II SA/Bd 567/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygnaturze akt II SA/Bd 694/12 postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Pismem dnia 21 maja 2013 r. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oddalającym skargę M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie uprawnienia do kierowania pojazdami. Sprawę wszczętą przedmiotową skargą o wznowienie postępowania zarejestrowano w repertorium (sprawę oznaczono sygnaturą II SA/Bd 567/13), a następnie pismem z dnia 4 lipca 2013 r. (k. 14) wezwano skarżącego do usunięcia braków tej skargi przez wskazanie, na jakiej podstawie prawnej opiera skargę o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Bd 694/12, a także do wskazania, kiedy dowiedział się o istnieniu okoliczności uzasadniającej wznowienie postępowania – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na niniejsze wezwanie skarżący oświadczył, iż "swoją skargę w całości podtrzymuję ponieważ nie otrzymałem od Sądu decyzji na piśmie. Jeżeli decyzja była negatywna dla mnie miałem możliwość odwołania się od niej a Sąd mnie takiej możliwości pozbawił." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania określone są w art. 271, art. 272 oraz art. 273 p.p.s.a. Wznowienia z powodu nieważności postępowania można żądać, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art. 271 pkt 1) oraz jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 pkt 2). Przyczyną wznowienia postępowania jest także przypadek, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1). Wznowienia postępowania można żądać także na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1) bądź też orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2), a ponadto w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3). Od strony formalnej skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 w zw. z art. 276 p.p.s.a.), a ponadto zawierać, stosownie do art. 279 p.p.s.a., oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazywać podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Elementy te pozwalają na określenie zakresu i podstaw oraz dopuszczalności wznowienia postępowania. Podanie podstawy wznowienia następuje poprzez powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271 - art. 273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Natomiast uzasadnienie podstawy wznowienia winno polegać na dokładnym określeniu zarówno okoliczności wskazujących na istnienie powołanej podstawy wznowienia, jak i (przy przyczynach restytucyjnych) wpływu na rozstrzygnięcie, jaki wywiera istnienie tych okoliczności (zob. H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 677). Zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania należy wnieść w terminie trzymiesięcznym. Termin ten należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Z przywołanych regulacji wynika, że sąd w pierwszym etapie postępowania, działając na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., jest zobowiązany zbadać na posiedzeniu niejawnym, czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Brak jednego z tych elementów prowadzi do odrzucenia skargi. Dopiero spełnienie obu tych warunków zobowiązuje sąd do skierowania sprawy na rozprawę celem jej merytorycznego rozpatrzenia w ramach drugiego etapu postępowania. Badanie, o którym mowa w cytowanym przepisie, nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie. Jego celem jest bowiem stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania. Podstawą tej oceny są w zasadzie twierdzenia zawarte w skardze (por. Andrzej Kabat, Komentarz do art. 280 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z uwagi na fakt, że argumentacja przedstawiona w skardze o wznowienie postępowania nie uzasadnia w żadnym stopniu wznowienia postępowania, skarżący wezwany został do wskazania, na jakiej podstawie prawnej opiera skargę, a także do wskazania, kiedy dowiedział się o istnieniu okoliczności uzasadniającej wznowienie postępowania – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Jak wynika z odpowiedzi skarżącego na powyższe wezwanie, nie wskazał on żadnego merytorycznego argumentu uzasadniającego wznowienie postępowania, mieszczącego się w wyżej wymienionym katalogu zawartym w p.p.s.a., wskazanie bowiem przesłanki, że "swoją skargę w całości podtrzymuję ponieważ nie otrzymałem od Sądu decyzji na piśmie. Jeżeli decyzja była negatywna dla mnie miałem możliwość odwołania się od niej a Sąd mnie takiej możliwości pozbawił.", nie jest wystarczającym powodem wznowienia postępowania. Tym samym skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi o wznowienie postępowania w zakresie wskazania podstawy wznowienia oraz jej uzasadnienia. Skarżący nie wskazał również okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Zatem wobec nie uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania, skargę tę należało odrzucić na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a.