II SA/Bd 546/07

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2007-10-09

Skład orzekający: Wiesław Czerwiński, Krzysztof Gruszecki, Anna Klotz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym?
Ratio decidendi
Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym, chyba że jest to prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W przypadku, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia, należy wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie tych środków skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło nieważność decyzji Prezydenta Miasta przyznającej zasiłek rodzinny, uznając, że organ pierwszej instancji błędnie zinterpretował przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych dotyczące uprawnień do zasiłku dla dziecka powyżej 18 roku życia kontynuującego naukę w szkole wyższej. Strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się uchylenia decyzji SKO. Sąd rozpoznał skargę pod kątem formalnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędziowie: Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki (spr.) Asesor WSA Anna Klotz Protokolant Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 października 2007r. sprawy ze skargi W.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego postanawia odrzucić skargę. II SA/Bd 546/07 UZASADNIENIE Prezydent Miasta [...] decyzją nr [...] z dnia [...] września 2006 r. na podstawie art. 6 ust.1, art. 8 pkt 6, art. 14 ust. 1, art. 20 ust. 3, art. 25, art. 30 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tj. j. Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992) oraz § 13 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105, poz. 881 ze zm.), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny oraz wysokości świadczeń rodzinnych (Dz. U. Nr 130, poz. 903) i art. 104, art. 107 kpa przyznał W. L. M. zasiłek rodzinny na dziecko w kwocie [...] zł miesięcznie na okres od [...] września 2006 r. do [...] sierpnia 2007 r. oraz dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego w wysokości [...]zł. Prezydent Miasta [...] wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2007 r. wystąpił z wnioskiem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] o stwierdzenie z urzędu nieważności swojej decyzji z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w sprawie przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkiem z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego w okresie od [...] września 2006 r. do [...] sierpnia 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], decyzją z dnia [...] maja 2007 r., Nr [...], na podstawie art. 1 ust. 1, art. 2, art. 17 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 z późn. zm.), art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 z późn. zm.), art. 156 § 1 pkt 2 oraz art. 157 § 1 kpa stwierdziło nieważność wskazanej wyżej decyzji jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy uznał, że organ pierwszej instancji rozstrzygniecie swoje oparł błędnie przyjmując, że dziecko skarżącego jest uprawnione do zasiłku rodzinnego oraz do dodatku do tego zasiłku, naruszając jednocześnie art. 156 § 1 pkt 2 kpa poprzez dokonanie błędnej interpretacji art. 6 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 3 pkt 18 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Stosownie do treści art. 4 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych prawo do zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku przysługuje: 1) rodzicom, jednemu z rodziców albo opiekunowi prawnemu dziecka, 2) opiekunowi faktycznemu dziecka. Stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, zasiłek rodzinny przysługuje osobom, wymienionym wyżej do ukończenia przez dziecko 18 roku życia lub nauki w szkole, jednak nie dłużej niż do ukończenia 21 roku życia, albo 24 lat życia, jeżeli kontynuuje naukę w szkole lub szkole wyższej i legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności. Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 18 cyt. ustawy, szkoła — oznacza szkolę podstawową, gimnazjum, szkołę ponadpodstawową i ponadgimnazjalną oraz szkołę artystyczną, w której realizowany jest obowiązek szkolny i obowiązek nauki, a także specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy, specjalny ośrodek wychowawczy dla dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania oraz ośrodek umożliwiający dzieciom i młodzieży upośledzonym umysłowo w stopniu głębokim realizację obowiązku szkolnego i obowiązku nauki. Żadna z tych przesłanek nie dotyczy sytuacji skarżącego, bowiem dziecko I. ma ukończone 19 lat i nie uczy się w żadnej z wymienionych szkół. Dziecko I. kontynuuje naukę w szkole wyższej. Pojęcie szkoły wyższej ustawodawca określił w art. 3 pkt 19 cyt. ustawy i oznacza to szkołę wyższą w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym, przepisów o wyższych szkołach zawodowych oraz o wyższym szkolnictwie wojskowym. Definicja szkoły jest jednoznaczna i nie uwzględnia szkoły wyższej. Zatem organ pierwszej instancji nie miał podstaw prawnych do przyznania zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego dla dziecka I.. W skardze wniesionej do Sądu W. M. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, podnosząc, że jest ona dla niego i jego rodziny krzywdząca. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2-4 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Badanie merytorycznej zasadności skargi winno, więc być poprzedzone sprawdzeniem wymagań formalnych skargi, w tym jej dopuszczalności. W przypadku, kiedy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, by wnieść skargę do Sądu, przy czym skarga może dotyczyć ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2007 r. Nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...], którą to przyznano zasiłek rodzinny wraz z dodatkiem do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego. Stronie niezadowolonej z rozstrzygnięcia Kolegium przysługiwało prawo wystąpienia w terminie 14 dni z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący z takim wniosek nie wystąpił, dlatego też stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną Sąd odrzucił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło