II SA/Bd 55/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Renata Owczarzak Asesor WSA Anna Klotz Protokolant Justyna Straka po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 6 marca 2007r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2006r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego oraz dodatków oddala skargę. Decyzją z [...] 2006 r., Nr [...] Kierownik Sekcji Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie we W. działający z upoważnienia Prezydenta Miasta W. na podstawie art. 5, art. 20 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. 2003 r. Nr 228 poz. 2255 z póz. zm.), § 15 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105, poz. 881) oraz art. 104 KPA odmówił E. K. przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatków z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego i z tytułu samotnego wychowywania dziecka. Uzasadniając swoją decyzję organ pierwszej instancji stwierdził, iż zasiłek rodzinny przysługuje wówczas, gdy dochód rodziny w przeliczeniu na osobę lub dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 504,00 złote lub kwoty 583,00 złote, jeżeli członkiem rodziny jest dziecko legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o umiarkowanym lub znacznym stopniu niepełnosprawności - art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych. W przypadku, gdy dochód rodziny lub dochód osoby uczącej się przekracza kwotę uprawniającą daną rodzinę lub osobę uczącą się do zasiłku rodzinnego, o kwotę niższą lub równą kwocie odpowiadającej najniższemu zasiłkowi rodzinnemu przysługującemu w okresie, na który jest ustalony, zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli przysługiwał w poprzednim okresie zasiłkowym - art. 5 ust. 3 wyżej przywołanej ustawy. Kwota najniższego zasiłku rodzinnego wynosi obecnie 48 zł. W przedmiotowej sprawie, jak ustalił organ pierwszej instancji, miesięczny dochód rodziny E. K. wynosi 1327,74 zł. tzn. (663,87 zł. x 2 osoby), zatem przekracza dopuszczalną wysokość określoną w ustawie. Odwołując się od decyzji E. K. wniosła o uchylenie jej w całości i przyznanie jej prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków oraz o uznanie, iż jej dochód jest mniejszy od wykazanego w zaświadczeniu urzędu skarbowego ze względu na prowadzoną egzekucję komorniczą. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., po rozpoznaniu odwołania E. K. decyzją z [...] 2006 r., Nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Kolegium uzasadniając swoje stanowisko podzieliło ustalenia faktyczne i prawne organu pierwszej instancji wskazując jednocześnie, że zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych od dochodu możliwe jest odliczanie tylko jednego rodzaju obciążeń finansowych, mianowicie kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Z akt sprawy nie wynika, żeby zajęcie komornicze spowodowane było zobowiązaniem do płacenia alimentów, a zajęcie wynagrodzenia nastąpiło na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego wystawionego przez [...]. Wobec powyższego Kolegium podzieliło pogląd organu I instancji, że w danym przypadku nie można pomniejszać wynagrodzenia o kwoty zobowiązań innych niż wymienione w ustawie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. skarżąca podniosła identycznie jak w odwołaniu wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przyznanie jej prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków oraz o uznanie, iż jej dochód jest mniejszy od wykazanego w zaświadczeniu urzędu skarbowego ze względu na prowadzoną egzekucje komorniczą. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o oddalenie skargi powołując się na tożsame argumenty jak w zaskarżonym orzeczeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do przydzielania lub odmowy przyznania zasiłku rodzinnego i dodatków do niego. Jest to uprawnienie organów administracji. Sądy administracyjne oceniają natomiast legalność zaskarżonej decyzji i innych aktów poddanych właściwości sądów administracyjnych. I tak stosownie do treści przepisu, art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podstawą materialno-prawną rozpoznania sprawy będącej przedmiotem zaskarżonej decyzji są przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. Nr 139, poz. 992 z późn. zm.). Jak wynika z art.4 ust.2 tejże ustawy zasiłek rodzinny i dodatek do tego zasiłku ma na celu częściowe pokrycie wydatków na utrzymanie dziecka. Prawo do tego świadczenia przysługuje rodzicom, jednemu z rodziców albo opiekunowi prawnemu dziecka, opiekunowi faktycznemu dziecka, osobie uczącej się, a decyzje wydawane w tym zakresie mają charakter związany, wyłączający jakąkolwiek swobodę w działaniu organu administracji. Koniecznym wymogiem uzyskania prawa do zasiłku rodzinnego jest zaistnienie sytuacji, o której mowa w przepisie art. 5 ust. 1 powoływanej ustawy (to jest spełnienie kryterium dochodowego), bowiem zasiłek rodzinny przysługuje osobom, o których mowa w art.4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 504,00 zł. W świetle zebranego w sprawie materiału brak jest podstaw do podważenia ustaleń dokonanych w zaskarżonej decyzji, zgodnie z którymi dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się przekracza kwotę 504,00 zł. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 2 powoływanej ustawy przez dochód rodziny rozumie się przeciętny miesięczny dochód członków rodziny uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Z kolei § 2 ust.2 pkt 6a rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105 poz. 881 ze zm.) określa sposób udokumentowania wysokości osiągniętych dochodów uprawniających do uzyskania świadczenia rodzinnego poprzez przedłożenie wraz z wnioskiem o przyznanie świadczenia zaświadczenia urzędu skarbowego o wysokości dochodów uzyskanych przez członków rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, jeżeli dochody te podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych. Z akt sprawy wynika, że zainteresowana nie spełnia ustawowych kryteriów pozwalających na przyznanie zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego we wnioskowanym zakresie, bowiem ze złożonego przez stronę zaświadczenia właściwego urzędu skarbowego z dnia [...] 2006 r., Nr [...] wynika, iż przeciętny miesięczny dochód w przeliczeniu na osobę w rodzinie skarżącej w 2005 r. wynosił 663,87 zł. Uwzględniając to należy stwierdzić, iż uzyskany dochód był wyższy od kryterium dochodowego - 504,00 zł, a zatem nie została spełniona przesłanka określona w art.5 ust.1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Natomiast, jeżeli chodzi o zarzut podniesiony przez skarżącą w skardze, iż jej dochód jest mniejszy od wykazanego w zaświadczeniu urzędu skarbowego ze względu na prowadzoną egzekucję komorniczą, to oceniając go Sąd podziela argumentację organu odwoławczego, iż zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych od dochodu możliwe jest odliczanie tylko jednego rodzaju obciążeń finansowych, mianowicie kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Z akt sprawy nie wynika, żeby zajęcie komornicze spowodowane było zobowiązaniem do płacenia alimentów, a zajęcie wynagrodzenia nastąpiło na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego wystawionego przez [...]. Z tej przyczyny, w oparciu o przepis art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.