II SA/Bd 556/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze J.C. na naruszenia prawa przez Dyrektora [...] Zarządu Dróg [...] postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 lipca 2025 r. J. C. wniósł skargę na naruszenie prawa przez Dyrektora [...] Zarządu Dróg [...]. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 września 2025 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez wskazanie numeru PESEL, a także przez sprecyzowania skargi i wskazanie czy stanowi ona skargę na: - decyzję, postanowienie lub inny akt organu – jeśli tak, należy wskazać w sposób jednoznaczny skarżony akt; - czynność, bezczynność lub przewlekłość postępowania - jeśli tak, należy jednoznacznie określić zaskarżoną czynność lub wskazać w rozpoznaniu jakiej sprawy organ pozostaje bezczynny lub działa przewlekle; - zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez organ. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało wysłane na adres wskazany w skardze. Przesyłka sądowa zawierająca pismo o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi wraz ze stosownym pouczeniem o rygorze w postaci odrzucenia skargi nie została odebrana przez skarżącego. Placówka pocztowa dwukrotnie bezskutecznie zawiadamiała adresata pism o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym (pierwsze awizo z 19 września 2025 r. i awizo powtórne z 29 września 2025 r.), po czym w dniu 6 października 2025 r. zwróciła nieodebraną przesyłkę do Sądu (por. koperta wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru i stwierdzeniem prawidłowego awizo k. 36 akt sądowych). Przesyłkę tę należało uznać za skutecznie doręczoną w dniu 3 października 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: W myśl art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie jednak z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę, a nie pozostawia ją bez rozpoznania. Z treści skargi wniesionej przez skarżącego wynika, że skarżący nie określił w istocie co jest przedmiotem zaskarżenia. Skarżący wskazał, że skarga dotyczy naruszenia ustawy prawo prasowe i ustawy o informacji publicznej oraz że składa zażalenie na faktyczne odmawianie udzielania informacji na temat projektu [...]. W tej sytuacji konieczne było wezwanie skarżącego do sprecyzowania skargi, poprzez jednoznaczne określenie przedmiotu zaskarżenia. Kolejnym brakiem, do którego uzupełnienia należało wezwać skarżącego, było podanie numeru PESEL. Zgodnie bowiem z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Jak wskazano wyżej skarżący nie odebrał skierowanego do niego wezwania. Wyjaśnić w związku z tym należy, że w świetle art. 73 § 3 powołanej ustawy, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni od dnia umieszczenia w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej, pocztowa placówka oddawcza pozostawia powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Stosownie zaś do art. 73 § 4 powołanej ustawy doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu licząc – w myśl § 3 tegoż artykułu – od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Oznacza to, że warunkiem skuteczności doręczenia zastępczego jest uprzednie dwukrotne awizowanie doręczanej przesyłki. Wobec powyższego, wezwania skierowane do skarżącego do uzupełnienia braków skargi należało uznać za skutecznie doręczone w dniu 3 października 2025 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania przez skarżącego powyższej czynności bezskutecznie upłynął z dniem 10 października 2025 r. Z akt sprawy wynika, że nie uzupełnił on braków skargi, co obliguje Sąd do jej odrzucenia. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.