II SA/Bd 580/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Asesor WSA Joanna Ziołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 listopada 2025 r. sprawy ze skargi E.R. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy z dnia 3 czerwca 2025 r. nr NEP.906.70.1.2025 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę W dniu [...] lutego 2024 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T. wystosował do E. R. upomnienie, wzywając do wykonania obowiązku szczepień ochronnych małoletniej M. R., urodzonej w dniu [...] grudnia 2011 r., przeciwko: gruźlicy, wirusowemu zapaleniu wątroby typy B, błonicy, tężcowi, krztuścowi, ostremu nagminnemu porażeniu dziecięcemu (poliomyelitis), odrze, nagminnemu zapaleniu przyusznic (śwince) oraz różyczce. Następnie w dniu [...] kwietnia 2024 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T. wystawił tytuł wykonawczy nr [...] dotyczący wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym. W dniu [...] lutego 2025 r. skarżąca zgłosiła zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Dotyczyły one nieistnienia obowiązku z art. 33 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej: "u.p.e.a.") oraz braku wymagalności obowiązku z art. 33 § 2 pkt 6 lit. c u.p.e.a. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T., występując w roli wierzyciela, odniósł się do podniesionych przez skarżącą zarzutów wydając w dniu [...] kwietnia 2025 r. postanowienie, w którym oddalił zarzuty w całości. W wyniku rozpatrzenia wniesionego zażalenia Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] czerwca 2025 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu w odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a., dotyczącego nieistnienia obowiązku, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny podkreślił, że załącznik nr 1, o którym mowa w § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (dalej: "rozporządzenie") ściśle określa liczbę dawek i terminy ich podania wymagane dla danego szczepienia podstawowego lub przypominającego, z uwzględnieniem wieku osoby objętej obowiązkiem szczepienia. Niemniej jednak, to właśnie w § 3 ust. 1 rozporządzenia zostały określone granice wiekowe, w których obowiązek poszczególnych szczepień staje się wymagalny i dlatego też, wierzyciel w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] kwietnia 2025 r. odwołał się do tego przepisu. Nie oznacza to jednak, że nie ma obowiązku przyjęcia dawki, która nie została podana w terminie. W sytuacji, kiedy doszło do zaburzenia realizacji obowiązującego kalendarza szczepień, a osoba niezaszczepiona znajduje się w przedziale wiekowym określonym w § 3 ust. 1 rozporządzenia, istnieje potrzeba ustalenia indywidualnego programu szczepień. Indywidualny kalendarz szczepień ustalany jest przez lekarza w celu uzupełnienia brakujących szczepień w najkrótszym możliwym terminie, z minimalnymi odstępami czasu między dawkami szczepionek, z uwzględnieniem wieku i stanu zdrowia dziecka oraz informacji podanych w kartach charakterystyk produktów leczniczych, biorąc pod uwagę dotychczas wykonane szczepienia oraz obowiązujące szczepienia z Programu Szczepień Ochronnych. Ponadto, organ odwoławczy stwierdził, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] kwietnia 2025 r., wskazał art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (dalej: "u.z.z.ch.") jako podstawę prawną realizacji obowiązku szczepień ochronnych. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny zauważył, że obowiązek ten nigdy nie został zakwestionowany - istniał również przed wejściem w życie rozporządzenia o szczepieniach ochronnych, a powyższa wykładnia pozostaje aktualna nawet po wydaniu w dniu 9 maja 2023 r. przez Trybunał Konstytucyjny wyroku w sprawie o sygn. akt SK 81/19. W związku z powyższym, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w jako niezasadny ocenił zarzut nieistnienia obowiązku szczepień. W kwestii naruszenia art. 33 § 2 pkt 6 lit. c u.p.e.a. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wyjaśnił, że wymagalność obowiązku oznacza stan, w którym zobowiązana powinna wykonać ciążącą na niej skonkretyzowaną powinność, a mimo to uchyla się od jej wykonania. