II SA/Bd 566/09

WyrokWSA w Bydgoszczy2009-08-19

Skład orzekający: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz, Sędzia NSA Wiesław Czerwiński, Sędzia WSA Wojciech Jarzembski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie opiniujące wstępny projekt podziału nieruchomości, wydane na podstawie art. 93 ustawy o gospodarce nieruchomościami, które stwierdza niezgodność podziału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ze względu na zakaz wtórnych podziałów działek, jest zgodne z prawem?
Ratio decidendi
Podział nieruchomości może być dokonany wyłącznie, gdy jest zgodny z ustaleniami planu miejscowego, zarówno co do przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek. W przypadku, gdy plan miejscowy zawiera wyraźny zakaz wtórnych podziałów działek, postanowienie opiniujące taki podział jako niezgodny z planem jest zgodne z prawem. Zmiany w projektach zagospodarowania terenu czy lokalizacji budynków nie mają znaczenia dla oceny zgodności podziału nieruchomości z planem miejscowym.
Stan faktyczny
L.K. i A.K. złożyli skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w T., które utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta T. Opinia ta stwierdzała niezgodność wstępnego projektu podziału działki nr 302 z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ze względu na zakaz wtórnych podziałów. Skarżący argumentowali, że zmiana lokalizacji budynków i istnienie tymczasowego zjazdu uzasadniają podział, a wewnętrzny podział działki istnieje dla celów podatkowych.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

19 sierpnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2009r. sprawy ze skargi L.K. i A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2009r. nr [...] w przedmiocie zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości oddala skargę II SA/Bd 566/09 Uzasadnienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] Nr[...], na podstawie art. 138 § 1 w zw. z art. 144 K.p.a. oraz art. 93 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) po rozpoznaniu zażalenia L. i A. K., utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. opiniujące wstępny projekt podziału działki nr 302, obręb 53 położonej przy ul. [...] w T. Organ I instancji – Prezydent Miasta [...] postanowieniem z dnia [...] r. zaopiniował przedstawiony wstępny projekt podziału działki nr 302 (obręb 53), położony przy ul. [...] w T., jako niezgodny z ustaleniami planu miejscowego. W podstawie prawnej postanowienia wskazano na przepis art. 93 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) art. 123 i 124 K.p.a. oraz uchwałę nr 697/98 Rady Miejskiej T. z dnia 16 kwietnia 1998 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla "Bielawy" w T. (Dz. Urzęd. Woj. Tor. Nr 27 poz. 184) zmienioną uchwałą nr 215/03 Rady Miasta Torunia z dnia 25 września 2003 r. (Dz. Urzęd. Woj. Kuj.-Pom. Nr 21, poz. 235). W uzasadnieniu postanowienia podano, że podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nieruchomość znajduje się na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w granicach jednostek planistycznych oznaczonych symbolami: UM 105, KZ 120, KL141, dla których ustalono przeznaczenie podstawowe odpowiednio usługi z dopuszczeniem funkcji mieszkaniowej, ulica zbiorcza - układ podstawowy, ulica lokalna – układ obsługujący. W § 7 planu miejscowego ustalono, że podziały na działki budowlane są podstawą do sporządzenia projektów podziału i otrzymania stosownych decyzji. Ustalono ponadto zakaz wtórnych podziałów działek. W części graficznej planu, na omawianej działce nie wyznaczono linii podziału wewnętrznego, zatem możliwy jest jedynie podział przebiegający po liniach rozgraniczających jednostki planistyczne o różnym przeznaczeniu. Działka nr 302 nie została objęta możliwością podziału na działki budowlane. L. i A. K. odwołali się od tego postanowienia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie przywołało art. 93 ustawy o gospodarce nieruchomościami, podnosząc, że podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Zgodność podziału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zachodzi wówczas, gdy projekt podziału nie narusza ustaleń planu. Ustalenia planu miejscowego określają szczegółowe zasady i warunki podziału nieruchomości. Przepis planu przewiduje zakaz wtórnych podziałów oprócz ściśle w nim określonych. SKO uznało, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Skargę na powyższe postanowienie złożyli L. i A. K.. W skardze podnieśli, że zgodnie z prośbą Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w T. Wydział Architektoniczny i Nadzoru Budowlanego wyraził zgodę na zamianę lokalizacji budynku mieszkalnego i magazynowego zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania osiedla Bielawy. Opracowano aneks zagospodarowania działki z uwzględnieniem dwóch zjazdów, tj. do budynku mieszkalnego oraz obiektów magazynowych, od projektowanej ulicy KZ120. Wjazd od ul. [...] jest zjazdem tymczasowym. Wewnętrzny podział działki istnieje dla celów podatkowych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Należy zatem ocenić, czy ustalony w sprawie stan faktyczny znajduje swoje odzwierciedlenie w powołanych przepisach prawnych. Przywołany w podstawie prawnej decyzji art. 93 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) w ust. 1 stanowi, że podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W razie braku tego planu stosuje się przepisy art. 94. Zgodność z ustaleniami planu dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu (ust. 2 art. 93 ustawy). Zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego opiniuje wójt, burmistrz lub prezydent miasta (ust. 4 art. 93 ustawy). Opnie wyraża się w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Orzekające w sprawie organy trafnie sięgnęły do treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uchwale Nr 697/98 Rady Miejskiej T. z dnia 16 kwietnia 1998 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla "Bielawy" w § 7 ust. 1 ustala się podziały na działki budowlane, które są podstawą do sporządzenia projektów podziału i otrzymania stosownych decyzji. W ust. 3 § 7 znajduje się następujący wpis: Ustala się zakaz dalszych wtórnych podziałów działek w stosunku do ustalonych na podstawie punktu 1. Przepis ten jest jasny i nie pozostawiający wątpliwości interpretacyjnych. Dokonanie wtórnych podziałów działek nie jest zatem możliwe. Zmiana lokalizacji budynku mieszkalnego i magazynowego nie ma żadnego odniesienia do zaskarżonego postanowienia. Również bez znaczenia są takie czy inne zjazdy, na tren działki. Decyzja w sprawie zmiany projektu zagospodarowania terenu działki nr 302 położonej przy ul. [...] w T. jest inną sprawą administracyjną, niż sprawa będąca przedmiotem rozstrzygnięcia. Załączona do skargi mapa, na której wyznaczono linie rozgraniczające teren o różnych przeznaczeniach stanowi załącznik do decyzji o zatwierdzeniu aneksu do projektu budowlanego i udzielającego pozwolenia na budowę. Ma znaczenie tylko w tym postępowaniu. Z tych względów należy ocenić, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Uzasadnia to, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalenie skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło