II SA/Bd 549/17
WyrokWSA w Bydgoszczy2018-01-24
Skład orzekający: Leszek Tyliński, Elżbieta Piechowiak, Jarosław Wichrowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej pozostawał w bezczynności w wykonaniu wyroku zobowiązującego go do wydania decyzji, jeśli podjął czynności procesowe, które doprowadziły do umorzenia postępowania administracyjnego?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie pozostaje w bezczynności w wykonaniu wyroku zobowiązującego go do wydania decyzji, jeśli po otrzymaniu wyroku podjął czynności procesowe, które doprowadziły do umorzenia postępowania administracyjnego, nawet jeśli skarżący nie skorzystał ze środków odwoławczych od decyzji umarzającej. Działania organu, nawet jeśli nie doprowadziły do wydania merytorycznej decyzji, ale miały na celu zebranie materiału dowodowego i doprowadziły do zakończenia postępowania w sposób przewidziany prawem, świadczą o braku bezczynności.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę o wymierzenie grzywny organowi za niewykonanie wyroku WSA, który zobowiązał Wójta Gminy do wydania decyzji o warunkach zabudowy. Organ, po otrzymaniu wyroku, wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku, a następnie wydał decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego z powodu nieuzupełnienia wniosku. Skarżący nie skorzystał ze środków odwoławczych od decyzji umarzającej, ale wniósł skargę o wymierzenie grzywny. Sąd oddalił skargę, uznając, że organ nie pozostawał w bezczynności, ponieważ podjął czynności procesowe prowadzące do zakończenia postępowania.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Tyliński (spr.) Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Piechowiak sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant starszy sekretarz sądowy Dominika Znaniecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi R.S. w przedmiocie niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 czerwca 2016 r. sygn. akt II SAB/Bd 25/16 oddala skargę.
Wyrokiem z dnia [...] czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w sprawie o sygnaturze akt II SAB/Bd 25/16 zobowiązał Wójta Gminy do wydania decyzji w przedmiocie wniosku o ustalenie warunków zabudowy z dnia [...] stycznia 2015 r. z datą wpływu do organu [...] marca 2015 r. w terminie 30 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem organ otrzymał w dniu [...] listopada 2016 r.
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. organ zobowiązał R. S. (dalej "skarżącego") do uzupełnienia wniosku o wydanie decyzji o ustalenie warunków zabudowy, w tym o wyjaśnienie rozbieżności dotyczących funkcji i przeznaczenia inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego.
Pozostawienie wezwania bez odpowiedzi spowodowało, iż organ decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. orzekł o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], położonej w obrębie geodezyjnym G. G.. Organ pouczył wnioskodawcę o przysługujących stronie środkach odwoławczych. Powyższa decyzja została doręczona w dniu [...] grudnia 2016 r.
Tymczasem skarżący pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. (wpływ do organu w dniu [...] grudnia 2016 r.) wezwał organ do wykonania prawomocnego ww. wyroku. W odpowiedzi na to pismo organ poinformował o wydaniu decyzji z dnia [...] grudnia 2016 r.
Pismem z dnia [...] marca 2017 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę o wymierzenie grzywny organowi w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia [...] czerwca 2016 r.
W odpowiedzi na skargę organ uznał ją za niezasadną, podnosząc, iż po otrzymaniu wyroku niezwłocznie przystąpił do jego realizacji.
Jak wynika z dołączonego do akt niniejszej sprawy protokołu rozprawy (K.49-50) przed tut. Sądem z dnia [...] stycznia 2018 r. skarżący w dniu
[...] września 2017 r. złożył wniosek o wydanie warunków zabudowy i takie warunki zostały wydane w dniu [...] grudnia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało oddalić.
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyrok NSA z dnia 30 maja 2001 r., II SA 2015/00, LEX nr 57180).
W postępowaniu wywołanym skargą wniesioną na podstawie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy przede wszystkim ustalić, jak przebiegało postępowanie organu, i dokonać jego oceny pod kątem, czy ustalone fakty wskazują na bezczynność organu, czy też ta bezczynność jest wynikiem innych okoliczności niezależnych od organu prowadzącego postępowanie. Ustalenia winny uwzględniać stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wniesienia skargi o wymierzenie grzywny.
Istotą skargi w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku sądu jest możliwość zastosowania przez rozpoznający sprawę sąd ustawowo określonych środków, celem nałożenia kary za uchylanie się od wykonania prawomocnego wyroku, zatem środka represyjnego, ale także zdyscyplinowanie organu, co sprowadza się do zapewniania skuteczności wykonywania orzeczeń sądowych
Analizując stan sprawy, sąd bierze pod uwagę zachowanie wszystkich stron postępowania, nie tylko organu, bezczynność którego obowiązany jest zbadać na podstawie akt sprawy.
W niniejszej sprawie odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy przekazany został organowi w dniu [...] listopada 2016 r. Zwrócić uwagę należy, iż organ został wyrokiem Sądu zobowiązany do wydania rozstrzygnięcia w określonym terminie, tj. w ciągu 30 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi. Organ otrzymał prawomocne orzeczenie wraz z aktami sprawy w dniu [...] listopada 2016 r., czyli Wójt Gminy zobowiązany był załatwić sprawę do dnia [...] grudnia 2016 r. włącznie.
Jak wynika z dokumentów przedłożonych przez Wójta Gminy, tj. odpowiedzi na skargę oraz pisma z dnia [...] grudnia 2016 r. skierowanego do skarżącego Wójt Gminy podjął stosowne czynności przed upływem ww. terminu, ponieważ jak wskazał w odpowiedzi na skargę, gdy tylko otrzymał wyrok to przystąpił do jego realizacji, czego rezultatem było postanowienie z dnia [...] listopada 2016 r., w którym organ zobowiązał skarżącego, do uzupełnienia wniosku o wydanie decyzji o ustalenie warunków zabudowy, w tym o wyjaśnienie rozbieżności dotyczących funkcji i przeznaczenia inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego. Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. orzekł o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], położonej w obrębie geodezyjnym G. G.. Organ pouczył wnioskodawcę o przysługujących stronie środkach odwoławczych. Powyższa decyzja została doręczona w dniu [...] grudnia 2016 r.
Ponadto jak zostało ustalone podczas rozprawy przed tut. Sądem w dniu [...] stycznia 2018 r. i zapisane w protokole, skarżący w dniu [...] września 2017 r. złożył wniosek o wydanie warunków zabudowy i takie warunki zostały wydane w dniu [...] grudnia 2017 r.
Powyższy tok postępowania wskazuje, że organowi nie można zarzucić bezczynności. Działania organu, podejmowane w sposób metodyczny, miały na celu zebranie całego materiału dowodowego, co też organ uczynił.
W niniejszym postępowaniu poza oceną merytoryczną Sądu pozostaje kwestia prawidłowości podejmowanych przez organ czynności w przedmiocie wydania decyzji, albowiem kontrola tych działań mogła być dokonana jedynie w drodze wniesienia przez zainteresowanego środka odwoławczego od decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego, czego skarżący nie uczynił.
W tym stanie rzeczy, w ocenie sądu, sposób procedowania organu po przekazaniu akt administracyjnych nie daje podstaw do uznania, iż w niniejszej sprawie organ pozostał w zwłoce uzasadniającej wymierzenie grzywny na podstawie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku, z czym, na podstawie art. 151 tej ustawy, należało orzec o oddaleniu skargi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło