II SA/Bd 543/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Tyliński Sędziowie Sędzia WSA Joanna Brzezińska Asesor WSA Katarzyna Korycka (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Jakub Jagodziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi Spółki A S.A. w G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia nieruchomości oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] listopada 2016 r. skarżąca spółka E. zwróciła się do Starosty G. o zobowiązanie J. O. – właściciela nieruchomości położonej w obrębie W., gmina K. , oznaczonej jako działka nr [...], do jej udostępnienia skarżącej w celu wykonania czynności związanych z remontem linii napowietrznej SN 15 kV relacji GPZ K.-T., polegających na wymianie istniejących słupów oraz istniejących przewodów linii napowietrznej na ternie działki nr [...], bez zmiany przebiegu linii. Skarżąca wskazała na konieczność przeprowadzenia remontu linii ze względu na jej zły stan techniczny w celu zapewnienia dalszego bezpiecznego i niezakłóconego jej funkcjonowania, uniknięcia niebezpieczeństwa opadania przewodów i zachowania wymagalnych norm odległości przewodów od gruntu i obiektów krzyżowych. Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. skarżąca, na wezwanie organu dotyczące określenia rodzaju prac mających być przeprowadzonych na przedmiotowej działce, przesłała oświadczenie uprawnionego projektanta z dnia [...] grudnia 2016 r. oraz Wytyczne programowe na modernizację linii 15 kV realizacji GPZ K.-C. i GPZ K.-T.. W następstwie rozpatrzenia przedmiotowego wniosku skarżącej, Starosta C. decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...], na podstawie m.in. art. 124b ustawy z dnia [...] sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 2147 ze zm., dalej powoływanej jako ugn), odmówił zobowiązania J. O., jako właściciela nieruchomości nr [...], do jej udostępnienia, celem przeprowadzenia remontu linii napowietrznej SN 15 kV relacji GPZ K. - T., poprzez wymianę przewodów i słupów służących do przesyłania energii elektrycznej. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji dokonując analizy pojęcia remontu w oparciu o definicję zawartą w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 290 ze zm, dalej powoływanej jako pb) oraz powołując się na orzeczenia sądów administracyjnych, stwierdził że zakres zamierzonych przez skarżącą prac świadczy o przebudowie lub budowie sieci elektroenergetycznej, a nie jej remoncie. W sytuacji natomiast gdy zakres zamierzonych prac wykracza poza definicję remontu istniejącej linii elektroenergetycznej, to wydanie decyzji zobowiązującej od udostępnienia nieruchomości na podstawie art. 126b ugn, jest jak stwierdził organ niemożliwe. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca, domagając się uchylenie zaskarżonej decyzji i wydanie decyzji zgodnej ze złożonym wnioskiem, zarzuciła organowi błędne założenie, iż planowane parce nie stanowią remontu, w sytuacji gdy polegają one na odtworzeniu stanu pierwotnego obiektu i gdy dopuszczalne jest stosowanie innych materiałów niż użyte podczas budowy obiektu. Skarżąca podkreśliła, że nie była zobowiązana do przedkładania organowi dokumentacji technicznej dotyczącej planowanych prac. Zarzuciła również, że organ uznając, iż zakres prac nie będzie remontem, nie wyjaśnił jakie parametry użytkowe i techniczne istniejącej linii napowietrznej w wyniku wymiany ulegną zmianie. Skarżąca zaznaczyła, że planowane prace nie doprowadzą do zmiany parametrów linii, takich jak napięcie przesyłanego prądu oraz przebieg trasy. Decyzją z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że wydanie decyzji administracyjnej w oparciu o art. 124b ust. 1 ugn może nastąpić jedynie w sytuacji spełnienia przesłanek określonych w tym przepisie, w tym spełnienia przesłanki, iż planowane przedsięwzięcie ograniczać się będzie do podjęcia czynności związanych z remontem. Ocena czy mamy do czynienia z remontem jest uzależniona od zakresu planowanych prac. Przy remoncie nie może dochodzić do realizacji nieistniejących uprzednio elementów obiektu, zmiany parametrów technicznych obiektu, do całkowitego lub częściowego jego zdemontowania i wzniesienia na nowo, ani do zmiany jego położenia. Zdaniem organu, w sprawie nie mają przesądzającego znaczenia okoliczności podnoszone przez skarżącą, że prace remontowe mają na celu zapewnienie dalszego bezpiecznego i niezakłóconego funkcjonowania linii. Istotne jest bowiem, czy na skutek planowanych prac dojdzie do odtworzenia stanu pierwotnego, a zatem do stanu, jaki istniał przed wykonaniem prac, czy też powstanie jakakolwiek nowa substancja w obrębie istniejącego obiektu budowlanego, czy to zamiast, czy też obok, dotychczas istniejących elementów. I taka sytuacja, powstania nowej substancji, zdaniem Wojewody ma miejsce w rozpatrywanym przypadku. Demontaż istniejącej linii GPZ K. -T. , co wynika z przedłożonych wytycznych programowych, i postawienie w jej miejsce zupełnie nowego urządzenia nie spełnia przesłanek definicji remontu. Organ zwrócił uwagę, że na przedmiotowej linii przewody AFL-6 25mm˛, 35mm˛ i 50mm˛ zostaną wymienione na przewody o przekroju AFL-6 70mm˛, co oznacza zwiększenie możliwości przesyłu prądu. Podkreślił też, że planowane prace będą polegać na wymienia przewodów oraz słupów w ramach całej linii, a nie jej fragmentów. Przewiduje się nawet konieczność wybudowania nowych odcinków linii napowietrznej. Zakres i rodzaj zamierzonych prac stanowi więc, zdaniem organu, przebudową określoną w art. 3 pkt 7a pb, a nie remont, gdyż nastąpi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych obiektu. W myśl art. 3 pkt 3a pb parametrem charakterystycznym obiektu liniowego, tu napowietrzna linia 15 kV, jest jego długość i ta w przedmiotowej sprawie, jak zapewnia inwestor, nie ulega zmianie. Zmianie ulegają natomiast podstawowe elementy konstrukcyjne linii, tj. słupy oraz przewody, co uniemożliwia zakwalifikowanie robót do kategorii remontu. Powyższe ustalenia zdaniem organu uniemożliwiają zakwalifikowanie zamierzonych prac jako remontu i prowadzą do zaliczenia inwestycji do kategorii przebudowy, a to wyłącza ją spod zakresu prac objętych art. 124b ust. 1 ugn. Na powyższą decyzję skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, domagając się uchylenia rozstrzygnięć organów obu instancji. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 124b ust. 1 ugn oraz art. 3 pkt 3a, pkt 6, pkt 7a i pkt 8 pb poprzez utrzymanie w mocy decyzji odmawiającej zobowiązania do udostępnienia części nieruchomości w celu wykonania remontu odcinka napowietrznej linii elektroenergetycznej, pomimo że na skutek przeprowadzenia prac parametry linii nie ulegną zmianie, gdyż będzie to ta sama linia, pracująca z takim samym napięcie oraz mająca ten sam przebieg co obecnie, a także naruszenie art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 84 oraz art. 107 § 1 i 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm., dalej powoływanej jako kpa) poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w wyniku błędnego uznania planowanych prac za przebudowę, a nie remont, oraz niewyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji, dlaczego planowane prace nie mogą być zakwalifikowane jako remont i błędne przyjęcie, że planowane prace doprowadzą do zmiany parametrów linii. Uzasadniając skargę, skarżąca podniosła, że organ II instancji nie wyjaśnił w dostateczny sposób w uzasadnieniu decyzji, dlaczego planowane prace nie mieszczą się w kategorii remontu. Zdaniem skarżącej, Wojewoda źle ocenił argument strony, iż na skutek przeprowadzonych prac parametry linii nie ulegną zmianie, zatem będzie to ta sama linia energetyczna, pracująca z takim samym napięciem oraz mająca ten sam przebieg, co obecnie. Skarżąca stwierdziła, że Wojewoda błędnie uznał, że planowane prace stanowią przebudowę, a nie remont. Nietrafnie też uznał planowane praca za polegające na całościowej rozbiórce obiektu budowlanego i wzniesieniu go od nowa z nowymi parametrami. Skarżąca wskazała, że zgromadzony materiał dowodowy, dotyczący planowanych prac na nieruchomości nie uzasadnia stanowiska, że parametry linii zostaną zmienione i w miejscu istniejącej linii powstanie nowy obiekt budowlany, czy też, że istniejący obiekt podlega przebudowie. Nie można też podzielić argumentu Wojewody, że planowane prace doprowadzą do zwiększenia mocy przesyłowej energii czy zwiększenia pola elektromagnetycznego. Skarżąca podniosła, że wymiana słupów polegająca na usunięciu starych słupów i posadowieniu