II SA/Bd 55/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia 10 grudnia 2009 r. (nadanym w dniu 15 grudnia 2009 r.) J. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną, doręczoną mu w dniu 9 listopada 2009 r. (dowód: k. 53 akt administracyjnych [...]). Jednocześnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując w nim, iż w kwestionowanej decyzji Wojewody nie wskazano, że jako poszkodowany powinien odwoływać się od tej decyzji. Podniósł ponadto, że po 2 listopada 2009 r. oczekiwał na koleją operację guza pęcherza moczowego, bowiem poprzednia operacja nie dała materiału koniecznego do ustalenia histopatologicznego jaki to rodzaj raka i jak go leczyć. Skarżący jako argument przemawiający za przywróceniem terminu wskazał także to, że razem z rodziną organizował sprzedaż działki, do której doszło w dniu 10.12.2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Należy w związku z tym wskazać, iż o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Skarżący jako jedną z przyczyn uchybienia terminu do wniesienia skargi wskazał to, że w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji nie podano, iż, jako poszkodowany, powinien odwoływać się od tej decyzji. Odnosząc się do powyższego podnieść należy, iż decyzja Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r. zawierała prawidłowe pouczenie o prawie złożenia skargi do sądu administracyjnego. Skarżący, po otrzymaniu tegoż rozstrzygnięcia, powinien był samodzielnie rozważyć czy jest ono dla niego korzystne i czy, w jego mniemaniu, istnieją podstawy do złożenia na nie skargi, nie zaś oczekiwać na wskazówki organu w tym zakresie. Okolicznością mogącą świadczyć o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu nie będzie również to, że w okresie po wydaniu kwestionowanej decyzji oczekiwał on na koleją operację guza pęcherza moczowego. Jak wynika bowiem z wniosku skarżącego, w chwili wydawania decyzji był świadomy tego, iż czego go operacja (nie było to dla niego zdarzenie niespodziewane), a zatem nawet gdyby, ze względu na pobyt w szpitalu i stan zdrowia, skarżący nie był w stanie samodzielnie napisać i wysłać skargi, mógł skorzystać z pomocy innej osoby. Uchybienia terminu nie usprawiedliwia również konieczność zajęcia się przez skarżącego i jego rodzinę sprzedażą działki, nie stanowią one bowiem przeszkody, uniemożliwiającej stronie terminowe złożenie wniosku. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.