II SA/Bd 570/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi R. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 20110 r. nr SKO-[...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Pismem z dnia 29 kwietnia 2011r. R. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 20110 r. nr SKO-[...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów. W formularzu wniosku skarżący podniósł, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z czteroosobową rodziną, z którą wspólnie zamieszkuje w lokalu o powierzchni 87,78m², przy czym jedyną osobą w rodzinie osiągającą dochód jest żona skarżącego, która ze stosunku pracy uzyskuje kwotę 300 zł miesięcznie. Skarżący zwrócił uwagę na konieczność comiesięcznego utrzymania mieszkania i regulowania określonych wierzytelności i zobowiązań w łącznej kwocie1230zł, wskazał ponadto na koszty niezbędnego leczenia (400 zł), a także comiesięczny koszt kształcenia dzieci (650 zł). Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 15 lipca 2011r. oddalono wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Od powyższego postanowienia R. R. wniósł w dniu 4 sierpnia 2011r. sprzeciw, wskazując, iż pięcioosobowa rodzina utrzymuje się z pensji żony skarżącego, która podobnie jak sam skarżący jest osobą chorującą. Skarżący wskazał ponadto, iż oboje dzieci studiuje, nie uzyskując żadnych świadczeń socjalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Na wstępie należy zauważyć, iż przesłanki przyznania przez Sąd prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym określono wart. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie, z którym przyznanie tego przywileju w zakresie częściowym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne do uwzględnienia wniosku, spoczywa na zainteresowanym. To strona bowiem powinna we wniosku wykazać, że istnieje przesłanka pozytywna dla przyznania prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być sporządzony rzetelnie i powinny w nim się znaleźć wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę w tym zakresie. Analiza podanych przez wnioskodawcę okoliczności pozwala na stwierdzenie, że wykazał on zasadność swego żądania. Jak wynika z będącego przedmiotem rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, jedynym źródłem utrzymania pięcioosobowej rodziny jest dochód jednej tylko osoby. Dochód ten co prawda nie jest niski, bowiem oscyluje w granicach przeciętnego miesięcznego wynagrodzenie, które w pierwszym kwartale 2011 r. wyniosło 3.466,33 zł, co wynika z komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 9 maja 2011 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w pierwszym kwartale 2011 r. (M.P. nr 35, poz. 422), zwrócić jednakże uwagę należy, iż dochód ten, podzielić trzeba przez wszystkich członków rodziny, co znacznie zmniejsza kwotę przypadającą na jedną osobę, czyniąc ją kwotą niższą od kwoty minimalnego wynagrodzenia, która w 2011r. wynosi 1.386 zł., co wynika z Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia z dnia 5 października 2010 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2011 r. (Dz. U. Nr 194, poz. 1288), wydanego na podstawie art. 2 ust. 5 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. Nr 200, poz. 1679, z 2004 r. Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 157, poz. 1314). Powyższa okoliczność, biorąc pod uwagę przeciętne koszty miesięcznego utrzymania gospodarstwa domowego, przy uwzględnieniu ilości osób je tworzących, skłania ku przypuszczeniu, że wniosek skarżącego jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie, strona nie posiada bowiem środków pieniężnych na opłacenie kosztów sądowych, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.