II SA/Bd 581/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Asesor WSA Joanna Ziołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 listopada 2025 r. sprawy ze skargi P. R. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy z dnia 3 czerwca 2025 r., NEP.906.70.2.2025 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę W dniu [...] maja 2025 r. do Inspektor Sanitarny, wpłynęło zażalenie z dnia [...] kwietnia 2025r. na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. z dnia [...] kwietnia 2025 r. złożone przez P. R. ("Skarżący", "Strona"), dotyczące wyegzekwowania obowiązku poddania małoletniej M. R., urodzonej [...] grudnia 2011 r., szczepieniom ochronnym przeciwko gruźlicy, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, błonicy, tężcowi, krztuścowi, ostremu nagminnemu porażeniu dziecięcemu (poliomyelitis), odrze, nagminnemu zapaleniu przyusznic (śwince) oraz różyczce. Strona w zażaleniu uznała postanowienie za bezprzedmiotowe. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2025r. Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ podał, że w odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 33 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. 2025 poz. 132; dalej: "u.p.e.a.") dotyczącego nieistnienia obowiązku, faktem jest, że Załącznik nr 1, o którym mowa w § 3 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz.U. 2023 poz. 2077 ze zm.; dalej: "rozporządzenie o szczepieniach ochronnych") ściśle określa liczbę dawek i terminy ich podania wymagane dla danego szczepienia podstawowego lub przypominającego, z uwzględnieniem wieku osoby objętej obowiązkiem szczepienia. Niemniej jednak, to właśnie w § 3 ust. 1 rozporządzenia o szczepieniach ochronnych zostały określone granice wiekowe, w których obowiązek poszczególnych szczepień staje się wymagalny i dlatego też, wierzyciel w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] kwietnia 2025 r. odwołał się do tego przepisu. Nie oznacza to jednak, że nie ma obowiązku przyjęcia dawki, która nie została podana w terminie. W sytuacji, kiedy doszło do zaburzenia realizacji obowiązującego kalendarza szczepień, a osoba niezaszczepiona znajduje się w przedziale wiekowym określonym w § 3 ust. 1 rozporządzenia o szczepieniach ochronnych, istnieje potrzeba ustalenia indywidualnego programu szczepień (Indywidualny Kalendarz Szczepień). Indywidualny Kalendarz Szczepień ustalany jest przez lekarza w celu uzupełnienia brakujących szczepień w najkrótszym możliwym terminie, z minimalnymi odstępami czasu między dawkami szczepionek, z uwzględnieniem wieku i stanu zdrowia dziecka oraz informacji podanych w Kartach Charakterystyk Produktów Leczniczych, biorąc pod uwagę dotychczas wykonane szczepienia oraz obowiązujące szczepienia z Programu Szczepień Ochronnych. Odnosząc się do zarzutu, że wierzyciel nie odniósł się do uzasadnienia powyższego zarzutu i poprzestał na "wybiórczym zacytowaniu fragmentów Rozporządzenia, popadając w sprzeczność sam ze sobą". Organ wskazał art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. 2024 poz. 924 ze zm.; dalej: "u.z.z.z.ch") jako podstawę prawną realizacji obowiązku szczepień ochronnych. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny podkreślił, że obowiązek ten nigdy nie został zakwestionowany – istniał również przed wejściem w życie rozporządzenia o szczepieniach ochronnych, a powyższa wykładnia pozostaje aktualna nawet po wydaniu w dniu 9 maja 2023 r. przez Trybunał Konstytucyjny (TK) wyroku w sprawie o sygn. akt SK 81/19. W kwestii naruszenia art. 33 § 2 pkt 6 lit. c u.p.e.a. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wyjaśnił, że wymagalność obowiązku oznacza stan, w którym Skarżący powinien wykonać ciążącą na nim skonkretyzowaną powinność, a mimo to uchyla się od jej wykonania. Organ podał, że podstawą prawną do nałożenia obowiązku szczepień przeciw wybranym chorobom zakaźnym jest art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b u.z.z.z.ch., który zobowiązuje osoby przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym na zasadach określonych w ustawie, przy czym zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy, w odniesieniu do osoby nieposiadającej pełnej zdolności do czynności prawnych (m.in. dziecka) odpowiedzialność za wypełnienie tego obowiązku ponosi osoba sprawująca nad tą osobą prawną pieczę, albo jej opiekun faktyczny (zwykle są to rodzice). Granice wieku, po osiągnięciu których powstaje obowiązek szczepień ochronnych określa § 3 ust. 1 rozporządzenia o szczepieniach ochronnych. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w sposób chronologiczny przedstawił wszystkie etapy postępowania. Konsekwencją działań podjętych przez wierzyciela było wystawienie tytułu wykonawczego z dnia [...] kwietnia 2024 r. i skierowanie sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Powyższe dowodzi, że szczepienia wskazane w tytule wykonawczym pozostają wymagalne, natomiast twierdzenie Strony, że szczepienia te "zgodnie z załącznikiem do Rozporządzenia należy podać po ukończeniu 13 roku życia", organ uznał za bezzasadne. W rozpatrywanej sprawie niezaprzeczalnym jest fakt braku wykonania obowiązkowych szczepień ochronnych u małoletniej M. R.. Organ odniósł się do stanu faktycznego i przyporządkował stan faktyczny do obowiązujących przepisów prawa. Wierzyciel w obszerny sposób przedstawił swoje stanowisko odnośnie zgłoszonych zarzutów. W ocenie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, Skarżący unika zaszczepienia córki od dnia jej narodzin W skardze wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżący podniósł, że w momencie wejścia Rozporządzenia w życie córka miała ukończone 11 lat, a w momencie wystawienia tytułu wykonawczego – 12 lat. Z punktu widzenia powołanej podstawy prawnej obowiązek podania szczepionek z pierwszej grupy nigdy nie istniał, gdyż Rozporządzenie weszło w życie, gdy córka była już starsza niż wskazane w nim terminy podania szczepionek. Z kolei obowiązek podania szczepionek z drugiej grupy nie był jeszcze wymagalny w dniu wystawienia tytułu wykonawczego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga, jako niezasadna, podlegała oddaleniu. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określone przepisami art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), polegają na kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a zatem kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa materialnego oraz przepisami postępowania administracyjnego. Uwzględnienie skargi przez uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia następuje jedynie w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 133 § 1 p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę tak zakreślone granice kontroli Sąd stwierdził, że nie zachodzą podstawy do wyeliminowania z porządku prawnego zaskarżonego postanowienia, gdyż odpowiada ono obowiązującemu prawu. Przedmiot skargi wniesionej w niniejszej sprawie stanowiło postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego utrzymujące w mocy postanowienie PPIS w T. oddalające zarzuty Skarżącego w sprawie egzekucji administracyjnej, w związku z uchylaniem się przez Skarżącego od obowiązku poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Zgodnie z art. 2 § 1 pkt 10 u.p.e.a., egzekucji administracyjnej podlegają między innymi obowiązki o charakterze niepieniężnym, pozostające we właściwości organów administracji rządowej i samorządu terytorialnego lub przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie przepisu szczególnego. Stosownie zaś do art. 26 § 1 u.p.e.a., postępowanie egzekucyjne wszczyna się na wniosek wierzyciela o wszczęcie egzekucji administracyjnej i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego według ustalonego wzoru. Jak stanowi art. 15 § 1 u.p.e.a. egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego oraz inne dane niezbędne do prawidłowego wykonania obowiązku przez zobowiązanego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia. Na podstawie art. 33 § 1 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. Zarzut określa istotę i zakres żądania oraz dowody uzasadniające to żądanie (art. 33 § 4 u.p.e.a.). W myśl art. 33 § 2 u.p.e.a. podstawą zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest: 1) nieistnienie obowiązku; 2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z: a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4 u.p.e.a., b) dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1 u.p.e.a., c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu; 3) błąd co do zobowiązanego; 4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane; 5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części; 6) brak wymagalności obowiązku w przypadku: a) odroczenia terminu wykonania obowiązku, b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej, c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b. Zgodnie natomiast z art. 33 § 5 u.p.e.a. zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej wnosi się nie później niż: 1) w terminie 30 dni od dnia wyegzekwowania w całości obowiązku, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych; 2) do dnia wykonania w całości obowiązku o charakterze niepieniężnym lub zapłaty w całości należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych; 3) w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w całości albo w części. Wymienione w art. 33 § 2 u.p.e.a. podstawy zarzutów stanowią katalog zamknięty. Zobowiązany może więc wnieść zarzuty tylko z przyczyn enumeratywnie wyszczególnionych w tym przepisie. Wskazanie innych przyczyn nie uprawnia organu egzekucyjnego do rozpatrywania zarzutów. Zarzuty są sformalizowanym środkiem prawnym, a podniesione w nich okoliczności zakreślają granice sprawy rozpoznawanej przez organ egzekucyjny. Z akt sprawy wynika, że w związku uchylaniem się przez Skarżącego od poddania córki – M. R. (urodzonej w dniu [...] grudnia 2011 r.) obowiązkowym szczepieniem ochronnym przeciwko gruźlicy, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, odrze, śwince, różyczce, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T. wystawił tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r. dotyczący wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym. Pismem z dnia [...] marca 2025r. Skarżący wniósł zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej wskazując na: 1) art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a. - nieistnieniu obowiązku poddania się szczepieniom, które zgodnie z załącznikiem I rozporządzenia należy podać do ukończenia 6 roku życia (lub wcześniej); 2) art. 33 § 2 pkt 6 lit. c u.p.e.a. - niewymagalności obowiązku poddania się szczepieniom, które zgodnie z załącznikiem I rozporządzenia należy podać do 13 roku życia. Uzasadniając swoje stanowisko Strona wskazała, że szczepienia ochronne objęte obowiązkiem wynikającym z wystawiania tytułu wykonawczego z dnia [...] kwietnia 2024 r. dotyczą szczepień: a) wykonanych do 6 roku życia, b) po ukończeniu 13 roku życia. Natomiast małoletnia M. R., jak twierdzi Skarżący, nie znalazła się w żadnej grupie wiekowej, która pokrywałaby się z określonym w schematach terminem wykonania szczepienia. W skardze powtórzono argumentację podnoszono w toku postepowania egzekucyjnego. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r. jako podstawę prawną obowiązku wskazano art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b), art. 5 ust. 2 oraz art. 17 ustawy z dnia 5 grudnia 2008r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2023r. poz. 1284 ze zm., dalej: "u.z.z.z.ch"). Pierwszy z wymienionych przepisów zobowiązuje osoby przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do poddawania się szczepieniom ochronnym na zasadach określonych w ustawie. W myśl art. 5 ust. 2 przywołanej ustawy w przypadku osoby nieposiadającej pełnej zdolności do czynności prawnych odpowiedzialność za wypełnienie obowiązków, o których mowa w ust. 1, ponosi osoba, która sprawuje prawną pieczę nad osobą małoletnią lub bezradną, albo opiekun faktyczny w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Natomiast art. 17 ust. 1 u.z.z.z.ch. ustanawia obowiązek poddania się przez określone osoby obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Z kolei art. 17 ust. 2 u.z.z.z.ch. stanowi, że wykonanie obowiązkowego szczepienia ochronnego jest poprzedzone lekarskim badaniem kwalifikacyjnym w celu wykluczenia przeciwwskazań do wykonania obowiązkowego szczepienia ochronnego. Po przeprowadzonym lekarskim badaniu kwalifikacyjnym lekarz wydaje zaświadczenie ze wskazaniem daty i godziny przeprowadzonego badania (art. 17 ust. 4). W przypadku, gdy lekarskie badanie kwalifikacyjne daje podstawy do długotrwałego odroczenia obowiązkowego szczepienia ochronnego, lekarz kieruje osobę objętą obowiązkiem szczepienia ochronnego do konsultacji specjalistycznej (art. 17 ust. 5). Tylko w trybie lekarskiego badania kwalifikacyjnego następuje określenie, czy nie występują przeszkody w stanie zdrowia osoby objętej obowiązkiem szczepienia, które wykluczają jego wykonanie. Realizacja tego obowiązku obciąża zobowiązanego lub osobę odpowiedzialną za wykonanie go przez zobowiązanego. Jednocześnie w art. 17 ust. 11 u.z.z.z.ch. przewidziano, że Główny Inspektor Sanitarny ogłasza w formie komunikatu, w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw zdrowia, Program Szczepień Ochronnych na dany rok, ze szczegółowymi wskazaniami dotyczącymi stosowania poszczególnych szczepionek, wynikającymi z aktualnej sytuacji epidemiologicznej, przepisów wydanych na podstawie ust. 10 i art. 19 ust. 10 oraz zaleceń, w terminie do dnia 31 października roku poprzedzającego realizację tego programu. Z powyższych przepisów wynika norma prawna, ustanawiająca prawną powinność poddania dziecka szczepieniu ochronnemu, która określa wszystkie istotne cechy danego obowiązku. Wierzyciel w tytule wykonawczym w sposób szczegółowy opisał treść podlegającego egzekucji obowiązku, precyzyjnie wskazując kogo i czego dotyczy, z podaniem rodzaju szczepień, które powinny zostać wykonane. Wskazać należy, że w wyroku z dnia 9 maja 2023r., SK 81/19 Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 17 ust. 11 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi w związku z § 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych w zakresie, w jakim termin wymagalności obowiązkowych szczepień ochronnych, jak i liczba dawek poszczególnych obowiązkowych szczepień ochronnych, określone są w Programie Szczepień Ochronnych na dany rok, ogłaszanym przez Głównego Inspektora Sanitarnego w formie komunikatu, a nie przez ministra właściwego do spraw zdrowia, w drodze rozporządzenia, jest niezgodny z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Co jednak istotne, na dzień wystawienia tytułu wykonawczego obowiązywało już, jako akt powszechnie obowiązujący, podjęte w wyniku powołanego powyżej wyroku Trybunału Konstytucyjnego, rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych, które weszło w życie w dniu 01 października 2023r. Rozporządzenie to określa m.in. schemat szczepienia przeciw chorobie zakaźnej obejmujący liczbę dawek i terminy ich podania wymagane dla danego szczepienia, uwzględniające wiek osoby objętej obowiązkiem szczepienia. W aktualnie obowiązującym stanie prawnym nie budzi zatem wątpliwości, że obowiązek poddania dziecka określonym szczepieniom ochronnym, wynikający z regulacji ustawowej (art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 17 ust. 1 u.z.z.z.ch.), skonkretyzowany został w ww. rozporządzeniu, wydanym na podstawie upoważnienia ustawowego i nie ma podstaw do kwestionowania jego legalności. Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze przepisy tego rozporządzenie mają zastosowanie do małoletniej M. R.. W § 2 rozporządzenia wskazano, że obowiązkiem szczepień ochronnych są objęte następujące choroby zakaźne: błonica; gruźlica; inwazyjne zakażenie Haemophilus influenzae typu b, inwazyjne zakażenia Streptococcus pneumoniae, krztusiec, nagminne zakażenie przyusznic (świnka), odra, ospa wietrzna, ostre nagminne porażenie dziecięce (poliomyelitis), różyczka, tężec, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wścieklizna, zakażenia wywołane przez rotawirusy. Z kolei w § 3 ust. 1 rozporządzenia określone zostały grupy osób obowiązane do poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym przeciw chorobom zakaźnym ze względu na wiek. Te grupy to: 1) dzieci i młodzież od dnia urodzenia do ukończenia 15 roku życia – szczepieniom przeciwko gruźlicy, 2) dzieci i młodzież od dnia urodzenia do ukończenia 19 roku życia – szczepieniom przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, 3) dzieci i młodzież od ukończenia 6 tygodnia życia do ukończenia 19 roku życia - szczepieniom przeciwko: błonicy, krztuścowi oraz tężcowi, 4) dzieci i młodzież od ukończenia 6 tygodnia życia do ukończenia 19 roku życia - szczepieniom przeciwko ostremu nagminnemu porażeniu dziecięcemu (poliomyelitis), 5) dzieci i młodzież od ukończenia 12 miesiąca życia do ukończenia 19 roku życia - szczepieniom przeciwko: odrze, nagminnemu zapaleniu przyusznic (śwince) oraz różyczce. Podkreślenia wymaga, że Skarżący nie zgłosił się z dzieckiem na badanie kwalifikacyjne do przychodni lekarskiej. Nie dostarczył dokumentacji o przeciwskazaniach do szczepień. Przychodnia lekarska nie posiada karty szczepień, ponieważ poród nastąpił w domu. Rodzice nie wyrazili zgody na pobyt dziecka w szpitalu po porodzie i karta szczepień nie została założona. Na wizycie w przychodni w dniu [...] stycznia 2012 r. rodzice podpisali oświadczenie o odmowie szczepień i później nie zgłaszali się na wezwania. W ocenie Sądu, zasadnie organ wskazuje, że małoletnia M. R., jako osoba urodzona w dniu [...] grudnia 2011r., mając w chwili wystawienia tytułu wykonawczego ukończone 12 lat, jest obowiązana poddać się szczepieniom ochronnym przeciwko wyżej wymienionym chorobom. Powodem wszczęcia przedmiotowego postępowania egzekucyjnego jest właśnie brak wykonania tych szczepień. Terminy wymagalności poszczególnych obowiązkowych szczepień ochronnych wskazuje przywołany § 3 pkt 1 rozporządzenia, zgodnie z którym wymagalność obowiązkowych szczepień ochronnych brakujących u M. R. wygasa z chwilą ukończenia 15 bądź 19 roku życia. W świetle powyższego w dacie wystawienia tytułu wykonawczego wszystkie wymienione w jego treści szczepienia były w stosunku do dziecka Skarżącego zarówno obowiązkowe, jak i wymagalne, zatem zarzuty naruszenia art. 33 § 2 pkt 1 oraz art. 33 § 2 pkt 6 lit. c u.p.e.a. Sąd uznał za nieuzasadnione. Podkreślić należy, że Skarżący błędnie podnosi, wskazując na treść załącznika 1 do rozporządzenia, że szczepienia ochronne objęte obowiązkiem wynikającym z wystawiania tytułu wykonawczego z dnia [...] kwietnia 2024 r. dotyczą szczepień wykonanych do 6 roku życia bądź po ukończeniu 13 roku życia. Należy zauważyć, że wymienione przez Stronę grupy wiekowe znajdują się w części II załącznika nr 1 do rozporządzenia zatytułowanego "Szczepienia przypominające", natomiast wiek, w którym, powstaje obowiązek szczepień ochronnych wskazano w części I załącznika nr 1 zatytułowanego "Szczepienia podstawowe". Biorąc pod uwagę fakt, że u M. R. nie wykonano zaległych szczepień podstawowych, powoływanie się przez Skarżącego na terminy szczepień przypominających organ słusznie uznał za bezzasadne. W związku z tym nietrafne jest także stanowisko Strony, że M. R., nie znalazła się w żadnej grupie wiekowej, która pokrywałaby się z określonym w schematach terminem wykonania szczepienia, zwłaszcza że – jak to zaznaczono - wymagalność obowiązkowych szczepień ochronnych brakujących u M. R. wygasa z chwilą ukończenia 15 bądź 19 roku życia. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.