nowych, w żaden sposób nie oznacza demontażu linii i budowy nowego obiektu, ani też przebudowy linii. Zaznaczyła przy tym, że nie jest możliwe dokonanie prac remontowych linii energetycznej bez uprzedniego usunięcia starych elementów linii, jakimi są słupy o wyeksploatowanej konstrukcji. Brak jest podstaw dla twierdzenia, że użycie aktualnie stosowanych wyrobów w postaci przewodów i słupów o innych parametrach technicznych, takich jak np. przekrój czy kubatura, wyklucza możliwość zastosowania przepisu art. 124b ust. 1 ugn. Remont, jak wskazała skarżąca, może polegać na wymianie niektórych elementów obiektu budowlanego, jakim jest linia elektroenergetyczna. Dopuszczalna jest zatem wymiana starych elementów obiektu i zastąpienie ich nowymi w ramach dokonywanego remontu. Z powyższych względów, w związku z tym iż wymiana elementów linii nie powoduje zmiany jej przebiegu, długości i napięcia, należało jak podsumowała skarżąca planowane prace zakwalifikować jako mieszczące się w pojęciu remontu linii elektroenergetycznej, co tym samym uzasadniało wydanie decyzji na podstawie art. 124b ust. 1 ugn. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 124b ust. 1 ugn, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Wynika z tego, że udostępnienie nieruchomości na rzecz podmiotu zawiadującego instalacją służącą do dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, oraz niezbędnymi do jej działania obiektami i urządzeniami następuje na wniosek tego podmiotu w sytuacji, gdy zachodzi konieczność przeprowadzenia prac remontowych, konserwujących lub eliminujących skutki zaistniałej awarii. Tylko zatem potrzeba wykonania czynności związanych z konserwacją, remontem lub usuwaniem awarii uzasadnia, w przypadku braku zgody właściciela, użytkownika wieczystego lub osoby której przysługuje inne prawo rzeczowe do nieruchomości, wydanie decyzji zobowiązującej do udostępnienia nieruchomości. Przytoczony przepis przewiduje szczególny wypadek czasowego ograniczenia wykonywania prawa własności na podstawie decyzji administracyjnej, stanowiący postać wywłaszczenia. Właściciel ograniczany jest w swoim prawie w ten sposób, że musi znosić korzystanie z nieruchomości przez osoby trzecie w sposób wynikający z komentowanego artykułu i określony w decyzji zezwalającej na korzystanie z nieruchomości. Okoliczność, że mamy do czynienia z ograniczeniem prawa własności, determinuje ścieśniającą wykładnię ww. przepisu. Rozstrzygnięcie zaistniałego w sprawie sporu dotyczącego możliwości wydania decyzji zobowiązującej, o której mowa w art. 124b u.g.n., sprowadza się do ustalenia, jaki charakter mają prace objęte wnioskiem, w tym zakresie bowiem strony wyrażały odmienne stanowiska. Należało zatem przesądzić czy planowane przez inwestora prace, zgodnie z twierdzeniem strony skarżącej, stanowią remont czy też, jak utrzymują orzekające w sprawie organy, nie mogą być kwalifikowane jako remont, jako że stanowią innego rodzaju roboty budowlane, tj. w szczególności przebudowę. Tylko bowiem zakwalifikowanie prac jako remont daje organowi możliwość wydania decyzji w przedmiocie udostępnienia nieruchomości. Zasadnie organ wskazał, że w celu określenia pojęcia "remontu" należy odwołać się do definicji "remontu" zawartej w art. 3 pkt 8 pb. Zgodnie z tym przepisem, przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto w stanie pierwotnym. Dokonując analizy powyższej definicji stwierdzić należy, że, aby określone czynności zakwalifikować można było jako remont, muszą być one oparte na wskazanych przez ustawodawcę podstawach: prace należy wykonać w w istniejącym obiekcie, i nie mogą one prowadzić do zmiany pierwotnego stanu obiektu, nie będąc jednocześnie jego konserwacją. Remont zatem nie może stanowić ani przebudowy ani rozbudowy, odbudowy, nadbudowy czy zmiany przeznaczenia obiektu. Ustawodawca zezwolił przy tym na stosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto w stanie pierwotnym. Przebudowa natomiast zdefiniowana została w art. 3 pkt 7a pb i przez pojęcie to należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Jak wynika z zestawienia ww. przepisów, zasadniczą różnicę pomiędzy tymi dwoma pojęciami z zakresu prawa budowlanego stanowi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, którą wyklucza remont, a która stanowi o istocie przebudowy. