II SA/Bd 557/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędziowie WSA: Sędzia WSA Renata Owczarzak Asesor WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 listopada 2006r. sprawy ze skargi D. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2006r. nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka oddala skargę II SA/Bd 557/06 Uzasadnienie D. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2006 r. nr [...]. Powyższy organ działając w trybie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz 1078 ze zm.) oraz art. 4 i art. 8 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych ( Dz. U. z 2004 r. Nr 228, poz. 2255 ze zm.)- nazywana dalej ustawą, utrzymał w mocy decyzję Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. wydaną z upoważnienia Burmistrza W. z dnia [...] 2006 r. nr [...] o odmowie przyznania zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka – D. O. Skarżąca w dniu [...] 2005 r. urodziła syna D. Dziecko zmarło w dniu 1 grudnia 2005r., natomiast w dniu 10 stycznia 2006 r. skarżąca złożyła wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego tytułu urodzenia dziecka. Organ I instancji decyzją z dnia 12 stycznia 2006 r. powołując się na art. 3 pkt 16, art. 4 ust. 1, art. 9 ust. 2 , art. 20 ust. 3 , art. 23 ust. 1 i ust. 3 pkt 2, art. 48 ustawy o świadczeniach rodzinnych odmówił skarżącej przyznania świadczeń w żądanym zakresie, gdyż w dniu złożenia wniosku dziecko skarżącej nie pozostawało na jej utrzymaniu. W wyniku wniesionego odwołania przez skarżącą organ II instancji uchylił zaskarżoną decyzję ze wskazaniem, że podstawą prawną do przyznania zasiłku rodzinnego za 1 miesiąc oraz dodatku z tytułu urodzenia dziecka jest przedłożenie przez odwołującą dowodu, że syn miał nadany nr ewidencyjny PESEL, gdyż przepisy nie rozróżniają ile dziecko winno żyć. Po uzupełnieniu wniosku o PESEL organ I instancji po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzją odmówił skarżącej przyznania zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka. W wyniku wniesionego odwołania przez D. O., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy zaskarżone orzeczenie organu I instancji decyzją z dnia [...] 2006 r. W uzasadnianiu organ odwoławczy stwierdził , iż wniosek o przyznanie świadczenia wpłyną w czasie, gdy dziecko nie żyło. Zatem skarżąca nie spełniała przesłanek do przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka. W ocenie organu w aktualnym stanie prawnym nie może dodatku do zasiłku rodzinnego otrzymać osoba uprawniona, która nie zdążyła złożyć przed śmiercią dziecka wniosku o zasiłek rodzinny. W skardze do Sądu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, ponieważ nie zgadza się z nią. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej wraz z argumentacją zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył , co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 - dalej zwaną p.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując sprawę w świetle powyższych kryteriów, stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, świadczeniami rodzinnymi są zasiłek rodzinny oraz dodatki do zasiłku rodzinnego. Celem zasiłku rodzinnego jest zgodnie z art. 4 ust. 1 cyt. ustawy częściowe pokrycie wydatków na utrzymanie dziecka. Stosownie do art. 5 ust. 1. ustawy zasiłek rodzinny przysługuje rodzicom, jednemu z rodziców albo opiekunowi prawnemu dziecka; opiekunowi faktycznemu dziecka czy też osobie uczącej się jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 504,00 zł. Aby osoba uprawniona mogła otrzymać zasiłek rodzinny na dziecko musi złożyć wniosek o przyznanie świadczenia (art. 23 ust. 1 ustawy). Zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. Skarżąca wniosek o przyznanie zasiłku rodzinnego złożyła wraz z prawidłowo wypełnionymi dokumentami w dniu, gdy dziecko już nie żyło. W związku z tym brak było podstaw do przyznania zasiłku rodzinnego. Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy prawo, do świadczeń rodzinnych ustala się na okres zasiłkowy, z wyjątkiem dodatku z tytułu urodzenia dziecka. Należy jednak mieć na uwadze, że dodatek z tytułu urodzenia dziecka jest ściśle powiązany z przyznaniem uprawnień do zasiłku rodzinnego. Tylko osoba, która spełnia uprawnienia do zasiłku rodzinnego może ubiegać się jednocześnie o przyznanie dodatków do tego zasiłku. Samodzielnie świadczenia z tytułu dodatków do zasiłku rodzinnego nie mają racji bytu . Należy zatem nabyć uprawnienie do zasiłku rodzinnego, aby zostało przyznane pochodne od niego uprawnienie do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka. W związku z tym, że brak było podstaw do przyznania skarżącej zasiłku rodzinnego, niemożliwe jest również przyznanie dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka. W świetle powyższego Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę jako nieuzasadnioną.