W toku postępowania ujawniono, że wykonanie robót nastąpiło bez wymaganej prawem dokumentacji budowlanej, stanowiąc tym samym tzw. samowolę budowlaną. Konsekwencją takiego stanu rzeczy, w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 s ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) stało się wydanie powyższej decyzji. Pismem z 4 kwietnia 2005 r. J. i J. S. wnieśli odwołanie od decyzji organu I instancji do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Wnosząc o jej uchylenie i nakazanie inwestorowi rozbiórki dokonanego utwardzenia, zarzucili organowi dokonanie błędnych ustaleń faktycznych m.in. co do charakteru wykonanego utwardzenia (plac czy droga publiczna) oraz wykazywanie stronniczości podczas przeprowadzania czynności postępowania, mających- zdaniem odwołujących się - prowadzić do zalegalizowania samowoli budowlanej. Decyzją z dnia [...] 2005 r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Zdaniem organu odwoławczego ustalenia faktyczne w sprawie zostały dokonane prawidłowo, jak również trafnie została zastosowana przywołana podstawa prawna. Bezspornym w sprawie pozostaje, że inwestor nie wykonał wynikającego z treści art.29 ust.2 pkt5 Prawa budowlanego obowiązku zgłoszenia zamiaru wykonania utwardzenia gruntu na działce budowlanej, co zobowiązywało organ I instancji do wydania zaskarżonej decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pkt2 tej ustawy. Odnosząc się do zarzutu błędnego ustalenia charakteru obiektu wybudowanego przez inwestora, organ II instancji wskazał, że w świetle przepisów ustawy z dnia 21.03.1985r. o drogach publicznych. (Dz.U. z 2004r., Nr 204, poz.2086 ze zm.) utwardzenie terenu na działce prywatnej nie może być uznane za wykonanie drogi publicznej. Podkreślono jednocześnie, że zaskarżona decyzja z 30 kwietnia 2005 r. jakkolwiek nie narusza prawa, nie rozstrzyga ostatecznie sprawy, bowiem dalsze postępowanie organu I instancji uzależnione będzie od treści merytorycznej wykonanej oceny technicznej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy J. S. wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego z 28 kwietnia 2005r. i nakazanie rozbiórki utwardzenia terenu na działce należącej do Z. i J. M. Zarzuty skargi w większości pokrywają się z argumentacją odwołania od decyzji organu I instancji, wskazując na błędne ustalenia faktyczne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia, stronniczość organu w prowadzonym postępowaniu oraz wzajemne animozje pomiędzy skarżącym a uczestnikami postępowania w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie powołując się na szczegółowe merytoryczne uzasadnienie swego stanowiska zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa materialnego i procesowego. Zgodnie z art. 51 ust.1 pkt2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) organ administracyjny jest zobowiązany do podjęcia decyzji nakładającej obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie oraz określającej termin wykonania tych czynności. Stosując ten przepis odpowiednio do wykonanych robót budowlanych należy pominąć tę jego część, która mówi o uzyskaniu decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych. Nie można jednak pominąć, że zgodnie z powołanymi przepisami wydanie przez organ nadzoru budowlanego decyzji nakładającej na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności jest środkiem doprowadzenia stanu faktycznego do stanu zgodnego z prawem. W tym celu należy przede wszystkim ocenić jakość wykonanych robót budowlanych pod kątem wymogów określonych w art. 5 Prawa budowlanego. Inwentaryzacja wykonanych robót służy niewątpliwie ocenie, czy odpowiadają one wymogom zawartym w art. 5 omawianej ustawy. Bezspornym w sprawie pozostaje, że inwestorzy wykonali roboty budowlane polegające na utwardzeniu części działki budowlanej bez wymaganego zgłoszenia. Roboty te należy zakwalifikować jako inne niż określone w art. 48 ust.1 lub w art.49b ust. 1 , gdyż utwardzenie terenu nie stanowi budowy obiektu budowlanego w rozumieniu art.3 pkt 1 omawianej ustawy. Sposobem na doprowadzenie zaistniałego stanu faktycznego do stanu zgodnego z prawem nie może być zatem rozstrzygnięcie wydany na podstawie art. 49bust.1 Prawa budowlanego, czyli nakaz rozbiórki i dlatego przepis ten w niniejszej sprawie nie ma zastosowania. Prawidłowo zatem organy orzekające w sprawie uznały, że zastosowanie znajdzie art. 51 ust.1 pkt2 omawianej ustawy, który poprzez art.51 ust.7 i art.50 ust. 1 pkt3 tej ustawy stosuje się do robót budowlanych wykonanych bez wymaganego zgłoszenia. Środkiem doprowadzenia stanu faktycznego do stanu zgodnego z prawem jest zatem, zgodnie z powołanymi przepisami, wydanie przez organ nadzoru budowlanego decyzji nakładającej na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności. Dopiero w razie niewykonania obowiązków nałożonych na inwestora w trybie powyższych przepisów właściwy organ może wydać decyzję o nakazaniu rozbiórki obiektu bądź jego części( art.51 ust.4 Prawa budowlanego). Z tego względu za chybiony uznać należy zarzut skarżącego, że zachodziły podstawy do wydania przez organy orzekające w sprawie decyzji nakazującej inwestorom rozbiórkę wybudowanego obiektu, skoro zakres tych prac budowlanych uzasadniał obowiązek przedłożenia inwentaryzacji budowlanej. Błędny jest również pogląd skarżącego, że przedmiotowe utwardzenie terenu stanowi w swej istocie wykonanie drogi publicznej. Pojęcie drogi zostało zdefiniowane w art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 21.03.1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2004r., Nr 204, poz.2086 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, droga (pas drogowy) – to wydzielony pas terenu, przeznaczony do ruchu lub postoju pojazdów oraz do ruchu pieszych, wraz z leżącymi w jego ciągu obiektami inżynierskimi, placami, zatokami postojowymi oraz znajdującymi się z wydzielonym pasie terenu chodnikami, ścieżkami rowerowymi, drogami zbiorowymi, drzewami i krzewami oraz urządzeniami technicznymi związanymi z prowadzeniem i zabezpieczeniem ruchu. Słuszne jest w tym zakresie stanowisko organu odwoławczego, że fakt utwardzenia terenu na działce prywatnej nie powoduje zmiany statusu prawnego tej nieruchomości z kategorii działki budowlanej do kategorii drogi publicznej. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest uchybień, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)