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] kwietnia 2025 r. przedstawił przepisy prawne, w oparciu o które dokonał oceny wymagalności. Wierzyciel wskazał, że podstawą prawną do nałożenia obowiązku szczepień przeciw wybranym chorobom zakaźnym jest art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b u.z.z.ch., który zobowiązuje osoby przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym na zasadach określonych w ustawie, przy czym zgodnie z art. 5 ust. 2 u.z.z.ch., w odniesieniu do osoby nieposiadającej pełnej zdolności do czynności prawnych (m.in. dziecka) odpowiedzialność za wypełnienie tego obowiązku ponosi osoba sprawująca nad tą osobą prawną pieczę, albo jej opiekun faktyczny (zwykle są to rodzice). Granice wieku, po osiągnięciu których powstaje obowiązek szczepień ochronnych określa § 3 ust. 1 rozporządzenia. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny, w odniesieniu do zebranego materiału dowodowego, w oparciu o obowiązujące przepisy prawa, w sposób chronologiczny przedstawił wszystkie etapy postępowania. Konsekwencją działań podjętych przez wierzyciela było wystawienie tytułu wykonawczego i skierowanie sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Powyższe dowodzi, że szczepienia wskazane w tytule wykonawczym nr [...] pozostają wymagalne. W ocenie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego skarżąca unika zaszczepienia córki od dnia jej narodzin. Organ podkreślił, że szczepienia ochronne odgrywają kluczową rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa epidemiologicznego w społeczeństwie, poprzez zapobieganie występowaniu chorób zakaźnych. W związku z powyższym organ stwierdził, że obowiązek poddania małoletniej M. R., istnieje i pozostaje bezsprzecznie wymagalny. W skardze do tut. Sądu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu podtrzymała swoją dotychczasową argumentację. Wskazała, że przywołana przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego podstawa prawna obowiązku, tj. rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r., które weszło w życie z dniem 1 października 2023 r., nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie, gdyż przedstawione w załączniku I do tego rozporządzenia schematy obowiązkowych szczepień, wraz z określeniem "terminu wykonania szczepienia", dotyczą szczepień: wykonywanych do 6 roku życia lub po ukończeniu 13 roku życia. Skarżąca podniosła, że do czasu wystawienia tytułu wykonawczego jej córka (urodzona w dniu [...] grudnia 2011 r.) nie znalazła się w żadnej grupie wiekowej, która pokrywałaby się z określonym w schematach "terminem wykonania szczepienia". W momencie wejścia rozporządzenia w życie miała bowiem ukończone 11 lat, a w momencie wystawienia tytułu wykonawczego - 12 lat. Z punktu widzenia powołanej podstawy prawnej obowiązek podania szczepionek z pierwszej grupy nigdy nie istniał, gdyż rozporządzenie weszło w życie, gdy córka skarżącej była już starsza niż wskazane w nim terminy podania szczepionek. Z kolei obowiązek podania szczepionek z drugiej grupy nie był jeszcze wymagalny w dniu wystawienia tytułu wykonawczego. W związku z powyższym skarżąca stwierdziła, że organ odwoławczy utrzymując w mocy egzekucję rzekomego obowiązku powołującą się na podstawę prawną ze złamaniem zasady, iż "prawo nie działa wstecz" oraz zaprzeczając, że część wskazanych w rozporządzeniu szczepień nie była wymagalna w dacie wystawienia tytułu egzekucyjnego, w oczywisty sposób wydał postanowienie niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym, naruszając m. in. art. 6, art. 7 i art. 8 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności tego postanowienia z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") wynika, że zaskarżone postanowienie winno ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W razie zaś stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, sąd oddala skargę w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Jak stanowi art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Wskazać też należy, że rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie tego przepisu, jest niezależne od woli stron (por. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2019 r., II OSK 1867/17). Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia z punktu widzenia legalności Sąd stwierdził, że nie narusza ono prawa. Wskazać należy, że zgodnie z art. 33 § 1 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. Zarzut określa istotę i zakres żądania oraz dowody uzasadniające to żądanie (art. 33 § 4 u.p.e.a.). W myśl art. 33 § 2 u.p.e.a. podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest: 1) nieistnienie obowiązku; 2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z: a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4 u.p.e.a., b) dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1 u.p.e.a., c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu; 3) błąd co do zobowiązanego; 4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane; 5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części; 6) brak wymagalności obowiązku w przypadku: a) odroczenia terminu wykonania obowiązku, b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej, c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b. Zgodnie natomiast z art. 33 § 5 u.p.e.a. zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej wnosi się nie później niż: 1) w terminie 30 dni od dnia wyegzekwowania w całości obowiązku, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych; 2) do dnia wykonania w całości obowiązku o charakterze niepieniężnym lub zapłaty w całości należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych; 3) w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w całości albo w części. Wymienione w art. 33 § 2 u.p.e.a. podstawy zarzutów stanowią katalog zamknięty. Zobowiązany może więc wnieść zarzuty tylko z przyczyn enumeratywnie wyszczególnionych w tym przepisie. Wskazanie innych przyczyn nie uprawnia organu egzekucyjnego do rozpatrywania zarzutów. Zarzuty są sformalizowanym środkiem prawnym, a podniesione w nich okoliczności zakreślają granice sprawy rozpoznawanej przez organ egzekucyjny. Z akt sprawy wynika, że w związku uchylaniem się przez E. R. od poddania córki – M. R. (urodzonej w dniu [...] grudnia 2011 r.) obowiązkowym szczepieniem ochronnym przeciwko gruźlicy, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, odrze, śwince, różyczce, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T. wystawił tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r. dotyczący wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym. Pismem z dnia [...] lutego 2025 r. skarżąca wniosła zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej. Zarzuty te oparła na: 1) art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a. - nieistnieniu obowiązku poddania się szczepieniom, które zgodnie z załącznikiem I rozporządzenia należy podać do ukończenia 6 roku życia (lub wcześniej); 2) art. 33 § 2 pkt 6 lit. c u.p.e.a. - niewymagalności obowiązku poddania się szczepieniom, które zgodnie z załącznikiem I rozporządzenia należy podać do 13 roku życia. Uzasadniając te zarzuty strona wskazała, że szczepienia ochronne objęte obowiązkiem wynikającym z wystawiania tytułu wykonawczego z dnia [...] kwietnia 2024 r. dotyczą szczepień: a) wykonanych do 6 roku życia, b) po ukończeniu 13 roku życia. Natomiast małoletnia M. R., jak twierdzi skarżąca, nie znalazła się w żadnej grupie wiekowej, która pokrywałaby się z określonym w schematach terminem wykonania szczepienia. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2025 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T. oddalił wniesione zarzuty, a Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W skardze strona powtórzyła dotychczas podnoszone zarzuty. Odnosząc się do tych zarzutów w pierwszej kolejności należy zauważyć, że w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r. jako podstawę prawną obowiązku wskazano art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b), art. 5 ust. 2 oraz art. 17 u.z.z.ch. Pierwszy z wymienionych przepisów zobowiązuje osoby przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do poddawania się szczepieniom ochronnym na zasadach określonych w ustawie. W myśl art. 5 ust. 2 u.z.z.ch. w przypadku osoby nieposiadającej pełnej zdolności do czynności prawnych odpowiedzialność za wypełnienie obowiązków, o których mowa w ust. 1, ponosi osoba, która sprawuje prawną pieczę nad osobą małoletnią lub bezradną, albo opiekun faktyczny w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Natomiast art. 17 ust. 1 u.z.z.z.ch. ustanawia obowiązek poddania się przez określone osoby obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Z kolei art. 17 ust. 2 u.z.z.z.ch. stanowi, że wykonanie obowiązkowego szczepienia ochronnego jest poprzedzone lekarskim badaniem kwalifikacyjnym w celu wykluczenia przeciwwskazań do wykonania obowiązkowego szczepienia ochronnego. Po przeprowadzonym lekarskim badaniu kwalifikacyjnym lekarz wydaje zaświadczenie ze wskazaniem daty i godziny przeprowadzonego badania (art. 17 ust. 4). W przypadku, gdy lekarskie badanie kwalifikacyjne daje podstawy do długotrwałego odroczenia obowiązkowego szczepienia ochronnego, lekarz kieruje osobę objętą obowiązkiem szczepienia ochronnego do konsultacji specjalistycznej (art. 17 ust. 5). Tylko w trybie lekarskiego badania kwalifikacyjnego następuje określenie, czy nie występują przeszkody w stanie zdrowia osoby objętej obowiązkiem szczepienia, które wykluczają jego wykonanie. Realizacja tego obowiązku obciąża zobowiązanego lub osobę odpowiedzialną za wykonanie go przez zobowiązanego. Jednocześnie w art. 17 ust. 11 u.z.z.z.ch. przewidziano, że Główny Inspektor Sanitarny ogłasza w formie komunikatu, w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw zdrowia, Program Szczepień Ochronnych na dany rok, ze szczegółowymi wskazaniami dotyczącymi stosowania poszczególnych szczepionek, wynikającymi z aktualnej sytuacji epidemiologicznej, przepisów wydanych na podstawie ust. 10 i art. 19 ust. 10 oraz zaleceń, w terminie do dnia 31 października roku poprzedzającego realizację tego programu. Z powyższych przepisów wynika norma prawna, ustanawiająca prawną powinność poddania dziecka szczepieniu ochronnemu, która określa wszystkie istotne cechy danego obowiązku. Wierzyciel w tytule wykonawczym w sposób szczegółowy opisał treść podlegającego egzekucji obowiązku, precyzyjnie wskazując kogo i czego dotyczy, z podaniem rodzaju szczepień, które powinny zostać wykonane. Wskazać należy, że w wyroku z dnia 9 maja 2023 r., SK 81/19 Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 17 ust. 11 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi w związku z § 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych w zakresie, w jakim termin wymagalności obowiązkowych szczepień ochronnych, jak i liczba dawek poszczególnych obowiązkowych szczepień ochronnych, określone są w Programie Szczepień Ochronnych na dany rok, ogłaszanym przez Głównego Inspektora Sanitarnego w formie komunikatu, a nie przez ministra właściwego do spraw zdrowia, w drodze rozporządzenia, jest niezgodny z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Co jednak istotne, na dzień wystawienia tytułu wykonawczego obowiązywało już, jako akt powszechnie obowiązujący, podjęte w wyniku powołanego powyżej wyroku Trybunału Konstytucyjnego, rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych, które weszło w życie w dniu 1 października 2023 r. Rozporządzenie to określa m.in. schemat szczepienia przeciw chorobie zakaźnej obejmujący liczbę dawek i terminy ich podania wymagane dla danego szczepienia, uwzględniające wiek osoby objętej obowiązkiem szczepienia. W aktualnie obowiązującym stanie prawnym nie budzi zatem wątpliwości, że obowiązek poddania dziecka określonym szczepieniom ochronnym, wynikający z regulacji ustawowej (art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 17 ust. 1 u.z.z.z.ch.), skonkretyzowany został w ww. rozporządzeniu, wydanym na podstawie upoważnienia ustawowego i nie ma podstaw do kwestionowania jego legalności. Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze przepisy tego rozporządzenie mają zastosowanie do małoletniej M. R.. W § 2 rozporządzenia wskazano, że obowiązkiem szczepień ochronnych są objęte następujące choroby zakaźne: błonica; gruźlica; inwazyjne zakażenie Haemophilus influenzae typu b, inwazyjne zakażenia Streptococcus pneumoniae, krztusiec, nagminne zakażenie przyusznic (świnka), odra, ospa wietrzna, ostre nagminne porażenie dziecięce (poliomyelitis), różyczka, tężec, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wścieklizna, zakażenia wywołane przez rotawirusy. Z kolei w § 3 ust. 1 rozporządzenia określone zostały grupy osób obowiązane do poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym przeciw chorobom zakaźnym ze względu na wiek. Te grupy to: 1) dzieci i młodzież od dnia urodzenia do ukończenia 15 roku życia – szczepieniom przeciwko gruźlicy, 2) dzieci i młodzież od dnia urodzenia do ukończenia 19 roku życia – szczepieniom przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, 3) dzieci i młodzież od ukończenia 6 tygodnia życia do ukończenia 19 roku życia - szczepieniom przeciwko: błonicy, krztuścowi oraz tężcowi, 4) dzieci i młodzież od ukończenia 6 tygodnia życia do ukończenia 19 roku życia - szczepieniom przeciwko ostremu nagminnemu porażeniu dziecięcemu (poliomyelitis), 5) dzieci i młodzież od ukończenia 12 miesiąca życia do ukończenia 19 roku życia - szczepieniom przeciwko: odrze, nagminnemu zapaleniu przyusznic (śwince) oraz różyczce. Podkreślenia wymaga, że skarżąca nie zgłosiła się z dzieckiem na badanie kwalifikacyjne do przychodni lekarskiej. Nie dostarczyła dokumentacji o przeciwskazaniach do szczepień. Przychodnia lekarska nie posiada karty szczepień, ponieważ poród nastąpił w domu. Rodzice nie wyrazili zgody na pobyt dziecka w szpitalu po porodzie i karta szczepień nie została założona. Na wizycie w przychodni w dniu [...] stycznia 2012 r. rodzice podpisali oświadczenie o odmowie szczepień i później nie zgłaszali się na wezwania. Nie budzi wątpliwości fakt, że małoletnia M. R., jako osoba urodzona w dniu [...] grudnia 2011 r., mając w chwili wystawienia tytułu wykonawczego ukończone 12 lat, jest obowiązana poddać się szczepieniom ochronnym przeciwko wyżej wymienionym chorobom. Powodem wszczęcia przedmiotowego postępowania egzekucyjnego jest właśnie brak wykonania tych szczepień. Terminy wymagalności poszczególnych obowiązkowych szczepień ochronnych wskazuje przywołany § 3 pkt 1 rozporządzenia, zgodnie z którym wymagalność obowiązkowych szczepień ochronnych brakujących u M. R. wygasa z chwilą ukończenia 15 bądź 19 roku życia. W świetle powyższego w dacie wystawienia tytułu wykonawczego wszystkie wymienione w jego treści szczepienia były w stosunku do dziecka skarżącej zarówno obowiązkowe, jak i wymagalne, zatem zarzuty naruszenia art. 33 § 2 pkt 1 oraz art. 33 § 2 pkt 6 lit. c u.p.e.a. są nieuzasadnione. Skarżąca błędnie podnosi, wskazując na treść załącznika 1 do rozporządzenia, że szczepienia ochronne objęte obowiązkiem wynikającym z wystawiania tytułu wykonawczego z dnia [...] kwietnia 2024 r. dotyczą szczepień wykonanych do 6 roku życia bądź po ukończeniu 13 roku życia. Należy zauważyć, że wymienione przez skarżącą grupy wiekowe znajdują się w części II załącznika nr [...] do rozporządzenia zatytułowanego "Szczepienia przypominające", natomiast wiek, w którym, powstaje obowiązek szczepień ochronnych wskazano w części I załącznika nr [...] zatytułowanego "Szczepienia podstawowe". Biorąc pod uwagę fakt, że u M. R. nie wykonano zaległych szczepień podstawowych, powoływanie się przez zobowiązaną na terminy szczepień przypominających należy uznać za bezzasadne. W związku z tym nietrafne jest także stanowisko skarżącej, że M. R., nie znalazła się w żadnej grupie wiekowej, która pokrywałaby się z określonym w schematach terminem wykonania szczepienia, zwłaszcza że – jak to zaznaczono - wymagalność obowiązkowych szczepień ochronnych brakujących u M. R. wygasa z chwilą ukończenia 15 bądź 19 roku życia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.