II SA/Bd 573/07
WyrokWSA w Bydgoszczy2007-10-25
Skład orzekający: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński, Sędzia WSA Wojciech Jarzembski, Asesor WSA Grzegorz Saniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, zamiast merytorycznie rozstrzygnąć sprawę o świadczenie pielęgnacyjne?Ratio decidendi
Samorządowe Kolegium Odwoławcze błędnie uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, zamiast merytorycznie rozstrzygnąć sprawę. Wydanie decyzji kasacyjnej jest wyjątkiem od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia, a rozszerzająca wykładnia art. 138 § 2 kpa jest niedopuszczalna. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając jednocześnie, że nie podlega ona wykonaniu.Stan faktyczny
Prezydent Miasta przyznał H.O. świadczenie pielęgnacyjne na okres od stycznia do sierpnia 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło tę decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia z powodu braków w dokumentacji. H.O. złożyła skargę do WSA, zarzucając błędne ustalenie daty początkowej świadczenia. WSA uwzględnił skargę, ale z innych przyczyn niż wskazane przez skarżącą.Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję i stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Justyna Straka po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 25 października 2007r. sprawy ze skargi H.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2007r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
II SA/Bd 573/07
Uzasadnienie
Prezydent Miasta [...] decyzją z [...] stycznia 2007 r. [...] na podstawie art. 3 pkt 10; art. 4 ust. 2; art. 5; art. 6 ust.1; art.8; art. 24; art. 47 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255; z późn. zm.), rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105, poz. 881; z późn. zm.), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny oraz wysokość świadczeń rodzinnych (Dz. U. Nr 130, poz. 903) oraz art. 104 i 107 kpa przyznał H. O. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem: N. O. na okres od 1 stycznia 2007 r. do 31 sierpnia 2007 r. w wysokości 420,00 zł miesięcznie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] na podstawie art. 24 ust. 1, 3 a i 3 b w zw. z art. 17 ustawy z dnia 28 listopada 2004 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255; ze zm.) oraz art. 138 § 2 kpa w dniu 11 kwietnia 2007 r. po rozpatrzeniu odwołania H. O. wydało decyzję [...] w której orzekło o uchyleniu zaskarżonej decyzji i przekazaniu sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Uzasadniając swą decyzję organ odwoławczy wskazał, że braki w dokumentacji uniemożliwiają Kolegium Odwoławczemu prawidłową ocenę stanu faktycznego sprawy, a tym samym merytoryczne jej rozstrzygnięcie.
Na powyższą decyzję H. O. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zarzucając, iż niesłusznie ustalono datę początkową świadczenia na dzień 1 stycznia 2007 r. zamiast na dzień 1 grudnia 2006 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
Skargę należało uwzględnić, ale nie z przyczyn w niej wskazanych. W związku z powyższym należy na wstępie tej części uzasadnienia odwołując się do treści art. 133 § 1 i 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.) m.in. wskazać, że rozstrzygając sprawę sąd administracyjny wydaje wyrok na podstawie akt sprawy, rozstrzygając w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powoływaną podstawą prawną.
Odnosząc zaś powyższe zasady do niniejszej sprawy należy przede wszystkim zauważyć, że w zaskarżonej decyzji organ błędnie wskazał (na stronie drugiej swej decyzji), iż zmiana treści art. 24 ust. 3a ustawy o świadczeniach rodzinnych dokonana ustawą z 29 grudnia 2005 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych nastąpiła z mocą od 14 stycznia 2007 r. Tymczasem z art. 2 ww. ustawy z 29 grudnia 2005 r. (Dz. U. Nr 267, poz. 2260) wynika, że zmiana ta nastąpiła z dniem 14 stycznia 2006 r.
Ponadto przy okazji należy zauważyć, że organ jako podstawę prawną swej decyzji będącej przedmiotem skargi wskazał ustawę o świadczeniach rodzinnych z dnia 28 listopada 2004 r. opublikowaną w Dzienniku Ustaw Nr 228, poz. 2255. Tymczasem pod tą pozycją opublikowany jest (w Dzienniku Ustaw z 2004 r.) zupełnie inny akt prawny, a ustawa o świadczeniach rodzinnych nosi datę 28 listopada 2003 r. Jej tekst pierwotny opublikowany był w Dzienniku Ustaw Nr 228 (ale w 2003 r.) pod poz. 2255. W chwili wydania zaś zaskarżonej decyzji obowiązywał jej tekst jednolity zamieszczony w Dzienniku Ustaw z 2006 r., Nr 139, poz. 992; z późn. zm.
Z akt sprawy wynika także w sposób nie budzący wątpliwości kiedy skarżąca złożyła wniosek o żądane świadczenie. Nastąpiło to w dniu [...] stycznia 2007 r., co pozwalało organowi na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Tymczasem organ w oparciu – o art. 138 § 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W związku z powyższym – należy podkreślić, że wydanie decyzji kasacyjnej i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji jest wyjątkiem od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej; a więc niedopuszczalne jest rozszerzająca wykładnia art. 138 § 2 kpa.
W tym stanie rzeczy w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. należało orzec jak w pkt 1 wyroku; rozstrzygnięcie w pkt 2 w oparciu na art. 152 tej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło