II SA/Bd 565/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia przyznać skarżącemu E.S. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, którego wyznaczy [...] Rada Adwokacka w [...]. Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oddalił wniosek E.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Od powyższego postanowienia skarżący wniósł sprzeciw wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym wskazując na swoją trudną sytuację materialną. Jak wynika z przedłożonego przez skarżącego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata oraz nadesłanych na wezwanie Sądu dokumentów, skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wnioskodawca jest właścicielem domu o powierzchni [...] m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha fizycznego. Oświadczył, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Utrzymuje się głównie z pomocy finansowej otrzymywanej od najbliższej rodziny, która miesięcznie wynosi około [...] zł. Ponadto wnioskodawca wskazał, że ostatnio uzyskał dochód ze sprzedaży jego obrazów w kwocie [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Regulację tę w związku z przepisem § 1 pkt 2 dotyczącym przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym należy rozumieć w ten sposób, iż zwolnienie w zakresie całkowitym może nastąpić wówczas, gdy osoba żądająca zwolnienia wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Uwzględniając sytuację majątkową skarżącego należało stwierdzić, że wykazał on, iż spełnia przesłanki do przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy zadeklarował, iż utrzymuje się z środków pieniężnych otrzymywanych od rodziny oraz sporadycznej sprzedaży własnych obrazów. Jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Podniósł także, że ponosi comiesięczne typowe wydatki ponoszone przez większość osób takich jak żywność, opłaty za gaz, opłaty za wodę, opłaty za energię elektryczną. W oświadczeniu majątkowym strona nie wykazała żadnych wartościowych rzeczy ruchomych ani zgromadzonych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych itp.). W ocenie Sądu skarżący pozostaje w takiej sytuacji osobistej, iż przy wydatkach związanych z codziennym utrzymaniem i przy obecnym poziomie cen i usług aktualnie uzyskiwany dochód niewątpliwie pozwala na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb skarżącego. Z tych przyczyn na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), postanowiono jak w sentencji.