II SA/Bd 557/18

IISA/Bd 557/18 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędziowie sędzia WSA Joanna Janiszewska – Ziołek sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2018 r. sprawy ze skargi S. R. na informację Rady Stowarzyszenia "[...]" w O. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu postanawia odrzucić skargę. Wnioskiem z [...] października 2017 r. S. R. (skarżący) zwrócił się do Lokalnej Grupy (LGD) Działania Stowarzyszenia "[...]" w O. o przyznanie pomocy finansowej w związku z operacją "Rozwój działalności firmy R. poprzez poszerzenie oferty o organizację imprez okolicznościowych". Informacją z dnia [...] grudnia 2017 r., [...] LGD stwierdziła, że dla operacji ustalono kwotę wsparcia w wysokości [...] zł przy intensywności pomocy wynoszącej 69%. W uzasadnieniu wskazano że przedmiotowa operacja została uznana za zgodną z Lokalną Strategią Rozwoju, że uzyskała 61 punktów w ramach oceny operacji pod względem spełnienia lokalnych kryteriów i osiągnęła minimum punktowe, oraz że operacja nie mieści się w limicie środków przewidzianym w ogłoszeniu o naborze wniosków. W treści informacji pouczono o prawie wniesienia protestu. W proteście od powyższego skarżący podniósł, że nie zgadza się z oceną uzyskaną w ramach Kryterium 6 ("Gotowość operacji do realizacji"), gdzie ogólnikowo - jak podniósł - stwierdzono, iż "wnioskodawca nie załączył wymaganych dokumentów". Skarżący wyjaśnił, że przedłożył w toku postępowania wszystkie wymagane dokumenty, obszernie powyższe argumentując. Pismem z dnia [...] stycznia 2018 LGD poinformowało skarżącego, że wniesiony protest rozpatrzony został negatywnie. Do pisma dołączono kopię uchwały Rady Lokalnej Grupy Działania "[...]" nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. w sprawie rozpatrzenia protestu wraz z uzasadnieniem i pouczeniem, że ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy dokona Zarząd Województwa [...], oraz że po ostatecznym rozstrzygnięciu sprawy przysługuje skarga do sądu administracyjnego na wskazanych zasadach. Zarząd Województwa [...], uchwałą z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...], uwzględnił protest skarżącego. Zarząd przekazał Radzie LGD wniosek o przyznanie pomocy wraz z dokumentacją w celu ponownej oceny projektu. W informacji z dnia [...] marca 2018 r., [...], LGD wskazała, że kryterium nr [...] poddano ponownej ocenie, w wyniku której przyznano dodatkowo 1,67 pkt., a łączna liczba przyznanych punktów wzrosła do 62,67 punktów. Stwierdzono m.in., że przedmiotowa operacja nadal nie mieści się w limicie środków przewidzianym w ogłoszeniu o naborze wniosków. W końcowej części pouczono skarżącego o prawie, zasadach i trybie wnoszenia protestu od rozstrzygnięcia. W reakcji na powyższe skarżący wniósł kolejny protest (data wpływu do LGD – [...] marca 2018 r.), podnosząc argumentację uzasadniającą twierdzenie, że przedłożył komplet wymaganej dokumentacji, w tym wszystkie wymagane przepisami oferty handlowe. Pismem z dnia [...] marca 2018 LGD poinformowało skarżącego, że wniesiony protest rozpatrzony został negatywnie. Do pisma dołączono kopię uchwały Rady Lokalnej Grupy Działania "[...]" nr [...] z dnia [...] marca 2018 r. w sprawie rozpatrzenia protestu wraz z uzasadnieniem i pouczeniem, że ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy dokona Zarząd Województwa [...], oraz że po ostatecznym rozstrzygnięciu sprawy przysługuje skarga do sądu administracyjnego na wskazanych zasadach. Pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r., w związku z przekazaniem protestu Zarządowi Województwa [...], Zarząd poinformował LGD o prawidłowej treści pouczenia, jakie winna zawierać informacja z dnia [...] marca 2018 r., tj. wynikającym z art. 61 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 uprawnieniu, zasadach i trybie wnoszenia skargi do sądu administracyjnego w przypadku m.in. negatywnej ponownej oceny projektu. Poinformował nadto, że w związku z brakiem podstawy prawnej protest przekazany Zarządowi nie zostanie przezeń rozpatrzony. Pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. LGD poinformowano skarżącego o błędnym pouczeniu, zawartym w piśmie z dnia [...] marca 2018 r. oraz pouczono go o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego od negatywnej ponownej oceny programu w terminie 14 dni od daty doręczenia tego pisma. Pismem z dnia [...] maja 2018 r. (data wpływu do Sądu – [...] maja 2018 r.) skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na pismo LGD Stowarzyszenia "[...]" w O. z dnia [...] marca 2018 r. w przedmiocie ponownej negatywnej oceny projektu. Skarżący podniósł szereg merytorycznych zarzutów względem rozstrzygnięcia LGD. W odpowiedzi na skargę LGD wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko co do niespełnienia kryterium nr 6 przez operację zawnioskowaną przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Wniesiona skarga nie spełniła wymogu formalnego kwalifikującego ją do merytorycznego rozpoznania, wniesiona została bowiem po terminie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej zwanej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wymienione w §2 i §2a cytowanego przepisu, a także na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Ustawą szczególną przewidującą kontrolę sądowoadministracyjną wobec aktów lub czynności niewymienionych w art. 3 § 2 i 2a p.p.s.a. jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 ze zm. – dalej " ustawa realizacyjna"). W kontrolowanej sprawie administracyjnej skarżący kontestował rozstrzygnięcia w zakresie przyznania pomocy finansowej na cel realizacji programu "Rozwój działalności firmy R. poprzez poszerzenie oferty o organizację imprez okolicznościowych". Skarżący nie zgadzał się z negatywnymi ocenami wnioskowanego projektu, w związku z czym dwukrotnie wniósł on protest od rozstrzygnięć (informacji) LGD – kolejno na skutek informacji z dnia [...] grudnia 2017 r., [...] oraz z dnia [...] marca 2018 r. Oba protesty wystosowane zostały w oparciu o pouczenia o tym środku odwoławczym zawarte w obu informacjach. Pouczenie o możliwości złożenia protestu od rozstrzygnięcia (informacji) z [...] marca 2018 r. było jednak błędne, albowiem akt ten wydany został na skutek ponownego rozstrzygnięcia w przedmiocie oceny projektu w trybie art. 58 ust. 2 pkt 2 ustawy. Zgodnie z tym przepisem w przypadku uwzględnienia protestu właściwa instytucja, o której mowa w art. 55 (tutaj – zarząd województwa) może przekazać sprawę instytucji, o której mowa w art. 39 ust. 1 (tutaj – LGD), w celu przeprowadzenia ponownej oceny projektu, jeżeli stwierdzi, że doszło do naruszeń obowiązujących procedur i konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na wynik oceny, informując wnioskodawcę na piśmie o przekazaniu sprawy. Informacja o wynikach ponownej oceny wniosku, w niniejszej sprawie w postaci pisma z dnia [...] marca 2018 r., jako oceny negatywnej, winna z kolei zawierać pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 61 (art. 58 ust. 4 pkt 2 ustawy realizacyjnej). W niniejszej sprawie błędnie pouczono skarżącego, że od ponownej oceny programu przysługuje mu kolejny protest, przez co zastosował on niewłaściwy środek odwoławczy od kwestionowanego rozstrzygnięcia (informacji). Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy realizacyjnej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, 1370 i 2451 oraz z 2018 r. poz. 650). Skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, a w przypadku, o którym mowa w art. 54 ust. 3 - w terminie 14 dni od dnia upływu terminu na uzupełnienie protestu lub poprawienie w nim oczywistych omyłek, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarga podlega wpisowi stałemu. W niniejszej sprawie skarga wniesiona została do sądu w dniu [...] maja 2018 r. (data uwidoczniona na prezentacie – k. 3 akt sądowych), a więc 14-dniowy termin do wniesienia skargi od daty otrzymania informacji z dnia [...] marca 2018 r. (tj., jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przez skarżącego informacji z dnia [...] marca 2018 - [...] marca 2018 r., k. 116 akt sądowych) nie został zachowany. Z tego też powodu wniesiona skarga, jako wniesiona po terminie, nie mogła podlegać merytorycznemu rozpoznaniu. Dlatego też należało orzec jak w sentencji postanowienia. Z racji na okoliczności sprawy wskazać należy, że termin, o którym mowa w art. 61 ust. 2 ustawy realizacyjnej jest terminem ustawowym i w przypadku jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie na wniosek strony na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej w postępowaniu procesowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Odwołanie się do braku winy powoduje, że przywrócenie uchybionego terminu uzasadniają wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym we właściwym czasie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, a także, jak w niniejszej sprawie, brak pouczenia lub błędne pouczenie przez organ administracji o przysługujących stronie środkach zaskarżenia oraz terminach i sposobie ich wniesienia. Postanowienie niniejsze nie zamyka zatem drogi do złożenia skutecznego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i – w konsekwencji – merytorycznego rozpoznania jego sprawy. Inicjatywa w tej sprawie leży jednak po stronie skarżącego.