II SA/Bd 545/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2009 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] maja 2008r. M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 2009 r. Nr [...], w przedmiocie wymeldowania. Jak wynika z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy, skarżący złożył już od powyżej wskazanej decyzji odwołania, z których jedno skierowane zostało do Wójta Gminy [...], drugie natomiast do tut. Sądu. Oba, po przekazaniu ich do Prezydenta Miasta [...], skierowane zostały według właściwości do Wojewody [...] jako organu właściwego, zgodnie z pouczeniem zawartym w kwestionowanej przez skarżącego decyzji. Decyzją z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] Wojewoda [...], jako organ drugiej instancji, utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie skargi do Sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja organu I instancji – Prezydenta Miasta [...] jak natomiast wynika z akt administracyjnych w sprawie wydana została decyzja Wojewody [...], jako organu drugiej instancji, w związku z czym na tą właśnie decyzję skarżący winien był złożyć skargę. Zatem, w omawianej sprawie nie doszło do wyczerpania wymaganego wskazanymi powyżej przepisami toku instancji, co stanowi negatywną przesłankę dopuszczalności skargi (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Wskazać należy ponadto, iż zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, zaznaczając, iż chodzi o doręczenie rozstrzygnięcia ostatecznego w toku instancji. Ponadto należy również podkreślić, iż skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, co wynika z art. 54 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.