II SA/Bd 563/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędziowie WSA: Krzysztof Gruszecki (spr.) Grażyna Malinowska-Wasik Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2006r. sprawy ze skargi I. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2006r. nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2006r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Decyzją z [...] 2006 L, Nr [...] Prezydent Miasta B. na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art.2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99 poz. 1001 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14.06.1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) orzekł o utracie przez I. P. statusu osoby bezrobotnej z dniem 24 listopada 2005 r. oraz o utracie prawa do zasiłku z dniem 24 listopada 2005 r. podnosząc, iż z posiadanych dokumentów wynika, że I. P. podjęła zatrudnienie. Wobec tej okoliczności zgodnie z ustawą o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy następuje utrata statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku. Odwołując się od powyższego rozstrzygnięcia I. P. podniosła, iż decyzja Prezydenta Miasta B. została podjęta na podstawie oświadczenia Policji Pracy, który nie posiada dokumentów potwierdzających swe oświadczenia. Wojewoda [...], po rozpoznaniu odwołania, decyzją z [...] 2006 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ uzasadniając swoje stanowisko powołał się treść art. 2 ust. 1, art. 33 ust. 4, art. 71 ust. 1 oraz art. 74 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, a nadto wskazał, iż I. P. zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w B. dnia 8 czerwca 2005 r., a decyzją Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2005 r., Nr [...] została uznana za osobę bezrobotną oraz otrzymała prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Organ odwoławczy wskazał ponadto, iż dnia 25 listopada 2005 r. inspektorzy kontroli legalności zatrudnienia Wydziału Polityki Społecznej [...] Urzędu Wojewódzkiego w B. rozpoczęli w podmiocie pn. "[...]" czynności kontrolne z zakresu przestrzegania przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W trakcie kontroli stwierdzono wykonywanie w dniach 24-25 listopada 2005 r. pracy przez I. P. bez stosownej umowy, która oświadczyła, iż w niniejszym zakładzie próbuje znaleźć prace, dlatego też przyucza się do ewentualnej pracy. Na odwrocie złożonego oświadczenia, znajduje się adnotacja podpisana przez prezesa zarządu spółki "[...]", który stwierdza, że I. P. pracowała dwa dni 24 i 25 listopada 2005 r. i za ten okres będzie wystawiona umowa zlecenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy I. P. wniosła o uchylenie wskazanej wyżej decyzji polemizując z ustaleniami organu odwoławczego oraz powołując się na tożsame argumenty jak w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta B. Ponadto dołączyła do skargi oświadczenie "[...]" z dnia 12.01.2006 r., znajdujące się w aktach administracyjnych, z którego wynika, iż odbywała jedynie przeszkolenie wstępne w firmie. W odpowiedzi na skargę organ" instancji wniósł o oddalenie skargi powołując się na tożsame argumenty jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało uznać za zasadną, choć nie z przyczyn w niej podanych. Zgodnie z przepisem art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1270 ze zm.), zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję należało stwierdzić, że nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi, zgodnie za art. 134 §1 wskazanej wyżej ustawy, Sąd zwrócił uwagę na uchybienie, które nie było objęte zarzutami skarżącej, a sprowadzało się do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy niewątpliwie zawiera cały szereg uregulowań procesowych związanych z przeprowadzeniem postępowania administracyjnego. Nie oznacza to jednak, że w tej kategorii spraw została wprowadzona odrębna procedura. Dlatego też w zakresie nieuregulowanym w tym akcie prawnym zgodnie z postanowieniami art. 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego w sprawach z zakresu promocji zatrudnienia znajdują zastosowanie rozwiązania zawarte w tym akcie prawnym. Jedną z podstawowych dyrektyw postępowania administracyjnego jest zaś wynikająca z art. 7 kpa zasada prawdy obiektywnej zgodnie, z którą organy administracji powinny dążyć do ustalenia wszystkich okoliczności stanu faktycznego mogących mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. W przypadku kategorii spraw, jaką jest pozbawienie statusu osoby bezrobotnej taką przesłanką jest niewątpliwie ustalenie, że osoba posiadająca status bezrobotnego nie spełnia wymagań określonych wart. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy regulującego, kto może być uznany za osobę bezrobotną. W rozważanej sytuacji organy administracji uznały, że I. P. powinna być pozbawiona statusu osoby bezrobotnej gdyż pozostawała w stosunku zatrudnienia. Aby jednak mogło to mieć miejsce organy administracji w sposób bezsporny powinny ustalić ten fakt. W tej konkretnej sprawie w postępowaniu oparto się praktycznie tylko i wyłącznie na informacji uzyskanej z "Policji Pracy", z której wynika, iż skarżąca jest zatrudniona. W żaden sposób nie odniesiono się natomiast do odmiennego oświadczenia pracodawcy z 12.01.2006 r. z którego wynika, że I. P. nie pozostawała w stosunku zatrudnienia, a jedynie odbywała przeszkolenie. Organy administracji w żaden sposób nie odniosły się również do faktu, że dołączone do akt sprawy na etapie postępowania odwoławczego "umowy" podpisane są tylko i wyłącznie przez jedną stronę, co już na pierwszy rzut oka powinno budzić zastrzeżenie, gdyż zgodnie z postanowieniami kodeksu cywilnego umowa jest czynnością dwustronną, a zatem w przypadku sporządzenia jej w formie pisemnej powinna być ona podpisana przez obie strony. Brak wyjaśnienia tych okoliczności stanowi niewątpliwie naruszenie postanowień art. 7 kpa, które mogło mieć wpływ na wynik postępowania. Ponadto również zaskarżone rozstrzygnięcie nie spełnia wszystkich wymagań określonych wart. 107 § 1 kpa, stawianych przed decyzją administracyjną. Brak jest w niej, bowiem precyzyjnego określenia, jakie okoliczności i w oparciu, o jakie dowody uznano za udowodnione oraz dlaczego twierdzeniom strony postępowania nie dano wiary. Dlatego też mając na uwadze powyższe okoliczności z uwagi na nieprawidłowości w postępowaniu mogące mieć wpływ na wynik postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Z uwagi na skutki prawne, jakie mogło wywołać zaskarżone rozstrzygnięcie na podstawie art. 152 cytowanej ustawy stwierdzono, że nie może ono być wykonane.