II SA/Bd 565/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA: Marzenna Linska - Wawrzon (spr.) Sędzia WSA: Elżbieta Piechowiak Asesor WSA: Anna Klotz Protokolant: Magdalena Flinik po rozpoznaniu w dniu 29 września 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Łukasza K. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] 2004 r. Nr [...] w przedmiocie związku schorzenia ze służbą wojskową. postanawia odrzucić skargę Na oryginale właściwe podpisy Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. orzeczeniem z dnia [...] 2004 r., wydanym na podstawie art. 29 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst Dz. U. Nr 21 z 2002 r., poz. 205 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1, § 32 ust. 1-3 Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10.06.1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 57, poz. 278) z późniejszymi zmianami (Dz. U. Nr 31 z 1994 r., poz. 113 i Dz. U. Nr 97 z dnia 14.11.2000 r., poz. 1059, po rozpoznaniu odwołania od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w G. z dnia [...] 2004 r. w sprawie uznania Łukasza K. za niezdolnego do służby wojskowej w czasie pokoju - kat. zdrowia "D" - utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż st. marynarz Łukasz K. orzeczeniem nr [...] z dnia [...] 2004 r. TWKL w G. został uznany za niezdolnego do służby wojskowej w czasie pokoju - kat. zdr. "D". Jednocześnie komisja uznała, że schorzenie będące przyczyną niezdolności do służby wojskowej - infekcja wirusowa zapalenia wątroby typu C nie pozostaje w związku przyczynowym ze służbą wojskową. Od tych ostatnich ustaleń Łukasz K. odwołał się. Z przedstawionej dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej wynika, że z powodu schorzenia będącego podstawą do zwolnienia ze służby wojskowej Łukasz K. leczony był szpitalnie w styczniu 2004 r. Do służby wojskowej został wcielony w dniu [...] 2003 r. i pełnił służbę wojskową w CSMW U., a następnie w KPW H. RWKL podała, że przed wydaniem niniejszego orzeczenia zwróciła się do Komendanta Wojskowego Ośrodka Medycyny Prewencyjnej w G. o przeprowadzenie dochodzenia epidemiologicznego, który pismem z dnia [...] 2004 r. stwierdził, że w KPW H. w okresie od maja 2003 r. do stycznia 2004 r. nie było zachorowań na WZW typu C, a szczepienia są wykonywane sprzętem jednorazowego użytku. Gabinet stomatologiczny i ambulatorium JW posiada sprawny autoklaw, systematycznie kontrolowany w WOMP G. RWKL zwróciła się również do Komendanta Portu Wojennego w H., który w piśmie z dnia [...] 2004 r. opisał prawidłowe warunki socjalno-bytowe w czasie pełnienia służby przez stronę. W tej sytuacji brak było obiektywnych danych do przyjęcia, że spełnione są kryteria pozwalające na uznanie związku rozpoznanego schorzenia ze służbą wojskową, o których jest mowa w Zał. Nr 1 do Rozporządzenia MON z dnia 31.03.2003 r. Dz. U. RP Nr 62 z dnia 14.04.2003 r. Łukasz K. złożył na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kwestionując ustalenia obu Komisji, iż stwierdzone u niego schorzenie wirusowego zapalenia wątroby typu C nie pozostaje w związku ze służbą wojskową. W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając skargę Sąd uznał, iż nie jest ona dopuszczalna. Dotyczy ona jedynie tej części decyzji, która dotyczy związku schorzeń skarżącego ze służbą wojskową. Sąd Najwyższy w dniu 27 października 1999 r. w sprawie III ZP 9/99 (OSNIAPiUS nr 5 z 2000 r., poz. 167) podjął uchwałę, w której wyjaśnił, iż Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy w sprawie skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową. W uzasadnieniu tej uchwały stwierdzono, że ustawodawca w przepisach dotyczących chorób pozostających w związku ze służbą wojskową, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze i rentowe (ustawa z dnia 16 grudnia 1972 r. o świadczeniach przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową - Dz. U. Nr 53, poz. 342 ze zm. - oraz ustawa z dnia 29 maja 1974 r. o zapotrzebowaniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin - tekst jednolity Dz. U. z 1983 r. Nr 13, poz. 68 ze zm.) nie przewiduje, że ustalenie dotyczące związku choroby ze służbą wojskową ma przyjmować formę decyzji administracyjnej. Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w tej części, w której dotyczy stwierdzenia istnienia lub nieistnienia związku choroby ze służbą wojskową nie może być poddane kontroli sądowej, gdyż idzie w tym wypadku o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, którego prawidłowość może zostać skontrolowana w przypadku odmowy wypłacenia świadczeń przewidzianych w tych ustawach. Ustawy te rozróżniają "orzeczenia" i "decyzje", przy czym od orzeczeń służy odwołanie do komisji wyższego stopnia, zaś decyzje podlegają kontroli przez sądy powszechne - sądy pracy i ubezpieczeń społecznych. Wyjaśniono też, że orzeczenia wojskowych komisji lekarskich dotyczące związku schorzenia ze służbą wojskową nie należą do zakresu art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), gdyż nie są to czynności lub akty z zakresu administracji publicznej oraz nie dotyczą przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Powyższy pogląd podzielił także skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w postanowieniu z dnia 6 listopada 2000 r. sygn. akt OSA 1/00 ONSA 2/2001, poz. 47 wyjaśniając, że nie przysługuje skarga do NSA od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej w zakresie ustalenia związku stwierdzonych u żołnierza schorzeń ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego (rentowego). W ocenie Sądu poglądy wyrażone w przytoczonych wyżej orzeczeniach zachowują aktualność w stanie prawnym mającym zastosowanie w sprawie. W konsekwencji należało uznać, iż skarga wniesiona przez skarżącego nie jest dopuszczalna, gdyż sprawa, której dotyczy nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej przepisami art. 3 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - zwanej dalej p.p.s,a,). Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.