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że w wyniku remontu nie może powstać obiekt budowlany o innych parametrach technicznych lub użytkowych, niż obiekt pierwotny (por. np. wyroki NSA: z dnia 8 kwietnia 2011 r., sygn.. akt II OSK 610/2010; z dnia 25 stycznia 2008 r., sygn. akt II OSK 1945/2006 - dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeżeli zatem w wyniku wykonywanych robót budowlanych nastąpi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem parametrów charakterystycznych dla kształtu całego obiektu budowlanego, takich jak jego kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość lub liczba kondygnacji, będziemy mieli do czynienia z przebudową. Jeżeli zaś wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegać będzie na odtworzeniu stanu pierwotnego, nie będąc bieżącą konserwacją, będzie to remont. Rzeczą organu w niniejszym postępowaniu było zatem ustalenie, czy zakres i planowany efekt robót budowlanych zamierzonych przez inwestora doprowadzi do zmiany parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, czy też polegać będzie wyłącznie na odtworzeniu stanu pierwotnego istniejącego obiektu budowlanego bez zmiany jego parametrów użytkowych lub technicznych. Jak wynika z treści wniosku o udostępnienie nieruchomości zamiarem inwestora była wymiana istniejących słupów oraz istniejących przewodów linii napowietrznej SN 15 kV relacji GPZ K. – T., na ternie działki nr [...]. Z przedłożonego w toku postępowania oświadczenie uprawnionego projektanta z dnia [...] grudnia 2016 r. wynika, że wszelkie prace projektowe zostaną opracowane na podstawie dokumentu - Wytyczne programowe na modernizację linii 15 kV relacji GPZ K. -C. i GPZ K. -T. . We wskazanych Wytycznych programowych na modernizację linii 15 kV relacji GPZ K. -C. i GPZ K. -T. określone natomiast zostały główne założenia do opracowania projektu budowalnego na modernizację linii 15 kV. Zgodnie z ich treścią planowane prace obejmą w szczególności wymianę istniejącej linii napowietrznej SN 15 kV z przekroju AFL-6 25mm˛, 35mm˛ i 50mm˛ na przekrój AFL-6 70mm˛ o łącznej długości 13,075 km wraz z demontażem linii na wskazanej długości oraz demontażem 149 istniejących słupów betonowych i drewnianych, budowę linii napowietrznej o długości 130 m, budowę linii kablowej o długości 60 m, a także dostosowanie łączników do zdalnego sterowania. W opracowaniu wskazane zostało, że ww. wymiana linii pozwoli na zwiększenie poboru mocy przez firmę C. , przyczyni się do poprawy standardów zasilania odbiorców oraz zwiększy możliwości przesyłowe linii napowietrznych. Orzekające organy wskazując na tak określony zakres planowanych prac na przedmiotowej nieruchomości stwierdziły, że objęte wnioskiem prace, wykraczają poza definicję remontu. Z powyższym stanowiskiem należy się w pełni zgodzić. Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z obiektem liniowym – napowietrzną linią elektroenergetyczną. Determinuje to pewną specyfikę oceny prac wykonywanych w ramach takiego obiektu. W świetle art. 3 pkt 3a pb, obiekt liniowy stanowi obiekt budowlany. Oznacza to, że linia energetyczna stanowi obiekt budowlany jako całość. Z tej perspektywy należy więc oceniać prace wykonywane na obiekcie liniowym. Jeżeli zatem roboty budowlane prowadzone są w stosunku do całego obiektu, a tylko realizowane są etapami w stosunku do poszczególnych jego fragmentów i de facto efektem tych robót będzie demontaż całej linii przesyłowej (lub znacznej jej części) i zastąpienie jej nową substancją, to tym samym nie można takich robót kwalifikować jako remontu, lecz jako przebudowę lub odbudowę obiektu budowlanego. Dopuszczalność kwalifikacji robót budowlanych jako remontu dotyczy sytuacji, gdy w wyniku prac polegających na wymianie słupów i przewodów na części linii czy trakcji elektrycznej nie dojdzie do zmiany parametrów technicznych takich, jak zmiana napięcia, długości linii napowietrznej, zmiana jej przebiegu, zmiana wysokości, miejsca lub sposobu posadowienia poszczególnych słupów, zwiększenie mocy lub zwiększenie pola elektromagnetycznego (zmiana tych parametrów oznacza, że nie jest to remont, lecz np. przebudowa w rozumieniu art. 3 pkt 7a pb) i gdy zamierzone prace nie