II SA/Bd 551/16

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2016-06-03

Skład orzekający: Grzegorz Saniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy czynność Dyrektora Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie wyrażenia zgody na cesję praw z umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Czynność Dyrektora Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia w przedmiocie wyrażenia zgody na cesję praw z umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie jest decyzją administracyjną ani postanowieniem, ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej podlegającą kognicji sądu administracyjnego. Dyrektor NFZ nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu ustrojowym, a ustawa nie przewiduje w tym zakresie możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego. W związku z tym, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
P. w C. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na czynności Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w B. dotyczące cesji praw z umowy na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Skarżąca kwestionowała okres, na jaki została wyrażona zgoda na cesję. Dyrektor NFZ wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, wskazując na cywilnoprawny charakter sprawy.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. w C. na czynności Dyrektora [...] - P. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w B. w przedmiocie cesji praw z umowy na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nr [...] lecznictwo uzdrowiskowe postanawia odrzucić skargę. P. w C. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na czynności Dyrektora [...] - P. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w B. w przedmiocie cesji praw z umowy na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nr [...] lecznictwo uzdrowiskowe. W odpowiedzi na skargę Dyrektor K. - P. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w B. wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, albowiem sprawa, na gruncie której doszło do spornej sytuacji jest sprawą o charakterze cywilno-prawnym i wynika z umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie są czynności Dyrektora K. - P. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w B. w przedmiocie cesji praw z umowy na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nr [...] lecznictwo uzdrowiskowe. Skarżąca zarzuciła Dyrektorowi KPOW NFZ w B., iż ten błędnie dokonał zgody na dokonanie cesji ww. umowy na okres od dnia [...] stycznia 2016 r. do dnia [...] grudnia 2018 r., zamiast wyłącznie na okres od dnia [...] stycznia 2016 r. do [...] grudnia 2016 r. Jak wynika z okoliczności sprawy P. z siedzibą w C. była związana z N. Funduszem Zdrowia - Kujawsko-Pomorskim Oddziałem Wojewódzkim w B. umową o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...]. Umowa dotyczyła realizacji świadczeń w rodzaju lecznictwo uzdrowiskowe z okresem obowiązywania od dnia [...] stycznia 2015 r. do dnia [...] grudnia 2019 r. Umowa zawierana była w trybie przepisów ustawy z dnia [...] sierpnia 2014 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 581 ze zm. Pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. strona skarżąca - jako zbywca oraz Sanatorium Uzdrowiskowe M. M. S., M. S. spółka cywilna ul. [...], 8. C. - świadczeniodawca przejmujący, wystąpili o wyrażenie zgody na dokonanie cesji praw wynikających z umowy nr [...]. Wystąpienie o wyrażenie zgody wynikało z dyspozycji art. 155 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2014 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r., poz. 581 ze zm., zwana dalej "ustawą o świadczeniach opieki zdrowotnej). W niniejszej sprawie zgoda Dyrektora Oddziału została udzielona. Doszło do przeniesienia praw i obowiązków wynikających z umowy nr [...] z dotychczasowego świadczeniodawcy P. C. na świadczeniodawcę przejmującego Sanatorium Uzdrowiskowe M. M. S., M. S. spółka cywilna ul. [...], 87-720 C.. Po dokonaniu cesji praw z ww. umowy pełnomocnik P. . w C. zakwestionował okres dokonanej cesji. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. określa kognicję sądów administracyjnych, wskazując katalog aktów prawnych i czynności z zakresu administracji publicznej mogących być przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a). Powyższe wyliczenie ma charakter zupełny, a zatem sąd administracyjny nie jest właściwy do zajmowania się sprawami, które nie zostały wyraźnie wskazane w przywołanych wyżej przepisach oraz sprawami które zostały wyłączone spod kognicji sądów administracyjnych. Dokonując oceny charakteru prawnego zaskarżonej czynności Dyrektora Kujawsko - P. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w B. przez pryzmat prawnych form działania organów administracji podlegających kognicji sądów administracyjnych stwierdzić należy, iż nie mieści się ona w katalogu spraw należących do właściwości sądów administracyjnych. Nie stanowi bowiem decyzji administracyjnej, ani też postanowienia, gdyż prawo (w szczególności art. 155 ust. 5 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej) nie przewiduje wydania takiego rozstrzygnięcia, nie jest to również akt, bądź czynność z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Należy podkreślić, że zarówno decyzja administracyjna, postanowienie, jak i akt lub czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a. muszą zostać wydane przez organ administracji publicznej w ramach jego ustawowych kompetencji. Istotne jest zatem rozstrzygnięcie, czy takim organem tj. organem administracji publicznej, jest dyrektor oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, dokonujący czynności o której mowa w art. 155 ust. 5 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej. Dyrektor oddziału regionalnego Narodowego Funduszu Zdrowia jest organem Funduszu (art. 98 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej). Z kolei, sam NFZ jest państwową jednostką organizacyjną, posiadającą osobowość prawną (art. 96 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej). Dyrektor nie jest zatem organem administracji publicznej w rozumieniu ustrojowym i nie przyznano mu generalnie kompetencji do stosowania środków prawnych właściwych organom administracji publicznej. Dopiero na mocy konkretnych przepisów, jak np. art. 50 ust. 18 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej czy art. 52a ust.2a z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 345), stosuje środki prawne właściwe organom administracji publicznej Rozstrzygnięcia zapadłe w imieniu Narodowego Funduszu Zdrowia (przez dyrektora wojewódzkiego oddziału NFZ lub przez Prezesa NFZ) wówczas mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie tak wskazuje. Tak jest np. w art. 154 ust. 8 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, gdzie wskazano wprost, iż od decyzji dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, o której mowa w ust. 6 (tj. decyzji dotyczącej rozstrzygnięcia prowadzonego postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej), świadczeniodawcy przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Takiej regulacji brak w art. 155 ust. 5 ustawy. Z wykładni systemowej wynika zatem, że skoro racjonalny prawodawca nie przewidział w wymienionym przepisie możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego, to rozstrzygnięcia dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, podjęte w powyższym trybie, nie należą do właściwości tego sądu Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło