II SA/Bd 554/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie uznania za nienależnie pobrane świadczenie z funduszu alimentacyjnego postanawia odrzucić skargę. M.A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie uznania za nienależnie pobrane świadczenie z funduszu alimentacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej powoływanej jako p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest dochowanie trzydziestodniowego terminu liczonego od odbioru przez stronę skarżącą decyzji drugiej instancji. Natomiast zgodnie z przepisem art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (o czym skarżąca została prawidłowo pouczona przez organ). Wobec tego tylko czynność nadania skargi do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] można traktować jako spełniającą powyższe warunki. Zaskarżona decyzja została doręczona osobiście skarżącemu w dniu 25 marca 2013r. Termin trzydziestodniowy na wniesienie skargi upływał, zatem w stosunku do skarżącej z dniem 24 kwietnia 2013 r. Jak wynika z akt sprawy skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 25 kwietnia 2013 r. (data stempla pocztowego na kopercie - k. 4 akt sądowych), a więc z uchybieniem terminu. Wobec powyższego Sąd uznał, iż skarga została wniesiona z uchybieniem terminu i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę odrzucił.