II SA/Bd 573/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 2 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2024 r., nr [...], w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia odrzucić skargę. A. S. (skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem platformy ePUAP, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2024 r., nr [...], w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. Skarga stanowiła niepodpisany załącznik do pisma przewodniego przesłanego w formie dokumentu elektronicznego. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z 1 lipca 2024 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 200 zł oraz podpisanie podpisem elektronicznym skargi stanowiącej załącznik do pisma przewodniego z dnia [...] czerwca 2024 r. Wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącej w dniu [...] lipca 2024 r. (k. 22 akt sądowych). W przepisanym terminie skarżąca nie uzupełniła wskazanych braków skargi. W dniu [...] lipca 2024 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo skarżącej cofające wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 – dalej "p.p.s.a.") jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jak zaś wynika z art. 58 § 1 pkt 3 sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Ponadto, stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Wezwanie o opatrzenie skargi prawidłowym podpisem elektronicznym oraz o uiszczenie wpisu od skargi zostało doręczone skarżącej w dniu [...] lipca 2024 r. (k. 22 akt sądowych). W przepisanym terminie skarżąca nie uzupełniła wskazanych braków formalnych skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. Na marginesie wskazać należy, iż merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro skarżąca nie uzupełniła w przepisanym terminie braków formalnych skargi, to Sąd nie był uprawniony do umorzenia postępowania sądowego, ale zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. obowiązany był skargę odrzucić.