II SA/Bd 571/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi E. Ż. i M. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego na zakup żywności i leków postanawia odrzucić skargę w stosunku do M. Ż. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. działając z upoważnienia Wójta Gminy W. na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 8 ust. 1 i ust. 11, art. 17 ust. 1 pkt 19, art. 106 ust. 5, art. 110 ust. 7 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2013 r. poz. 182) oraz art. 104 i art. 163 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267) uchylił w całości decyzję z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w związku ze zmianą sytuacji dochodowej E. Ż. i wstrzymał realizację świadczenia w formie zasiłku stałego. Od powyższej decyzji odwołała się E. Ż. w uzasadnieniu wyjaśniając, iż całą sumę jaką otrzymała ze sprzedaży ziemi, przekazała bratu R. A. celem dokonania remontu domu. Dodatkowo wskazała również na swoją sytuację zdrowotną. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] na podstawie art. 37 w związku z art. 8 ust. 1 pkt 2, pkt 3 i pkt 11 ww. ustawy o pomocy społecznej oraz art. 138 § 1pkt 1 K.p.a. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy podzielając stanowisko organu pierwszej instancji. Na powyższą decyzję skargę złożyli E. i M. Ż. w uzasadnieniu opisując swoją trudną sytuację zdrowotną oraz socjalno-bytową. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) dalej powoływanej jako P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Legitymacja do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi. Natomiast w myśl przepisu art. 58 § 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z treści skargi wynika, że E. i M. Ż. zaskarżyli decyzję SKO w B. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] wydaną z upoważnienia Wójta Gminy W. na podstawie której organ pierwszej instancji uchylił własną decyzję z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] na podstawie której przyznał E. Ż. zasiłek stały w kwocie [...] zł. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż decyzja ta dotyczyła interesu prawnego E. Ż. i to ona – jako osoba, której decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. przyznano zasiłek stały była stroną niniejszego postępowania, jak również osobą posiadającą legitymację do zaskarżenia decyzji SKO w B. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...]. W związku z powyższym brak jest podstaw, by uznać M. Ż. za stronę postępowania w niniejszej sprawie. Skarżący nie brał udziału w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym oraz nie wykazał, iż posiada w niniejszej sprawie interes prawny. M. Ż. jako małżonek E. Ż. posiada w niniejszej sprawie jedynie interes faktyczny, w związku z czym uznać należy iż nie posiada on legitymacji do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Z uwagi na powyższe skargę M. Ż. należało odrzucić.