dotyczą całego obiektu budowlanego (demontażu całej linii przesyłowej), lecz tylko określonego jego fragmentu (por. wyrok NSA z dnia 6 grudnia 2016 r., sygn. akt I OSK 1509/16 - dostępny na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższego wynika, że nie jest możliwe kwalifikowanie działań na przedmiotowej działce odmiennie, niż na pozostałej części linii elektroenergetycznej GPZ K. - T., która ma być objęta wskazanym przez skarżącą remontem/modernizacją. Skoro prace przewidziane do wykonania na całej linii jako obiekcie budowlanym nie mieszczą się w pojęciu remontu (wymiana w ramach całej linii słupów, wymiana linek wraz ze zmianą ich średnicy, budowa linii napowietrznej, budowa linii kablowej, dostosowanie łączników do zdalnego sterowania ), to nie spełniają tych wymogów również roboty na fragmencie linii, tj. wyłącznie na przedmiotowej działce. Należy podkreślić, że elementem charakterystycznym obiektu liniowego jest jego długość (art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego). W przedłożonym przez skarżącą opracowaniu Wytyczne programowe, w ramach zakresu rzeczowego do opracowania projektu budowlanego, wskazuje się nie tylko na wymianę linii napowietrznej wraz z demontażem istniejącej linii i słupów oraz zastosowaniem linii o zwiększonym przekroju, ale również na budowę linii napowietrznej na długości 130 m, budowę linii kablowej na długości 60 m, a także dostosowanie łączników do zdalnego sterowania. Wobec takiego zakresu rzeczowego robót, niewątpliwie w sprawie nie mamy do czynienia z remontem i odtworzeniem stanu pierwotnego, albowiem planowany jest - jak przyznała to sama skarżąca w odwołaniu – remont/modernizacja całej linii, a w wyniku realizacji zamierzonych robót w ramach całego obiektu liniowego ulegną istotnej zmianie nie tylko parametry linek, co da możliwość przesyłania większej ilości energii, ale również długość linii. Słusznie wskazuje skarżąca, że art. 3 pkt 8 pb dopuszcza zastosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto pierwotnie. Podnosząc, że w przedmiotowej sprawie ze względów technologicznych niemożliwym i nieuzasadnionym jest zastosowanie dokładnie takich samych materiałów, jak w czasie jej powstania oraz że nie ma konieczności wymiany przewodów na identyczne, jak używane obecnie, zaś rozwiązania technologiczne przyjęte przez skarżącą są zgodne z aktualnie obowiązującymi Polskimi Normami – skarżąca nie zauważa, że konieczność zastosowania, ze względów technologicznych, innych wyrobów, niż użyto pierwotnie, jest możliwa pod warunkiem, że wskutek tego nie dojdzie do powstania obiektu budowlanego o innych parametrach technicznych lub użytkowych, niż obiekt pierwotny. Słusznie natomiast wskazał Wojewoda, że do takiej sytuacji dojdzie, skoro wskutek zmiany przekroju linek właściciel obiektu budowlanego będzie mógł go wykorzystywać w szerszym zakresie niż dotychczas (będzie miał zwiększone możliwości przesyłania energii elektrycznej). Nie jest istotne to, czy skarżąca z tej możliwości skorzysta – tak jak nie byłoby istotne, gdyby właściciel domu, po dobudowaniu dodatkowego piętra w ramach "remontu", deklarował, że nie będzie z niego korzystać. Należy także zauważyć, że planowana przez skarżącą inwestycja będzie polegała na innej zmianie jakościowej, tj. przystosowanie łączników do zdalnego sterowania, a więc wskutek planowanej inwestycji obiekt zyska nową funkcję (zdalne sterowanie), której dotychczas w ogóle nie posiadał. W tym stanie rzeczy nie było podstaw do kwalifikacji określonych we wniosku prac jako remontu, a w konsekwencji do wydania decyzji zobowiązującej, o której mowa w art. 124b ust. 1 ugn. Zmiana parametrów użytkowych obiektu budowlanego, będącego obiektem liniowym, oraz zakres zamierzonych robót w ramach całej linii, wyklucza możliwość uznania ich za remont. Nie sposób zatem podzielić zarzutów skarżącej dotyczących naruszenia przez organ art. 124b ust. 1 ugn oraz przepisów postępowania, ponieważ organ w prawidłowy sposób zebrał niezbędny dla rozpoznania sprawy materiał dowodowy, a następnie wyjaśnił motywy rozstrzygnięcia w uzasadnieniu decyzji, które spełnia wszystkie wymagania zawarte w art. 107 § 3 kpa. Ze względu na powyższe, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), Sąd oddalił skargę.