II SA/Bd 569/06

Dnia 29 sierpnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: sędzia WSA Krzysztof Gruszecki asesor WSA Ewa Kruppik – Świetlicka (spr.) Protokolant: Magdalena Gadecka po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi Wojciecha S., Renaty S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2006 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na wznowienie 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Decyzją z dnia [...] 2001 r. Nr [...] Powiatowy Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. - udzielił Grzegorzowi Ś., właścicielowi nieruchomości położonej w B. przy ul. [...] pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, związanych z modernizacją i adaptacją budynku biurowego na cele mieszkalne oraz cieplarni na cele rekreacji własnej. W związku ze zmianą właściciela nieruchomości, pozwolenie na wznowienie robót budowlanych zostało przeniesione na rzecz Lucyny i Mirosława M. Nowi właściciele nieruchomości, w oparciu o wyżej wskazane pozwolenie rozpoczęli prace modernizacyjne. W następstwie czego bezpośredni sąsiedzi inwestorów, Renata i Wojciech S. zam. B. ul. [...], pismem z dnia [...] 2005r. wystąpili do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z żądaniem natychmiastowego wstrzymania robót budowlanych. Organ, pismem z dnia [...] 2005r. poinformował wnioskujących, iż dokonał kontroli na budowie sąsiada, w wyniku czego stwierdził, że na przedmiotowej nieruchomości prowadzone są prace budowlane, zgodnie z pozwoleniem na wznowienie robót z 2001 r. Skarżący pismem z dnia [...] 2005r. (data wpływu do organu wg prezentaty : [...] 2005r.) złożyli wniosek o wznowienie postępowania w sprawie wydania pozwolenia z roku 2001 na wznowienie robót związanych z modernizacją domu, podnosząc, iż w tym postępowaniu bez własnej winy nie brali udziału, co stanowi naruszenie przepisu art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1961 r. Kodeks postępowania administracyjnego, ( tekst jedno Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanego dalej Kpa. Uznając argumenty wnioskodawców, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia [...] 2005r. Nr [...] wznowił postępowanie zakończone prawomocną decyzją z [...] 2001 r. Nr [...] stwierdzając, iż nastąpiło naruszenie przepisu art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. A następnie decyzją z dnia [...] 2006 r. Nr [...] tenże organ stwierdził ,iż wydanie przedmiotowej decyzji z dnia [...] 2001 r. nastąpiło z naruszeniem prawa, ale ze względu na treść przepisu art. 146 § 2 Kpa odmówił uchylenia zaskarżonej decyzji, wskazując, iż "nie uchyla się decyzji także gdy w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej ". Po otrzymaniu powyższej decyzji małżonkowie S. złożyli odwołanie do [...] Woj. Inspektora Nadzoru Budowlanego. W odwołaniu po raz kolejny podnieśli zarzut, iż w postępowaniu z roku 2001 - o wydanie pozwolenia na wznowienie u sąsiadów robót budowlanych, bez własnej winy nie brali udziału, gdyż zostali przez organ pominięci. Organ odwoławczy, po rozpatrzeniu odwołania skarżących, decyzją z dnia [...] 2006r. Nr [..] orzekł o uchyleniu w całości zaskarżonej decyzji PINB z [...] 2006 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. Nr [...] i jednocześnie umorzył postępowanie organu I instancji. W uzasadnieniu jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał przepis art. 138 § 1 pkt 2 Kpa. w myśl, którego "organ odwoławczy wydaje decyzję, w której pkt 2 " uchyla zaskarżoną decyzję w całości lub w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy bądź uchylając decyzję - umarza postępowanie I instancji". Dalej organ stwierdził, iż skarżący uchybili terminowi przewidzianemu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, o którym mowa w przepisie art. 148 § 1 i 2 Kpa. Organ wskazał, iż zgodnie z zacytowanym przepisem termin ten wynosi 1 miesiąc od daty, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Organ podniósł, iż skarżący wniosek o wznowienie postępowania, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, złożyli dopiero w dniu [...] 2005 r. a wiadomość o decyzji powzięli, jak wynika z akt sprawy w połowie lipca. Dodatkowo organ wskazał, iż odmienne rozstrzygnięcie naruszyło by zasadę trwałości decyzji administracyjnej wynikającą z art. 16 Kpa. Skarżący w skardze do Sądu wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji z uwagi na naruszenie art. 28 ust. 1 oraz art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) , a także § 9 ust. 3 i § 12 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 kwietnia 2004r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ponadto zarzucili organowi naruszenie prawa procesowego, w szczególności art. 7, art. 8 i art. 139 oraz art. 151 § 2 w zw. z art. 146 § 2 Kpa. Organ w odpowiedzi na skargę, podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Sądy administracyjne na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem legalności. Oznacza to, że do sądów administracyjnych należy ocena czy rozstrzygnięcie administracji publicznej zostało wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej jest dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Przy czym Sąd administracyjny dokonuje kontroli legalności zaskarżonej decyzji, oceniając, czy decyzja ta nie narusza przepisów prawa obowiązujących w dacie jej wydania. W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych powodów niż te , które podnieśli skarżący. Należy zauważyć, iż zaskarżona decyzja wydana została w trybie postępowania nadzwyczajnego, jakim jest postępowanie wznowieniowe, które stwarza możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, zakończonej decyzją ostateczną. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest dwuetapowe. Na pierwszym etapie organ, który wydał decyzję w sprawie, w pierwszej instancji bada następujące przesłanki: 1. czy podanie o wznowienie wniosła strona; 2. czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowieniowe, wskazane wart. 145 i art. 145 a; 3. czy został zachowany termin do złożenia podania określony wart. 148 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. ) Kpa. Dopiero pozytywne ustalenia w tym zakresie, uzasadniają wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania, które stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania, co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Jak wynika z akt sprawy strona skarżąca wniosek o wznowienie postępowania złożyła w dniu [...] 2005r. natomiast informację o wydaniu decyzji uzyskała już w połowie lipca 2005r z różnych źródeł, takich jak: 1. pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2005r. znak [...] , 2. tablica informacyjna, znajdująca się na budowie, 3. pismo Straży Miejskiej w B. z dnia [...] 2005r. Należy zwrócić uwagę, że chodzi tu o informację o wydanej decyzji, przy czym ta informacja nie musi pochodzić bezpośrednio od organu lecz może pochodzić także z innych źródeł, byleby wskazywała na treść rozstrzygnięcia w danej sprawie. Taki pogląd został wyrażony w wyroku z dnia 6 października 2000 r. NSA w Warszawie sygn. akt I SA 855/99 LEX nr 54136. O tym, że skarżąca wiedzę o wydaniu decyzji zdobyła w lipcu 2005r. świadczy pismo samej skarżącej z dnia [...] 2005r.W piśmie tym, skierowanym do Dyrektora Wydziału Administracji Budowlanej Urzędu Miasta w B. ( k- 11 akta administracyjne) strona wyraźnie stwierdza, że o decyzji z roku 2001 r. dowiedziała się z pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2005r. A zatem zgodnie z przepisem art. 148 § 2 Kpa - cytowanego wyżej kodeksu, w sytuacji, gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania wynosi 1 miesiąc od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Przy czym zgodnie z poglądem orzecznictwa, zachowanie terminu miesięcznego musi być udowodnione przez stronę. (Por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 maja 2005r. sygn. akt VII SAlWa 1086/04, LEX nr 168036 ). Zważywszy na powyższe należy stwierdzić, iż strona skarżąca wnosząc wniosek w październiku 2005r. , podczas gdy jak sama przyznaje o decyzji dowiedziała się w lipcu 2005r. - nie dochowała ustawowego miesięcznego terminu na jego wniesienie, co oznacza, że niniejsza sprawa powinna być zakończona już na pierwszym etapie. Wówczas w przypadku ujawnienia, iż podanie o wznowienie nie wskazuje przesłanek przewidzianych wart. 145 § 1 k.p.a. bądź nie zachowany został termin do jego złożenia przewidziany wart. 148 k.p.a. - organ administracji, na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. winien wydać decyzję odmawiającą wznowienia postępowania, zważywszy na fakt, że zaszła przesłanka pozwalająca na wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Ta okoliczność została zauważona dopiero przez organ" instancji, który zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2006r. uchylił w całości decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie przed tym organem z uwagi na naruszenie art. 148 § 2 Kpa. Zdaniem Sądu w tej sytuacji, gdy skarżący naruszyli przepis art. 148 § 2 Kpa wyznaczający 1 miesięczny termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną przez uchybienie temu terminowi organ odwoławczy winien opierając się o przepis art. 149 § 3 Kpa decyzją odmówić wznowienia postępowania a nie błędnie umarzać postępowanie organu I instancji w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. W tej sytuacji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Na podstawie art. 152 cyt. ustawy stwierdzono, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.