II SA/Bd 570/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi E. Ż. i M. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego na zakup żywności i leków postanawia odrzucić skargę w stosunku do M. Ż. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. działając z upoważnienia Wójta Gminy W. na podstawie art. 39 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 8 ust. 1 i ust. 11, art. 17 ust. 1 pkt 6, art. 110 ust. 7 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2013 r. poz. 182) odmówił przyznania E. Ż. zasiłku celowego na zakup żywności i leków w związku z przekroczeniem kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Od powyższej decyzji odwołała się E. Ż. w uzasadnieniu wskazując na swoją sytuacją zdrowotną. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] na podstawie art. 39 w związku z art. 8 ust. 1 pkt 3 i pkt 11 ww. ustawy o pomocy społecznej oraz art. 138 § 1pkt 1 K.p.a. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy podzielając stanowisko organu pierwszej instancji. Na powyższą decyzję skargę złożyli E. i M. Ż. w uzasadnieniu opisując swoją trudną sytuację zdrowotną oraz socjalno-bytową. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) dalej powoływanej jako P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Legitymacja do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi. Natomiast w myśl przepisu art. 58 § 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z treści skargi wynika, że E. i M. Ż. zaskarżyli decyzję SKO w B. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] wydaną z upoważnienia Wójta Gminy W. odmawiająca przyznania zasiłku celowego E.e Ż.. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż decyzja ta dotyczyła interesu prawnego E. Ż. i to ona – jako wnioskodawczyni była stroną tego postępowania oraz osobą posiadającą legitymację do zaskarżenia przedmiotowej decyzji. W związku z powyższym brak jest podstaw, by uznać M. Ż. za stronę postępowania w sprawie z wniosku E. Ż. o przyznanie zasiłku celowego. Skarżący nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym wszczętym na skutek przedmiotowego wniosku oraz nie wykazał, iż posiada w niniejszej sprawie interes prawny. M. Ż. jako małżonek wnioskodawczynie posiada w niniejszej sprawie jedynie interes faktyczny, w związku z czym uznać należy iż nie posiada on legitymacji do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Z uwagi na powyższe skargę M. Ż. należało odrzucić.