II SA/Bd 576/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 15 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 15 kwietnia 2015 r. J. S. – dalej skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 maja 2015r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 22 lipca 2015 r. referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Następnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 września 2015 r. zobowiązano skarżącą do wykonania zarządzenia z dnia 28 maja 2015 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 2 października 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 47 akt sądowych). W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu sądowego. Pismem zaś z dnia 9 października 2015 r. wniosła o umorzenie kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy podkreślić, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega merytorycznemu rozpoznaniu jedynie w sytuacji, gdy spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i dla pisma kwalifikowanego jakim jest skarga oraz wówczas, gdy uiszczony został od niej przez skarżącego należny wpis. Zgodnie z treścią art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 września 2015r., skarżąca została wezwana do wykonania zarządzenia z dnia 28 maja 2015 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, wskazując jednocześnie na siedmiodniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać wykonany, pod rygorem odrzucenia skargi. Wysokość wpisu do uiszczenia ustalona została na podstawie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) i wynosi 500 zł. Podkreślić należy, że strona uczyni zadość wezwaniu Sądu w sytuacji, gdy w zakreślonym siedmiodniowym terminie uiści wpis od skargi. W przedmiotowej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącej w dniu 2 października 2015 r. Siedmiodniowy termin na jego wykonanie upływał w dniu 9 października 2015 r. Skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu, a wniosek o umorzenie kosztów sądowych nie stanowi wykonania nałożonego obowiązku. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.